ผมมาพบกับรักแท้เมื่อมีกิ๊ก ใช่ไหม????

ผมมีภรรยาแล้ว มีลูกแล้ว 1 คน 5 ขวบ เรื่องที่เกิดขึ้นมันเริ่มจากตัวผมเอง ทุกอย่างในชีวิตถือว่าดี งานส่วนตัว ครอบครัว และฐานะ  เหมือนชีวิตมันเรียบง่ายเกินไป งานที่ผมทำอยู่ต้องพบปะกับคนพอสมควรและคนเธิจำนวนนั้นส่วนมากเป็นนักศึกษา ผู้หญิง ตัวผมเองไม่ใช่คนหน้าตาดีอะไร เพียงแต่ด้วยสิ่งที่ทำอยู่จึงไม่ใช่เรื่องยากในการจะคุยกับผู้หญิง และเรื่องผิดพลาดมันก็เกิดขึ้นจนได้ ผมดันไปชอบน้องคนหนึ่งและได้คุยกัน ความสัมพันธ์มันเริ่มที่คุยกันแล้วรู้สึกดี ต่อไปเรื่อยๆจนถึงขั้นมีอะไรกัน และมันก็เป็นเช่นนี้เป็นเวลาปีกว่า โดยที่ภรรยาไม่เคยรู้และผมคงไม่อยากให้เธอรู้ด้วยส่วนอีกคนที่ผมคบอยู่ก็ไม่รู้ว่าผมมีครอบครัวแล้วคงไม่ต้องอธิบายนะครับว่าทำยังไงถึงปิดบังได้หลายคนในนี้คงรู้และทำอยู่ การบริหารเวลาให้ลงตัวและการติดต่อที่ต้องไม่ขาดหาย
       แต่แล้วเมื่อเวลาผ่านไปความสุขมันไม่ได้หายไปแต่มันมีความทุกข์เข้ามาแทรกด้วย เมื่อเธอเรียนจบเป้าหมายในชีวิตเริ่มมานั่นคือผมด้วยที่อยู่ในเป้าหมายชีวิตเธอหรืออาจจะเป็นเพราะผมดูแลเธอมาดีตลอดเลยทำให้เธอมั่นใจ ผมรับเต็มๆครับกับความทุกข์ ความทุกข์ทั่มันไม่สามารถที่จะไปต่อกับเธอได้ถึงจุดที่แต้งงานกันเพราะผมไม่ต้องการให้ภรรยาผมรู้และไม่อยากให้เธอเสียใจ ผมรักทั้งสองคนครับ ยอมรับว่ามันผิดทุกอย่าง ล่าสุดที่ผ่านมาผมไปทะเลกับเธอเพียง 2 คนเพื่อที่จะเคลียร์อะไรทุกอย่างแต่มันยิ่งเป็นการตอกย้ำว่าผมรักเธอคือผมไม่ได้เคลียร์อะไรเลย พอกลับมาบ้านสิ่งที่รอผมอยู่คือภรรยาและลูก ซึ่งทุกคนไม่สงสัยอะไรและยังถามว่าสนุกไหมไปเที่ยวไปทำงาน มันทำให้ผมรู้ว่าคนที่รักเราที่สุดไม่เคยอยู่ไกลจากเราเลย คนที่พร้อมจะต่อสู้ด้วยกันเมื่อเจอปัญหา ส่วนคนที่เข้ามาใหม่นั้นไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ผมผิดเต็มๆไม่มีข้อยกเว้น กระดุมที่มันติดผิดถ้าเรายังติดอยู่มันก็จะผิดอยู่อย่างนั้น เราควรแก้มันออกและติดให้มันถูก  ไม่มีใครอยากเลวครับ
      ถึงตรงนี้ผมรู้แล้วว่าคนที่รักผมจริงคือคนที่รอผมอยู่ที่บ้าน ภรรยาและลูก ส่วนกับอีกคนผมคงต้องหาวิธีให้เราแยกทางกันโดยที่ไม่ทำให้เธอต้องเจ็บ ถ้าไม่ทำแบบนี้ผลที่ออกมามันจะหนักยิ่งกว่าตอนนี้ ผมขอเป็นคนรับทุกอย่างไว้เองเพราะผมเป็นคนเริ่มเอง ยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นตามที่ทุกท่านสบายใจผมจะไม่ตอบโต้  แต่ผมหวังเพียงให้เป็นบทเรียนกับหลายๆคนที่กำลังเดินผิดทางให้คิดใหม่ก่อนที่เราจะไม่เหลือใครเลยสักคน