คือเราเป็นผู้หญิงที่ชอบผู้หญิงด้วยกันเราคบกันมา4ปี...4ปีที่ผ่านมาเรายอมรับว่าเราแย่มากเราละเลยความรู้สึกแฟนเรามาก
อาจจะเป็นเพราะเราคิดว่าเค้ารักเรามากเค้าก็คงยอมเราตลอด...ก็จริงนะเค้ายอมเราตลอดเค้าเป็นฝ่ายขอโทษเราก่อนทั้งๆที่บางทีเค้าไม่ผิด
ความรักของเราอยู่ด้วยกันมา4ปีคือแฟนเราจะแก่กว่าเรา1ปี...ตอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเรากับเค้าก็อยู่หอเดียวกัน(หอใน)... แม่เค้ารับรู้มาโดยตลอดแต่รับรู้ในฐานะเพื่อน...พอวันนีงวันที่เค้าเรียนจบ ทางครอบครัวเค้าอยากให้เค้ามีครอบครัวเค้าจึงตัดสินใจบอกทางครอบครัวไปว่าเค้าคบกับเราอยู่...ครอบครัวและญาติๆเค้าไม่มีใครรับได้...เราก็เข้าใจความรู้สึกเค้านะว่าเค้าอึดอัดและลำบากใจถ้าเป็นเราเราก็คงจะเลือกครอบครัว... เราร้กเค้ามากเมื่อก่อนเราไม่คิดเลยว่าเราจะรักเค้ามากขนาดนี้จนเมื่อวันที่เราจะเสียเค้าไปให้ผู้ชายคนที่ครอบครัวเค้าเห็นดีที่จะให้คบด้วยเรารู้เลยว่าเรารักเค้ามากจริงๆเราไม่อยากเสียเค้าไป... เราร้องไห้อ้อนวอนเค้าให้อยู่กับเราแต่เค้าเลือกที่จะไป ทำไงได้ล่ะที่ผ่านมาเรานิสัยแย่มาก(เราไม่เคยนอกใจนะแต่ชอบอารมณ์เสียใส่) จนเค้าชินชาและหมดรักเราไปแล้ว....เค้าบอกว่าเค้ารู้สึกดีกับผู้ชายคนนั้นและครอบครัวเค้าก็เห็นดีเห็นงานให้คบกันด้วย...พอมาวันนี้เค้าเลิกคุยกับผู้ชายคนนั้นแล้วเค้ากับเราก็คุยกันอีกครั้งเราพร้อมที่จะสู้เพื่อให้ครอบครัวเค้ายอมรับเรา เราพร้อมที่จะพิสูจน์ถ้าเค้าพร้อมที่จะเดินไปพร้อมๆเรา...ตอนนี้เรายอมรับเลยนะว่าเราคิดมากและกังวลว่าครอบครัวเค้าจะหาผู้ชายมาให้เค้าคุยอีกและสิ่งที่เรากลัวมากที่สุดคือเค้าเคยบอกเราว่าเค้าไม่ได้รักเราแล้ว แต่ที่เค้ากลับมาเราไม่รู้ว่าเค้ากลับมาเพราะไม่มีใครรึว่าเค้าเพิ่งรู้ใจตัวเองว่าเค้ายังรักเราอยู่ เพราะถ้าเค้าไม่ได้รักเราจริงเราก็ไม่รู้จะพิสูจน์ตัวเองไปเพื่ออะไรถ้าคนที่เราจะสู้เพื่อเค้าเค้าไม่อยากมีเราอยู่ข้างๆไปตลอด...เราควรจะสู้ต่อไปดีไหมรึเราควรหยุด มีวิธีพิชิตใจแม่แฟนให้ยอมรับหรือเปล่า?
ตอนนี้เรารู้แล้วว่าเรารักเค้ามากเราเปลี่ยนตัวเองใหม่ไม่ทำนิสัยแย่ๆอีกแล้ว
เรียบเรียงคำพูดไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจต้องขออภัยด้วยนะคะมือใหม่^^
ครอบครัวแฟนยอมรับการคบเพศเดียวกันไม่ได้...เราควรทำอย่างไร?
