เราอยากจะเล่าเรื่องนี้ เผื่อใครมีคนดีๆที่ดีกับเรามากๆ เราจะได้รักษาเขาไว้ให้นานที่สุด จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลังเหมือนเรา
ความจริงเรื่องของเรามันก็เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ประมาณ 6 เดือน แต่ว่ากับสิ่งที่คนนั้นได้ให้เรา มันมากกว่า 6 เดือนจริงๆ
ช่วงแรกที่คบกัน เราทำตัวแย่มาก แย่แบบแย่ที่สุด ช่วง1-4 เดือนแรก เรายังไม่ลืมแฟนเก่า ยังติดต่อกัน ยังนัดเจอกัน
ช่วงนั้น เราเคยบอกเลิกเพียงเหตุผลแค่ว่าเราจะกลับไปหาคนเก่า โดยบอกเขาไปว่า เราสบายใจที่จะอยู่อย่างนี้
เราไปๆ มาๆ เหมือนเขาเป็นแค่ของเล่น เราแค่คิดว่า ยังไงก็ยังมีเขาอยู่ตรงนั้น ยังไงเขาก็ไม่ไปไหนหรอก จนมาถึงจุดที่เราคิดได้
เราตัดแฟนเก่า เผื่อที่จะมาทำดีให้กับเขาคนนั้นให้มากๆ เผื่อที่จะลบล้างความผิดที่เราเคยทำให้เขาเสียใจมากๆ แต่เรื่องแบบนี้
เราก็พอรู้น่ะว่า ยังไงก็เอามาลบล้างกันไม่ได้หรอก เราแค่อยากให้ช่วงเวลาที่เหลือ ที่เราจะได้อยู่กับเขา ทำให้เขามีความสุขกับเราสักครั้งบ้าง
ทำให้เขารู้สึกดีใจว่า มีเราอยู่ข้างๆ เราทำให้เท่าที่จะทำได้ ช่วงแรกมันก็ดีน่ะ เรากับเขามีความสุขกันมาก แต่เราเป็นคนทำอะไรไม่ค่อยบอก
อยู่ดีๆก็หายไปบ้าง 55555 เขาก็บ่นๆน่ะ จนถึงเวลานึง เขาเริ่มเปลี่ยน เราไม่อยากคิดมากเราก็ทำตัวเหมือนเดิม เราคิดแค่ว่าเราอยากทำให้ดีที่สุด
แต่มันก็คงมีจุดที่เราอยากรู้เหตุผลทำไมต้องเปลี่ยนไป ตอนนั้นเขาเองก็คงรู้สึกแบบเรา เราก็ถามเขาตรงๆ เขาก็บอกขอโทษเราน่ะ
ความจริง เขาไม่ต้องขอโทษเลยน่ะ เขาบอกว่าเรื่องเก่าๆ ของเรามันแย่เกินไป เวลาเขาคิดถึงเขารู้สึกแย่ จนมาถึงวันนี้ เขาบอกเลิกเรา
เราเสียใจน่ะ แต่เราไปไล่บอกใครต่อใครว่าไม่ได้รักเขา 555555 จนถึงวันนี้มันทำให้เรารู้ว่าเรากำลังเสียคนดีๆไป
คนที่เคยทำกับข้าวให้กิน ห่วงเราขนาดไหน เดือดร้อนเวลาเราหายไป เรากลับมาคิดอีกที อีกกี่ปีเราจะถึงจะมาเจอคนที่ดีกับเราขนาดนี้
ขนาดเราทำแย่กับเขาไว้มาก ทำไมเขาถึงยังอยู่ต่อ แต่พอวันนึงที่เขาหายไป ทำไมเราถึงพึ่งรู้ตัวว่าเรารักเขาขนาดไหน
ตอนนี้เราจะห้ามให้เขาไม่ไป เราจะบอกว่าเรารักเขามาก เราจะบอกว่าเราอยากอยู่กับเขาต่อไปเรื่อยๆ เราไม่มีสิทพูดเลย
ในเมื่อเขาตัดสินใจเราเองก็คงต้องยอมรับในการตัดสินใจของเขา ในเมื่อเขาสบายใจเราคงต้องยอม
เพราะมันเป็นสิ่งสุดท้ายที่เราจะทำให้เขาได้ ถ้าเขาได้มาอ่าน เราคงจะบอกว่า
