
ขอบอกก่อนว่าเราเป็นคนคิดมากมากๆๆๆๆถึงมากที่สุด เรื่องเล็กๆน้อยๆก็เก็บมาคิด เรื่องนี้ก็ด้วย คือเราก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้คิดมากกับคำพูดคนอื่นขนาดนี้ คือเราต้องถ่ายรูปติดประวัติส่วนตัว แล้วเราไม่มีเวลาพอที่จะไปถ่ายรูปที่ร้าน เลยจัดการถ่ายเองซะเลย แล้วรูปที่ออกมาตอนแรกก็พอใช้ได้ แต่พอปริ้นแล้วมันกลับดูไม่ได้เลย คือตอนนั้นไม่มีเวลาแล้วด้วยค่ะ ต้องรีบเอาประวัติไปส่ง เราก็เลยบอกตัวเองว่าไม่เป็นไรหรอก ครั้งหน้าค่อยถ่ายใหม่ที่ร้านให้ดีกว่านี้เราก็ไม่ได้คิดมาอะไร พอกลับมาบ้าน (มันยังมีรูปที่เหลืออยู่ค่ะเพราะปริ้นมาหลายรูป) แล้วคนที่บ้านก็เห็นแล้วพูดมาว่า อะไรเนี่ย รูปใคร ดูไม่ได้เลย ทำไมถ่ายแบบนี้ล่ะ ขี้เหร่มากกกกก แล้วก็บ่นๆๆๆเรื่องรูปของเรา จนทำให้เรารู้สึกว่า นี่เราแย่ขนาดนั้นเลยหรอ คือรูปมันดูไม่ได้เลยใช่ไหม คือยอมรับค่ะว่ารูปที่ปริ้นออกมามันค่อนข้างจะหน้าเ_ียกนิดนึง เค้าพูดจนเรารู้สึกว่าเราทำผิดพลาดครั้งใหญ่ลงไป เหมือนกับชีวิตจะพังทลายลง เรารู้สึกไม่ดีมากๆเลย แล้วประวัติอันนั้นก็แก้ไม่ได้แล้วด้วย คือเสียใจมากจริงๆ รู้สึกไม่ดีเลยค่ะ เริ่มไม่มั่นใจแล้วด้วยกับหนังหน้าตัวเอง TT ทำไงดีคะ แค่หยุดคิดใช่มั้ยยย T^T
ปล.ถ้าพิมพ์คำไหนผิดต้องขออภัยด้วยนะคะ อาจจะมีคำหยาบบ้าง แต่เพื่อความสมจริงและชัดเจนก็เลยยกมาใช้ค่ะ เฮ้ออ
ถ้าเจอคำพูดแบบนี้ให้ทำไงคะ
ปล.ถ้าพิมพ์คำไหนผิดต้องขออภัยด้วยนะคะ อาจจะมีคำหยาบบ้าง แต่เพื่อความสมจริงและชัดเจนก็เลยยกมาใช้ค่ะ เฮ้ออ