คนเราทำไมการจะมีแฟนสักคนมันช่างยากเย็นเหลือเกิน

คือตอนนี้ผมก้อ 23 ปีแหระ.. โสดมาก้อเกือบจะปีนึงแหระ... อยากมีใครสักคนที่คอยให้กำลังใจกันเวลาเหนื่อยๆ.. มีอะไรก้อมาแบ่งปันกัน...คอยช่วยเหลือกัน.. ..ไม่ต้องสวยมาก เอาแค่พอไปวัดไปวา... ..ฐานะไม่ต้องรวย

ทำไมการจะมีแฟนสักคนันช่างยากเย็นเหลือเกินคะ ทั้งๆที่เราก็มั่นใจว่าเราไม่ได้รูปร่างหน้าตาแย่อะไร แต่ก็ไม่มีหนุ่มๆมี่ตรงเสป็คเข้ามาจีบเลยค่ะ ไปลองเล่นแอฟนัดเดทดูก็มาๆหายๆ ไม่ได้จริงจังอะไร เราเบื่อมากค่

ตั้งแต่ไม่มีเธอ รู้ว่าต้องก้าวต่อไป แต่ทำไมการก้าวไปข้างหน้ามันช่างยากเย็น และทุกข์ทนเหลือเกิน มีวิธีไหนให้ผมไม่นึกถึงเธอที่ใจร้ายกับผมบ้าง? ปล.เหมือนทิ้งผมไปมีคนใหม่เลยครับ

อยากหาใครสักคนที่คุยแล้วไม่ได้กลายเป็นพี่น้องผิดห้องต้องอภัยคับ

ผมไม่ใช่คนน่าตาดีครับ การจะหาแฟนสักคนนี่ยากมาก ส่วนใหญ่เข้ามาก็มาหลอก ผมไม่เข้าใจว่าการจะหาแฟนสักคนนี่ทำไมสำหรับคนอื่นมันง่ายทำไมสำหรับผมมันยาก

เร้าเตอร์น่าจะมีปัญหา ติดต่อช่างยากเย็นเหลือเกิน โทรไปก็มีแต่ บอทค่ายอื่นมีพนักงานรับ แต่ค่ายเขียวนี่ หัวจะปวด น่าเบื่อมาก จะย้ายค่ายก็มีแค่เครือของสีเขียวอีก เห้อ

คือพอดีผมสงสัยว่าทำค่ตอนจ่ายค่าเน็ตผมมันถึงแพงกว่าตอนสมัครไว้ ถึงจะยังไม่บวก VAT 7%แต่ตอนบวกมันแพงขึ้นมากๆ จะคุยกับคนไม่ได้เลย อยากจเลิกให้มันจบๆไปแล้ว

วันก่อนไปรับลูกชายอายุ 12 เรียน ม.1 เจอเพื่อนลูกชาย  มีพี่สาวที่อายุมากกว่าเกิน 10 ปี (น่าจะอายุ 25 ปี)  มารับกลับบ้าน ได้เห็นการสั่งสอนน้องชาย   สอนแบบวิธีการเอาตัวรอดแบบเทาๆ&nbs

กำลังใจ ตรงนั้น มีเหลือบ้างมั้ย คนทางนี้ ... อยากได้เหลือเกิน #😓😓😓

เจ็บจากอะไรกันมาบ้างคะ แล้วทำยังไงถึงจะออกจากอารมณ์ตรงนั้น แต่ละคนใช้เวลาทำใจนานแค่ไหนคะ