วันก่อน กับ วันนี้
วันก่อน........................
เธอจะคิดถึงใครฉันไม่ว่า
ที่ฉันคิดทุกเวลาคือเธอนั่น
เธอจะห่วงผู้ใดไม่สำคัญ
ส่วนตัวฉันห่วงเธอเพียงผู้เดียว
แม้เธออยู่ห่างไกลไม่เห็นหน้า
แต่มีเธอทุกเวลาที่เปล่าเปลี่ยว
เธออยู่ใกล้ดวงจิตชิดจริงเจียว
ใช่เที่ยงแท้แน่เทียว.....เป็นความฝัน
วันนี้.................
วันนี้เราต้องพรากจากกันแล้ว
ต้องคลาดแคล้วเหินห่างไปไม่คงมั่น
ทอดทิ้งไว้ทั้งที่ใจยังผูกพัน
มาถึงวันนี้จนได้ไม่เคยนึก
ยากหนักหนากว่าจะมารักกันได้
แต่ตอนจากเร็วไวไม่รู้สึก
กาลเวลาไม่หยุดยั้งยังฝังลึก
เชือดเฉือนลึกไม่เหือดหาย...........คลายความฝัน*.
*จากเพลงรักเพลงหนึ่ง ของ คุณทวีพงษ์ มณีนิล
จากคุณ : หนุ่ม - [ 29 เม.ย. 48 08:12:32 A:61.90.14.218 X: ]
-----------------------------------------------------------------------------
วันก่อน........
เมื่อเป็นเด็กต้องพากเพียรเฝ้าเรียนรู้
โตขึ้นสู้ชีวิตไปให้เข้มแข็ง
ตั้งครอบครัวสร้างฐานะสุดเรี่ยวแรง
มีเหลือแบ่งช่วยกุศลเป็นคนดี
วันนี้........................
เมื่อเกิดแล้วย่อมแก่แน่หนักหนา
ครั้นชราย่อมป่วยไข้ได้ทุกที่
ป่วยแล้วหายบุญอำนวยช่วยชีวี
หากไม่หายตายเป็นผีเอาไปเผา...
จากคุณ : หนุ่ม (เจียวต้าย) - [ 30 เม.ย. 48 05:16:56 ]
วันก่อน.......................
เฝ้าพากเพียรเขียนหนังสือตั้งหลายแนว
ไม่มีแจ๋วให้ใครจำเป็นกรรมเก่า
หกสิบปีเขียนไปไม่บรรเทา
จนหมดแรงมีผู้เอาชื่อไปโชว์
วันนี้..........................
ได้รางวัลปลอบใจให้เมื่อแก่
เมื่อหมดแรงท้อแท้ไม่เห็นโก้
แต่กลับได้พิมพ์ใหม่เล่มใหญ่โต
ไม่ได้โม้เหมือนฝันไปตกใจเอย.
"ปภัสสร"
๑๒ ก.ค.๕๘
วันก่อนกัลบวันนี้ ๑๓ ก.ค.๕๘
วันก่อน........................
เธอจะคิดถึงใครฉันไม่ว่า
ที่ฉันคิดทุกเวลาคือเธอนั่น
เธอจะห่วงผู้ใดไม่สำคัญ
ส่วนตัวฉันห่วงเธอเพียงผู้เดียว
แม้เธออยู่ห่างไกลไม่เห็นหน้า
แต่มีเธอทุกเวลาที่เปล่าเปลี่ยว
เธออยู่ใกล้ดวงจิตชิดจริงเจียว
ใช่เที่ยงแท้แน่เทียว.....เป็นความฝัน
วันนี้.................
วันนี้เราต้องพรากจากกันแล้ว
ต้องคลาดแคล้วเหินห่างไปไม่คงมั่น
ทอดทิ้งไว้ทั้งที่ใจยังผูกพัน
มาถึงวันนี้จนได้ไม่เคยนึก
ยากหนักหนากว่าจะมารักกันได้
แต่ตอนจากเร็วไวไม่รู้สึก
กาลเวลาไม่หยุดยั้งยังฝังลึก
เชือดเฉือนลึกไม่เหือดหาย...........คลายความฝัน*.
*จากเพลงรักเพลงหนึ่ง ของ คุณทวีพงษ์ มณีนิล
จากคุณ : หนุ่ม - [ 29 เม.ย. 48 08:12:32 A:61.90.14.218 X: ]
-----------------------------------------------------------------------------
วันก่อน........
เมื่อเป็นเด็กต้องพากเพียรเฝ้าเรียนรู้
โตขึ้นสู้ชีวิตไปให้เข้มแข็ง
ตั้งครอบครัวสร้างฐานะสุดเรี่ยวแรง
มีเหลือแบ่งช่วยกุศลเป็นคนดี
วันนี้........................
เมื่อเกิดแล้วย่อมแก่แน่หนักหนา
ครั้นชราย่อมป่วยไข้ได้ทุกที่
ป่วยแล้วหายบุญอำนวยช่วยชีวี
หากไม่หายตายเป็นผีเอาไปเผา...
จากคุณ : หนุ่ม (เจียวต้าย) - [ 30 เม.ย. 48 05:16:56 ]
วันก่อน.......................
เฝ้าพากเพียรเขียนหนังสือตั้งหลายแนว
ไม่มีแจ๋วให้ใครจำเป็นกรรมเก่า
หกสิบปีเขียนไปไม่บรรเทา
จนหมดแรงมีผู้เอาชื่อไปโชว์
วันนี้..........................
ได้รางวัลปลอบใจให้เมื่อแก่
เมื่อหมดแรงท้อแท้ไม่เห็นโก้
แต่กลับได้พิมพ์ใหม่เล่มใหญ่โต
ไม่ได้โม้เหมือนฝันไปตกใจเอย.
"ปภัสสร"
๑๒ ก.ค.๕๘