สวัสดีค่ะเราชื่อเตย ตอนนี้กลุ้มใจมากเลยค่ะ เข้าเรื่องเลยล่ะกันนะค่ะ
เราเเอบชอบเพื่อนอยุ่คนหนึ่งคุยกันเเทบทุกวัน ปรึกษาทั้งชีวิตรัก เรียน ครอบครัว มีอะไรก็คุยกัน อยุ่มาวันหนึ่ฃเราทนไม่ได้กับความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนเราจึงบอกความรู้สึกทั้งหมดของเรา ตลอดเวลาที่ผ่านมาเวลาที่เราน้อยใจที่เค้าไม่ใส่ใจเรา เราก็ร้องไห้เเหละเก็บความรั้สึกไม่ดีเเบบนี้มาตลอด วันนี้เราทนไม่ไหวจริง น้อยใจด้วย เสียใจด้วยเราจึงบอกเค้าไป พร้อมกับเงื่อนไขที่ว่าถ้าเรารุ้สึกกับเค้าเเบบเพื่อนจริงๆเมื่อไรเราจะกลับมาเป็นเพื่อนเหมือนเดิมซึ่งเราบอกเค้าว่าขอขาดติดต่อทุกอย่าง เราพอรุ้ว่าเค้าคิดกับเราเเบบเพื่อนเเต่เราเองที่มากกว่าเพื่อนเราจึงเลือกที่จะเดินออกมา เเต่มันไม่จบเท่านั้นค่ะ ผ่านไปเค้าโทรมาบอกกว่าเป็นไงบ้างปกติยัง ซึ่งเราไม่อยากกลับไปเลย เรากลัวเค้าทำเราเสียใจ เราเบื่อๆๆๆๆๆๆๆที่จะต้องร้องไห้ เเต่เค้าบอกว่าก้อเเค่ขอให้กลับมาเป็นเพื่อนที่จะได้ปรึกษา เราอาจจะเป็นเพื่อนที่เค้ามีไม่มากเเล้วความรุ้สึกเราล่ะ ทำไมเราถึงรุ้สึกว่าเราเหมือนของตายซึ่งถ้าเรากลับไปเราจะเป็นได้เเค่เพื่อนที่ดีของเค้ากรือไม่ก้อดป็นเเค่ที่ปรึกษาก็เท่านั้นเอง เหมือนเราไม่มีค่า เเบบว่าพอเค้าไม่มีใครก็มีเราหึหึ ไม่รุ้เหมือนเห็นเเก่ตัวยังไงยังงั้นเเต่เราก็สงสารเค้านะ เราควรทำไงดีจะกลับไปเเต่อาจจะต้องเสียใจ เรายังเชื่อว่าพอยอกความรุ้สึกไปเเล้วอะไรๆมันจะไม่เหมือนเดิมหรอก เค้าจะเกรงใจเรามากขึ้น ทักน้อยลง -..-เเล้วเค้าไม่เเคร์ด้วยซำ้ว่าเราจะเจ็บเเค้ไหน ถ้ากลับไปเเบบที่ยังรุ้สึกมากกว่าเพื่อนอยุ่ เราควรไปต่ออยุ่ด้วยตนเองเเบบนี้หรือกลับไปเป็นเพื่อนที่ดีเเต้อาจไม่ดีเหมือนเดิม ล้ะเราผิดไหมที่เลือกจากมาเพราะความรุ้สึกเราไม่โอเค ล่ะเบื่อกับคำว่าเสียใจ
เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ?
เราเเอบชอบเพื่อนอยุ่คนหนึ่งคุยกันเเทบทุกวัน ปรึกษาทั้งชีวิตรัก เรียน ครอบครัว มีอะไรก็คุยกัน อยุ่มาวันหนึ่ฃเราทนไม่ได้กับความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนเราจึงบอกความรู้สึกทั้งหมดของเรา ตลอดเวลาที่ผ่านมาเวลาที่เราน้อยใจที่เค้าไม่ใส่ใจเรา เราก็ร้องไห้เเหละเก็บความรั้สึกไม่ดีเเบบนี้มาตลอด วันนี้เราทนไม่ไหวจริง น้อยใจด้วย เสียใจด้วยเราจึงบอกเค้าไป พร้อมกับเงื่อนไขที่ว่าถ้าเรารุ้สึกกับเค้าเเบบเพื่อนจริงๆเมื่อไรเราจะกลับมาเป็นเพื่อนเหมือนเดิมซึ่งเราบอกเค้าว่าขอขาดติดต่อทุกอย่าง เราพอรุ้ว่าเค้าคิดกับเราเเบบเพื่อนเเต่เราเองที่มากกว่าเพื่อนเราจึงเลือกที่จะเดินออกมา เเต่มันไม่จบเท่านั้นค่ะ ผ่านไปเค้าโทรมาบอกกว่าเป็นไงบ้างปกติยัง ซึ่งเราไม่อยากกลับไปเลย เรากลัวเค้าทำเราเสียใจ เราเบื่อๆๆๆๆๆๆๆที่จะต้องร้องไห้ เเต่เค้าบอกว่าก้อเเค่ขอให้กลับมาเป็นเพื่อนที่จะได้ปรึกษา เราอาจจะเป็นเพื่อนที่เค้ามีไม่มากเเล้วความรุ้สึกเราล่ะ ทำไมเราถึงรุ้สึกว่าเราเหมือนของตายซึ่งถ้าเรากลับไปเราจะเป็นได้เเค่เพื่อนที่ดีของเค้ากรือไม่ก้อดป็นเเค่ที่ปรึกษาก็เท่านั้นเอง เหมือนเราไม่มีค่า เเบบว่าพอเค้าไม่มีใครก็มีเราหึหึ ไม่รุ้เหมือนเห็นเเก่ตัวยังไงยังงั้นเเต่เราก็สงสารเค้านะ เราควรทำไงดีจะกลับไปเเต่อาจจะต้องเสียใจ เรายังเชื่อว่าพอยอกความรุ้สึกไปเเล้วอะไรๆมันจะไม่เหมือนเดิมหรอก เค้าจะเกรงใจเรามากขึ้น ทักน้อยลง -..-เเล้วเค้าไม่เเคร์ด้วยซำ้ว่าเราจะเจ็บเเค้ไหน ถ้ากลับไปเเบบที่ยังรุ้สึกมากกว่าเพื่อนอยุ่ เราควรไปต่ออยุ่ด้วยตนเองเเบบนี้หรือกลับไปเป็นเพื่อนที่ดีเเต้อาจไม่ดีเหมือนเดิม ล้ะเราผิดไหมที่เลือกจากมาเพราะความรุ้สึกเราไม่โอเค ล่ะเบื่อกับคำว่าเสียใจ