อยากให้คนที่เป็นลูกสาวได้เข้ามาอ่านค่ะ (ป้อจายก็อ่านได้เน้อออ ^^)

ก่อนที่ทุกคนจะอ่านกระทู้นี้ อยากให้อ่านบทความนี้ก่อนค่ะ

http://hilight.kapook.com/view/112306

มันอาจจะเป็นบทความที่เก่าแล้วหลายคนอาจจะเคยอ่านแล้ว เราก็เคยได้อ่านแล้วและหลังจากอ่านครั้งแรกเราบันทึกเก็บไว้ในโทรศัพท์เลยค่ะบทความนี้ตรงกับพ่อเรามากๆ

เราเป็นลูกสาวคนเดียวค่ะ มีชีวิตที่ดีมาตลอดตั้งแต่เกิดพ่อแม่ตั้งใจเลี้ยงดูฟูมฟักเราเป็นอย่างดียุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม ตั้งแต่เด็กจะสนิททั้งพ่อและแม่เลยค่ะอาบน้ำกับพ่อบ้างแม่บ้าง นอนกันสามคนพ่อแม่ลูกอบอุ่นค่ะ พ่อเราเป็นคนห้าวๆลุยๆผ่านความลำบากมาเยอะ ออกแนวนักเลงซักหน่อย แม่เราสวยค่ะเป็นคนใจดีที่ดูหน้าก็รู้เลยว่าผู้หญิงคนนี้ต้องใจดีแน่ๆ แต่เวลาโมโหเธอน่ากลัวค่ะ 55555+

พอเราเริ่มโตขึ้นมาอีกนิด เวลาแต่งตัวต้องแก้ผ้าต่อหน้าพ่อแม่กลายเป็นเรื่องน่าอายค่ะเราไม่อายนะคะแต่พ่อเราอายแทน555 พ่อเลยตัดสินใจทำบ้านใหม่กั้นห้องให้เราเป็นสัดเป็นส่วนมากขึ้น เรามีห้องนอนส่วนตัวแล้วก็ไม่ค่อยได้นอนกับพ่อแม่ นอกจากบางทีเรานอนไม่หลับหรือพ่อไม่อยู่บ้านแม่จะมานอนด้วย

อ่านมาถึงตรงนี้ เพื่อนๆคะสังเกตไหม....เริ่มมีระยะห่างระหว่างเรากับพ่อแม่แล้ว

เมื่อเราโตขึ้นๆๆๆและโตขึ้น เราเริ่มมีสังคมเพื่อน เริ่มมีผู้ชายเข้ามา โทรศัพท์มือถือที่เคยไม่จำเป็นก็กลายเป็นของจำเป็น โลกส่วนตัวของเราก็เริ่มสูงขึ้นทีละนิด จากเด็กๆตอนอนุบาลหรือประถมที่เช้าไปเรียนเย็นกลับบ้านทำการบ้านกินข้าวดูละครกับพ่อแม่ ก็กลายเป็นเช้าไปเรียน เย็นบางวันกลับบ้านเลยบางทีไปเดินห้างกับเพื่อนต่อจนมืดค่ำ ถึงบ้านกินข้าวอาบน้ำ เข้าห้องคุยโทรศัพท์กับแฟน เพื่อนๆเป็นกันไหมคะ

ยิ่งเราโตขึ้นมากเท่าไหร่ระยะห่างระหว่างเรากับพ่อแม่ยิ่งมากขึ้นใช่มั้ยคะ เราเคยทำผิดพลาด เคยทำให้พ่อแม่ต้องเสียใจ เคยทำให้ท่านต้องร้องไห้  ผ่านชีวิตมาเยอะเรียนรู้โลกนี้จนได้เข้าใจว่าทำไมพ่อแม่ถึงหวงนักหวงหนาเพราะโลกภายนอกมันน่ากลัว

ลูกสาวทั้งหลายคะ เคยร้องไห้ให้ผู้ชายมั้ยคะ เคยรักผู้ชายจนแทบไม่ลืมหูลืมตา เคยไม่กินข้าวเพราะโดนบอกเลิกบ้างมั้ยคะ เคยตามง้อเค้ามั้ย หรือเคยนั่งอดทนกับนิสัยแย่ๆของผู้ชายบ้างมั้ย เราเชื่อว่าหลายคน "เคย" รวมทั้งเราด้วย .... ต่อไปนี้ตั้งใจอ่านนะคะ

