ผมเจอเธอเพราะอยุ่ห้องเดียวกันพอดีครับ ผมเป็นคนเฮฮาไปเรื่อยแหละครับ วันนึงผมนึกยังไงไม่รุเลยไปทักจากนั้นเป็นต้นมาเราเลยคุยกันทุกวันไม่เคยขาดผมดีใจมากเพราะผมคิดว่าเธอสวยที่สุดในห้องละ555มีเพื่อนสวยดีใจๆ พอสัก 2 3 อาทิตย์เราเริ่มคอลสไกกัน 2 คนนะครับ แล้วเราก้เริ่มเปิดกล้องคุยกันบางทีก้โต้รุ่ง บางทีก้นอน จนมีวันนึงผมสงสัยตัวเองว่าผมชอบเธอรึเปล่าจนได้ไปเห็นแค่เธอคุยกับเพื่อน ผช ผมแทบจะเบือนหน้าหนี ความรุสึกตอนนั้นเหมือนอยากไปไกลๆ 555 แต่สิ่งที่น่าตกใจคือ ผมทำเธอร้องไห้มันเป็นอะไรที่ผมเสียใจมากตั้งแต่รุจักเธอ เพราะผมดันปากพร่อยเอง ที่ผมเคยคิดประมาณอาลัยอาวรชีวิตตัวเองอะไรแบบนี้ผมดันไปพูดให้เธอฟัง สักพักก้เริ่มมีเสียงสอึกสอื้น แล้วตามมาด้วยร้องไห้ ผมตกใจเพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีใครร้องไห้กับเรื่องแบบนี้ที่ผมพูดมาก่อน อย่างที่ว่ากันแหละครับ คนตลกมักมีอดีตเสมอ ผมเสียแม่ไปตอนเด็กๆครับก้เลยไปพูดกับแม่ปนะมาณอาลัยอาวรแบบนี้อะแหละครับ อร้ากกกกกกกกกกกกเธอร้องไห้ แล้วก้อย่างวันนี้เลย แค่เธอ เดินผ่านหน้าผมตอนผมคุยกะ ผญ ที่เป็นเพื่อนเธอ เธอเดินตัดหน้าแล้วพูดว่าเชอะแล้วยิ้มให้ทำเอางง
ตอนเย็นก้บ้วยน้ำใส่แขนผมผมไม่โกรธนะ ชอบด้วยซ้ำโรคจิตจังผม 555 เวลาผมมองหน้าเธอ บางทีก้หลบตาบางทีก้จ้องสู้ ตามตรงก้เขิลเลยครับ ผมเลยอยากรุผมชอบเธอ แล้วเธอคิดยังไงอะครับ
ผมชอบเธอเหรอครับ?? แล้วเธอคิดยังไงกับผม??
ตอนเย็นก้บ้วยน้ำใส่แขนผมผมไม่โกรธนะ ชอบด้วยซ้ำโรคจิตจังผม 555 เวลาผมมองหน้าเธอ บางทีก้หลบตาบางทีก้จ้องสู้ ตามตรงก้เขิลเลยครับ ผมเลยอยากรุผมชอบเธอ แล้วเธอคิดยังไงอะครับ