อาจจะเป็นเพราะเราคิดว่าเค้ารักเรามากเค้าก็คงยอมเราตลอด...ก็จริงนะเค้ายอมเราตลอดเค้าเป็นฝ่ายขอโทษเราก่อนทั้งๆที่บางทีเค้าไม่ผิด
ความรักของเราอยู่ด้วยกันมา4ปีคือแฟนเราจะแก่กว่าเรา1ปี...ตอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเรากับเค้าก็อยู่หอเดียวกัน(หอใน)... แม่เค้ารับรู้มาโดยตลอดแต่รับรู้ในฐานะเพื่อน...พอวันนีงวันที่เค้าเรียนจบ ทางครอบครัวเค้าอยากให้เค้ามีครอบครัวเค้าจึงตัดสินใจบอกทางครอบครัวไปว่าเค้าคบกับเราอยู่...ครอบครัวและญาติๆเค้าไม่มีใครรับได้...เราก็เข้าใจความรู้สึกเค้านะว่าเค้าอึดอัดและลำบากใจถ้าเป็นเราเราก็คงจะเลือกครอบครัว... เราร้กเค้ามากเมื่อก่อนเราไม่คิดเลยว่าเราจะรักเค้ามากขนาดนี้จนเมื่อวันที่เราจะเสียเค้าไปให้ผู้ชายคนที่ครอบครัวเค้าเห็นดีที่จะให้คบด้วยเรารู้เลยว่าเรารักเค้ามากจริงๆเราไม่อยากเสียเค้าไป... เราร้องไห้อ้อนวอนเค้าให้อยู่กับเราแต่เค้าเลือกที่จะไป ทำไงได้ล่ะที่ผ่านมาเรานิสัยแย่มาก(เราไม่เคยนอกใจนะแต่ชอบอารมณ์เสียใส่) จนเค้าชินชาและหมดรักเราไปแล้ว....เค้าบอกว่าเค้ารู้สึกดีกับผู้ชายคนนั้นและครอบครัวเค้าก็เห็นดีเห็นงานให้คบกันด้วย...พอมาวันนี้เค้าเลิกคุยกับผู้ชายคนนั้นแล้วเค้ากับเราก็คุยกันอีกครั้งเราพร้อมที่จะสู้เพื่อให้ครอบครัวเค้ายอมรับเรา เราพร้อมที่จะพิสูจน์ถ้าเค้าพร้อมที่จะเดินไปพร้อมๆเรา...ตอนนี้เรายอมรับเลยนะว่าเราคิดมากและกังวลว่าครอบครัวเค้าจะหาผู้ชายมาให้เค้าคุยอีกและสิ่งที่เรากลัวมากที่สุดคือเค้าเคยบอกเราว่าเค้าไม่ได้รักเราแล้ว แต่ที่เค้ากลับมาเราไม่รู้ว่าเค้ากลับมาเพราะไม่มีใครรึว่าเค้าเพิ่งรู้ใจตัวเองว่าเค้ายังรักเราอยู่ เพราะถ้าเค้าไม่ได้รักเราจริงเราก็ไม่รู้จะพิสูจน์ตัวเองไปเพื่ออะไรถ้าคนที่เราจะสู้เพื่อเค้าเค้าไม่อยากมีเราอยู่ข้างๆไปตลอด...เราควรจะสู้ต่อไปดีไหมรึเราควรหยุด มีวิธีพิชิตใจแม่แฟนให้ยอมรับหรือเปล่า?
ตอนนี้เรารู้แล้วว่าเรารักเค้ามากเราเปลี่ยนตัวเองใหม่ไม่ทำนิสัยแย่ๆอีกแล้ว
เรียบเรียงคำพูดไม่รู้เรื่องไม่เข้าใจต้องขออภัยด้วยนะคะมือใหม่^^