*ถ้าคุณรู้ว่าแฟนคุณจะจากคุณไปโดยไม่มีวันกลับมาคุณจะทำอย่างไร?

สวัสดีครับผมคบกับแฟนมาได้1ปีแล้ว เธอเป็นเพื่อนผมมานานแล้วแต่เราไม่ได้สนิทกัน เราพึ่งมาคบกันตอนอยู่มหาลัย แล้วก้เริ่มทำความรู้จักกันมากขึ้นๆผมพึ่งรู้ว่าเธอมีโรคประจำตัวเหมือนไทรนัด แต่ผมก้ไม่รู้ว่ามันอาการเป็นอย่างไงบ้าง เท่าที่เห็นก้มีอาการวินเวียน อาเจียน หน้ามืดอะไรแบบนี้ แต่ช่วงหลังๆเธอเป็นหนักขึ้น จนต้องเข้าโรงบาลดูอาการทุกวัน เธอกลายเป็นคนเงียบเก็บตัวไปเลย จากเมื่อก่อนที่เราเคยไปกินข้าวกันไปเที่ยวด้วยกัน ตอนนี้ผมชวนเธอไปไหนก้ไม่ไป เธออยู่แต่ในห้อง เธอพักอยู่คนเดียวที่หอ เธอบอกเธอไม่อยากเจอใคร ไม่อยากไปไหน ผมก้เป็นห่วงเธอมากแต่ก้ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่คุยโทรศัพท์คุยไลน์ แต่กว่าเธอจะตอบผมแต่ละครั้งก้นานมาก เธอเป็นคนเปิด-ปิดเน็ต แต่ผมเป็นคนเปิดทิ้งไว้ตลอด แล้วตอนนี้หมอบอกว่าเธออาจเป็นเนื้องอกในสมอง ผมทำอะไรไม่ถูกเลย หมอบอกว่าถ้าผ่ามีโอกาสรอดแค่50/50 เธอร่างกายไม่พร้อมเลยผ่าไม่ได้ หมอให้อยู่ในห้องปลอดเชื้อตลอด แต่พอเธอได้ออกจากโรงบาลเธอก้เลือกที่จะเก็บตัวอยู่ในห้องไม่อยากเจอใคร ผมทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่นั่งรอเธอตอบไลน์ รอให้เธอรับโทรศัพท์ ได้แค่ถามว่าเป็นอย่างไงบ้าง ดีขึ้นรึยัง เธอเคยบอกว่าอยากไงเค้าก้คงต้องตาย วันนั้นเธอเห็นคนที่เป็นเหมือนเธอผ่าแล้วไม่รอด เธอหนีออกยากโรงบาลมาอยู่ที่หอไม่ออกไปไหน2วัน ผมพยายามชวนเธอออกมาเที่ยวออกมากินข้าวเพื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง แต่เธอปฏิเสธผมทุกอย่าง เธอเลือกที่จะอยู่คนเดียว ผมอยากดูแลเธอ เธอบอกเธอเป็นภาระให้ผมป่าวๆ ผมก็เป็นแฟนเธออยู่นะแต่ทำไมช่วยอะไรไม่ได้เลย ผมไม่รู้เธอคิดอะไรอยู่ ผมก้ไม่รู้จะทำอย่างไง  เมื่อวานผมกำลังจะไปกินข้าวกับเพื่อนผมบอกเธอว่ากินข้าวเสดจะโทรหาเดียวไปนอนเฝ้า แต่เธอบอกไม่ต้องมา อยู่กับเพื่อนเหอะ เธอจะกินยานอนหลับแล้ว ก่อนหลับเธอบอกว่าเค้าจะไปแล้ว รักตัวนะ เค้าขอโทษ ตอนนี้เธอยังไม่ตอบไลน์ผมเลย โทรหาก้ไม่รับสาย หรือเธออาจจะจากผมไปแล้วจริงๆก้ได้ ผมขอโทษ

แต่ถ้าเธอยังอยู่เธออาจจะเห็นกระทู้นี้ก้ได้ ผมขอโทษที่ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย ถึงผมจะไม่ใช่หมอแต่ผมก้อยากช่วยแบ่งเบาภาระที่เธอรู้สึกอยู่ บ้างเรื่องที่เธอทำผิดผมให้อภัยหมด ผมทำผิดอะไรเธอก้ให้อภัยบ้างไม่ให้อภัยบ้าง อย่างว่าเธอเป็นผู้หญิง

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันนะ รักเธอนะ

เป็นเพื่อนๆจะทำอย่างไงกันครับ ใครมีแฟนอยู่ก้ดูแลกันให้ดีๆนะครับ ไม่ใช่แค่แฟนคนเดียวรวมถึงพ่อแม่พี่น้องด้วยนะครับ
เราจะเห็นค่ามันก็ต่อเมื่อจะสูญเสียมันไป จริงๆครับ