- ในขณะที่เรานั่งร้องไห้เพราะผู้ชายห่วยๆ เคยสังเกตมั้ยคะว่าพ่อแม่จะรับรู้อาการเสียใจของเราได้ถึงแม้จะไม่เห็นน้ำตา
-ในขณะที่เราต้องอดทนอดกลั้นกับนิสัยแย่ๆของผู้ชายคนนั้น พ่อแม่เคยทำให้เราต้องอดทนกับท่านซักครั้งมั้ยคะ
-ในขณะที่เราไปนอนค้างกับแฟน รู้มั้ยคะท่านทั้งสองนอนเหงาอยู่บ้านห่วงลูก
-ในเวลาที่เรากลับบ้านดึกตีสองตีสาม รู้มั้ยคะท่านทั้งสองคอยเราอยู่
-ผู้ชายบางคนอาจจะใช้เงินแฟนซึ่งผู้หญิงก็เต็มใจให้ไป เคยรู้มั้ยคะพ่อแม่ต้องเหนื่อยแค่ไหนเพื่อหาเงินให้ลูกสบาย
-ผู้ชายบางคนติดนิสัยใช้กำลังทำร้ายผู้หญิง ผู้หญิงก็ยอมเจ็บทั้งตัวทั้งใจ พ่อแม่เคยทำเราเจ็บบ้างมั้ยคะ
-เราโทรหาแฟนวันนึงเป็นสิบๆสาย พ่อแม่ละคะวันละกี่ครั้ง?
-แฟนรำคาญที่เราจุกจิก แต่พ่อแม่รอเราโทรหาอยากให้เราไปเจ๊าะแจ๊ะกับท่านบ้าง

ในขณะที่เราให้ความสำคัญกับคนอื่น แต่มีชายหญิงคู่หนึ่งที่มองเรื่องของเราเป็นเรื่องสำคัญที่สุด

แม่จขกท.เคยบอกว่า "พ่อและแม่เปรียบเหมือนกระถางต้นไม้ที่ต้องเป็นฐานรองรับให้ต้นไม้เติบโตไปได้อย่างสวยงาม ถ้ากระถางไม่แข็งแรงต้นไม้ก็จะโอนเอียงไม่สวยงามไม่แข็งแรง เพราะฉะนั้นไม่ว่าลูกจะทำผิดพลาดมาซักแค่ไหนพ่อแม่มีหน้าที่ประคองลูกไปจนตลอดฝั่ง"

เคยได้ยินมั้ยคะ พ่อให้ชีวิต แม่ให้จิตใจ พ่อเป็นคนทำงานหาเงินเลี้ยงให้เราสบาย แม่เป็นคนอบรมสั่งสอนให้เราเป็นคนดี

พ่อจขกท.เคยพูดว่า "พ่อกรรมเยอะมีลูกสาว ถ้ามีลูกชายป่านนี้สบายใจไปละมันจะไปทำห่าไรก็เรื่องของมัน "

ถ้ากำลังอกหัก กำลังเสียใจ คิดถึงพ่อกับแม่ไว้เยอะๆค่ะไม่มีใครรักและหวังดีกับเราเท่าพ่อแม่ บอกเคล็ดลับให้ว่าจขกท.ตัดใจจากแฟนเร็วขึ้นเพราะจขกท.เอาแฟนไปเปรียบเทียบกับพ่อแม่ค่ะว่าแฟนทำอะไรให้บ้าง แล้วพ่อแม่มีอย่างไหนที่ทำให้เราไม่ได้บ้าง

และสุดท้ายสำหรับคุณผู้ชาย ขอให้รักและปฏิบัติกับแฟนหรือภรรยาเหมือนที่คุณต้องการให้พ่อของคุณปฏิบัติต่อแม่ ถ้าคุณทำร้ายให้ผู้หญิงต้องเจ็บไม่ว่าทางตัวหรือใจนั่นแปลว่าคุณไม่ได้ทำร้ายแค่เธอแต่คุณกำลังทำให้คนที่รักเธอต้องเจ็บยิ่งกว่าที่เห็นลูกเสียใจ

รักพ่อกับแม่ให้มากๆนะคะ ไม่ว่าใครผ่านเข้ามาไม่ว่าใครจะออกไปจากชีวิตเราแต่ท่านเป็นสองคนที่อยู่เสมอไม่ไปไหน

ขอบคุณที่อ่านกระทู้นี้มาจนจบค่ะ ^^