เป็นกระทู้แรกค่ะ ผิดพลาดยังไงขออภัยด้วยค่ะ อย่าดุนะหนูกลัว 5555 ช่วงนี้กระแสแตงโมมาแรงมาก เลยอยากเล่า เรื่องนี้ 55555 เราก็เคยเป็นซึมเศร้าค่ะ มันเป็นโรคที่กระทบกับชีวิตมากๆ ใครพูดไรทำไรก้ขัดหูขัดตา มีปัญหากับคนใกล้ตัวทู เดอะ แม็กซ์ ที่แย่คือร้องห่มร้องไห้ ซึมเศร้าเหมือนมีใครตายทุกวัน แล้วอารมณ์มันจะแบบเล่นงิ้ว เล่นละครเลยค่ะ แล้วเล่นใหญ่ด้วยประเด็น แล้วมันจะมีความคิดที่เป็นแง่ลบแบบมากๆ แล้วก็จะคิดย้ำๆ ซ้ำ อยู่แต่เรื่องร้าย
หมอเคยบอกว่า เกิดได้หลาย สาเหตุ อาจจะเป็นกรรมพันธุ์ เจอเรื่องช็อคใชีวิต เครียดสะสม หรือกินยานานๆจากอาการป่วยเรื้อรัง ของเราหมอบอกว่าน่าจะเกิดจากกินยานานเกินไป เพราะโรคประจำตัวหลายอย่าง5555555
กว่าเราจะรู้ตัวก็นานเป็นปีๆอยูค่ะ่ มันเริ่มจาก เราเปลี่ยนไป จากเป็นคนเส้นตื้น หัวเราะมันมาก ก็กลายเป็น หงุดหงิด ชอบพาลทะเลาะกับคนใกล้ตัว คุยกันสักพักเอาละเริ่มเล่นงิ้ว เล่นละคร แล้วก็กินดุมาก คือกินเจ๊งอ่ะค่ะ กินมันอย่างกับจะซื้ิอไปขายต่อ น้ำหนักขึ้นมาเกือบสิบโล ไม่ใส่ใจอะไรเลนแม้กระทั่งตัวเองอ่ะ จนเลิกกับแฟน แล้วเค้าพูดประมาณว่า คนอะไรมีปัญหาได้ทุกวัน มีแล้ว
ซึมดันไม่แก้ เหมือนคนเล่น mv เพลงอกหักอะไรมันทุกวี่ทุกวัน เธอคนดีคนเดิมหายไปไหน เราเลยรู้ว่ามันจริง เราเปลี่ยนไปมาก และเราเป็นบางทีเราก็ไม่รู้ตัวด้วย เลยตัดสินใจไปหาหมอค่ะ
หมอก็จะถามนั่น ถามนี่ แล้วก็ออกมาว่าเป็นซึมเศร้า ก็จ่ายยามา แล้วก็แนะนำให้เข้ากลุ่มกิจกรรมของทางโรงพยาบาล
หมอเล่าว่า ยา มันจะมีผลข้างเคียงกลากหลายมาก บางยคนก็คลื่นไส้เวียนหัว ท้องผูก นอนไม่หลับ เยอะแยะ แต่ก็กินไปก่อน ทนไม่ได้ปรึกษาหมอ อย่าหยุดยาเอง ทานให้ต่อเนื่อง และงดสารเสพติด แล้วหมอ ก็แนะนำมาว่า ให้ทานยา เพราะยาจะช่วยส่วนนึง ควบคู่กับปรับเปลี่ยนการใช้ชีวิตและทัศนคติด้วย เพื่อลดการกลับมาเป็นซ้ำอีกของโรค
เราก็เล่นตัวอยู่นานไม่ยอมเข้ากลุ่ม จนสุดท้ายหมอดุ เลยลองมาค่ะ55555 บรรยกาศมันเป็นแบบเหมือนในหนังฝรั่งเลยค่ะ คุณนึกออกมั้ย ที่เค้าจะนั่งล้อมกันเป็นวงกลม แล้วทำกิจกรรม มันทำให้เรารู้สึกว่า เราไม่ได้บ้า และ มีคนที่พร้อมจะสู้ไปกับเรา ฮ่าาา
