คนนึงหมดใจอีกคนหมดแรง

อ่านชื่อกระทู้งงอะดิว่าจะถามอะไร55555555
งั้นเริ่มเรื่องนะคะ เราคบกับแฟนมา8เดือนคะ มองดูน้อยนะคะแต่เรามาอ่านเรื่องราวก่อนดีกว่า
เราเป็นผู้หญิงงี่เง่ามากๆๆๆๆๆ แต่เราไม่ได้ทำกับทุกคนที่คบนะ เป็นแค่ไม่กี่คนเท่านั้นและเขาก็เป็น1ในผู้โชคดีนั้นคะ555
เราชอบเขา เราเลยลุยจีบคะ แล้วพอคบกันเขาก็บอกว่าชอบมองมานานเหมือนกัน555 พูดแล้วคิดถึง
แรกๆตอนเราคบกับเขาเราบอกเลย ว่าเราไม่งี่เง่าเขาขอดูดบุหรี่กินเหล้าเมายาอะไรเราไม่ห้ามค่ะ บอกอีกว่าชีวิตใครชีวิตมัน
เราคิดว่าเขาจะไม่จริงจังกับเรา เราเลยคุยกับคนอื่น คุย3ครั้ง เขาจับได้ทุกครั้งคะ แต่ก็ไม่เลิกกันนะคะ
เขาก็แอบคุยอีกคนเหมือนกันคะตอนเราคุยกับคนอื่นคนแรก เราก็เออช่าง  หายกัน
แล้วสิ่งที่ทำให้เรารักเขาคือเราขอเขาขี่มอไซค์ค่ะ แล้วรถล้ม เขาดูแลดีมาก เขายอมไม่ไปลอยกระทงเพื่ออยู่คุยกับเรา
และแล้วเราก็เริ่มรักเขาเริ่มงี่เง่าแต่เขาก็บอกว่าขอบนะคะ ก็ทะเลาะบ้างแต่เรายังไม่เริ่มบ้าคลั่ง จุดเปลี่ยนอยู่ที่ครั้งที่4คะ
เรากลับไปคุยคนอื่นเพราะเขาไม่สนใจคะ(ตอนนี้เริ่มงี่เง่ามากๆ) ช่วงนั้นเขากลับไปอยู่กับเพื่อน เขาเปลี่ยนไปมากจากที่ใจเย็นเปลี่ยนเป็นคนละคน
จากที่เคยยอมแทบทุกอย่างกลับกันเป็นเราต้องยอมเขา เราท้อมากอยากมีสักคนคุยด้วย แน่นอนค่ะ เขาจับได้
นั่นแหละคะทะเลาะตบตีเหมือนสามีภรรยาเลยคะ คิดแล้วก็สมเพชตัวเองอ่ะ จากครั้งนั้นเวลาทะเลาะกันก็ทำร้ายร่างกายกันตลอด
เราขอเขาตลอดว่าให้เป็นแบบเมื่อก่อน ดูแลแบบเมื่อกี้ได้มั้ย เขารับปากนะแต่เขาไม่ทำคะ
และคำพูดที่โคตรรุนแรงแต่ละคำก็ค่อยๆหลุดจากปากเขา
-  ไรนักหนา -น่ารำคาญ -เป็นบ้าหรอ -ออกไปจากชีวิตกูซะ -รับไม่ได้ก็เลิก มีอีกคะแต่นึกไม่ออก55555
แต่เวลาเราดีกันมันก็ดีนะคะ เขาก็อบอุ่นดูแลนะแต่ไม่เท่าเมื่อก่อน เราก็ยังรู้สึกแปลกๆ หรือเราเยอะไปเอง
เวลาเราร้องไห้เราแหกปากแบบคนบ้าเลยค่ะ สงสารตัวเอง เราพยายามตีตัวออกห่างเขา ก็ทำไม่ได้อะ
เวลาจะบอกเลิกเขาภาพวันเก่าก็ย้อนเข้ามา มันรู้สึกว่าถ้ามีใครมาแทนที่เราเราคงทนไม่ได้
แบบนี้เรียกรักหรือเปล่า เราควรทำอย่างไรไม่ให้ฟุ่งซ่านกว่านี้ เราว่าอีกหน่อยต้องคิดสั้นแน่ๆ สมเพชเรามั้ยคะ ? เราปญอ.มากเลยใช่มั้ย?
เรารู้ทุกอย่างคะมีสติ แต่มันทนไม่ไหวจริงๆกับคำพูดของเขา เราก็เข้าข้างตัวเองตลอดนะว่าเอ้อเขาแค่ใจร้อนหน่ะ
แต่ทำไมเขาไม่แคร์เราบ้าง เราพูดไปเขาก็เอาเรื่องเก่ามาอ้างว่าก็ทำได้ โห่ยยยยยตอนนี้ก็ทะเลาะคะ
อยากหาทางออกให้เรื่องนี้คะ เราทนดูสภาพที่เราอนาถขนาดนี้ไม่ไหวอ่ะ ไม่รู้จะสงสารสมเพชหรือยังไงดี มันคือคนบ้าดีๆอะ
หรือเราควรปรึกษาจิตแพทย์ด้วยคะ เพื่อจะได้นับการรีกษาตั้งแต่เนิ่นๆ ขอบคุณที่อ่านนะคะ หวังว่าจะได้รับคำแนะนำที่ดีคะ