เราขอโทษน่ะกับเรื่องที่ผ่านมา เราจะไม่ขอโอกาสหรืออะไรทั้งนั้น แค่ให้รู้ว่าเรารักเขามากก็คงพอแล้ว :]
กับคนดีๆ ที่เรารักษาไม่ได้
ความจริงเรื่องของเรามันก็เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ประมาณ 6 เดือน แต่ว่ากับสิ่งที่คนนั้นได้ให้เรา มันมากกว่า 6 เดือนจริงๆ
ช่วงแรกที่คบกัน เราทำตัวแย่มาก แย่แบบแย่ที่สุด ช่วง1-4 เดือนแรก เรายังไม่ลืมแฟนเก่า ยังติดต่อกัน ยังนัดเจอกัน
ช่วงนั้น เราเคยบอกเลิกเพียงเหตุผลแค่ว่าเราจะกลับไปหาคนเก่า โดยบอกเขาไปว่า เราสบายใจที่จะอยู่อย่างนี้
เราไปๆ มาๆ เหมือนเขาเป็นแค่ของเล่น เราแค่คิดว่า ยังไงก็ยังมีเขาอยู่ตรงนั้น ยังไงเขาก็ไม่ไปไหนหรอก จนมาถึงจุดที่เราคิดได้
เราตัดแฟนเก่า เผื่อที่จะมาทำดีให้กับเขาคนนั้นให้มากๆ เผื่อที่จะลบล้างความผิดที่เราเคยทำให้เขาเสียใจมากๆ แต่เรื่องแบบนี้
เราก็พอรู้น่ะว่า ยังไงก็เอามาลบล้างกันไม่ได้หรอก เราแค่อยากให้ช่วงเวลาที่เหลือ ที่เราจะได้อยู่กับเขา ทำให้เขามีความสุขกับเราสักครั้งบ้าง
ทำให้เขารู้สึกดีใจว่า มีเราอยู่ข้างๆ เราทำให้เท่าที่จะทำได้ ช่วงแรกมันก็ดีน่ะ เรากับเขามีความสุขกันมาก แต่เราเป็นคนทำอะไรไม่ค่อยบอก
อยู่ดีๆก็หายไปบ้าง 55555 เขาก็บ่นๆน่ะ จนถึงเวลานึง เขาเริ่มเปลี่ยน เราไม่อยากคิดมากเราก็ทำตัวเหมือนเดิม เราคิดแค่ว่าเราอยากทำให้ดีที่สุด
แต่มันก็คงมีจุดที่เราอยากรู้เหตุผลทำไมต้องเปลี่ยนไป ตอนนั้นเขาเองก็คงรู้สึกแบบเรา เราก็ถามเขาตรงๆ เขาก็บอกขอโทษเราน่ะ
ความจริง เขาไม่ต้องขอโทษเลยน่ะ เขาบอกว่าเรื่องเก่าๆ ของเรามันแย่เกินไป เวลาเขาคิดถึงเขารู้สึกแย่ จนมาถึงวันนี้ เขาบอกเลิกเรา
เราเสียใจน่ะ แต่เราไปไล่บอกใครต่อใครว่าไม่ได้รักเขา 555555 จนถึงวันนี้มันทำให้เรารู้ว่าเรากำลังเสียคนดีๆไป
คนที่เคยทำกับข้าวให้กิน ห่วงเราขนาดไหน เดือดร้อนเวลาเราหายไป เรากลับมาคิดอีกที อีกกี่ปีเราจะถึงจะมาเจอคนที่ดีกับเราขนาดนี้
ขนาดเราทำแย่กับเขาไว้มาก ทำไมเขาถึงยังอยู่ต่อ แต่พอวันนึงที่เขาหายไป ทำไมเราถึงพึ่งรู้ตัวว่าเรารักเขาขนาดไหน
ตอนนี้เราจะห้ามให้เขาไม่ไป เราจะบอกว่าเรารักเขามาก เราจะบอกว่าเราอยากอยู่กับเขาต่อไปเรื่อยๆ เราไม่มีสิทพูดเลย
ในเมื่อเขาตัดสินใจเราเองก็คงต้องยอมรับในการตัดสินใจของเขา ในเมื่อเขาสบายใจเราคงต้องยอม
เพราะมันเป็นสิ่งสุดท้ายที่เราจะทำให้เขาได้ ถ้าเขาได้มาอ่าน เราคงจะบอกว่า
เราขอโทษน่ะกับเรื่องที่ผ่านมา เราจะไม่ขอโอกาสหรืออะไรทั้งนั้น แค่ให้รู้ว่าเรารักเขามากก็คงพอแล้ว :]