มันดีมากค่ะคุณ เค้าเริ่มจากสเต็ปแรก แยกระหว่าง ความคิด กับ อารมณ์ให้ออก และ ลองคิดในแง่ดีค่ะ เมื่ิอเราเริ่มจะระเบิดอารมณ์ ให้เราพยายามจับความคิดของเราให้ได้ ว่าเรากำลังคิดอะไรอยู่ และความคิดนั้นมันส่งผล กับความรู้สึกของเราอย่างไรบ้าง ต้องรู้ให้ได้ว่า เราคิดอะไร และรู้สึกอะไรอยู่ อย่างบางทีเราโมโหเงี้ย ต้องแยกให้ออก ว่าโมโหเพราะคิดอะไร สมมุตว่า เตะโต๊ะแล้วโมโห เพราะคิดว่า เตะได้ไงวะ เจ็บเล็บขบว่ะ แต่ถ้าลองคิดแบบขำๆ โหยย เอาเท้าไปไฮไฟว์กับโต๊ะเฉย ทักทายกันแต่หัววันเชียว หรือ มันเป็นอุบัติเหตุ เราก็จะรู้สึกดีขึ้น ตามความคิดที่มันเปลี่ยน ความคิดมันจะเกิดก่อนความรู้สึกเสมอค่ะ เรียกว่า ความคิดอัตโนมัติ และเราก็ต้องสร้างมันในแง่ดีขึ้นมา แรกๆอาจจะต้องใช้เวลาในการวสงบสติ อารมณ์หน่อย แต่อย่าเพิ่งไปตั้งแง่อะไรในใจ ฝึกต่อไปค่ะ อย่าไปสงสัยว่าอะไรอยังไงเมื่อไหร่หาย ต้องทำเลยค่ะ 555
ต่อไปเมื่อมีอาการซึมๆพยายามนึกถึงเรื่องที่ดีๆ หรือเรื่องที่เรามีความสุข
และ คิดไว้เสมอว่าตัวเราทุกคนมีค่า
อย่างตอนเราเป็น ก็ใช้วิธีนึกถึงไอติมค่ะ เป็นคนชอบกินไอติมมาก นึกแล้วมันมีความสุขดี หรือ บางคนเค้าก็มีเรื่องที่เค้าภูมิใจ เช่น เค้าทำอาหารอร่อย นึกถึงตอนทำอาหารให้ครอบครัวทานแล้วทุกคนยิ้มแย้ม เราเชื่อว่าทุกคนมีเรื่องที่เราภูมิใจนะ อย่างน้อยทำไรไม่เป็น ก็อาจจะเป็นคนสวยก็ได้โน๊ะ 55555
ถ้ายังไม่ดีขึ้นแนะนำ ให้ฝืนตัวเองไปออกกำลังกาย หรือเข้าสู่สังคมค่ะ ออกกำลังกายดีมากๆเลยค่ะ น้ำหนักลงมาเท่าเดิมแล้ว เย้
ทุกอย่างทุกวิธีต้องใช้เวลานะคะ ช่วงแรกๆมันยากมาก ในการคิดแง่ดี ต่อให้เราคิดดีแต่ลึกๆมันก็มีแอบเฟลๆกันอยู่ เราต้องฝืนค่ะ ต้องออกมาจากกรอบความคิดของตัวเองให้ได้ บางคน เราก็ด้วย จะมีปัญหาด้านการเข้าสังคม ยิ่งต้องฝืนค่ะ แรกๆจะรู้สึกกลัวและกังวลมาก แต่จริงๆแล้ว เราอย่าไปกลัวในสิ่งที่มันยังไม่เกิดขึ้นค่ะ เพราะมันอาจจะไม่ได้แย่อย่างที่คิด
เราต้องกล้าที่จะเจอกับความจริงและฝึกความคิดรับสถานการณ์ต่างๆในแง่ดี
สุดท้ายสำคัญมากๆ อย่าลืมบอกคนใกล้ตัวนะคะ บอกให้เค้าเข้าใจ และจะได้เป็นกำลังใจให้เราด้วย ยามที่เราท้อหรือแย่ กอดคนในบ้าน หรือโทรคุยกับเค้าก็ได้ ช่วยได้มากๆเลย
การไปหาจิตแพทย์ไม่ใช่เรื่องน่าอายนะคะ แนะนำให้รักษา ผลเสียโรคมันมากกว่าผลดีแน่นอน มันไม่ได้แย่แค่เรา แต่คนข้างๆเค้าก็เป็นห่วงเราเหมือนกันนะคะ ก็เป็นประสบการณ์ของเราค่ะ ผิดถูกยังไง ก็แนะนำ หรือเพิ่มเติม แก้ไขได้นะคะ ใครที่กำลังป่วยก็แวะเข้ามาพูดคุยกันได้ค่ะ อย่าท้อนะคะ พวกคุณมีค่าเสมอ
แชร์ประสบการณ์รักษาโรคซึมเศร้าแบบง่ายๆ :)
หมอเคยบอกว่า เกิดได้หลาย สาเหตุ อาจจะเป็นกรรมพันธุ์ เจอเรื่องช็อคใชีวิต เครียดสะสม หรือกินยานานๆจากอาการป่วยเรื้อรัง ของเราหมอบอกว่าน่าจะเกิดจากกินยานานเกินไป เพราะโรคประจำตัวหลายอย่าง5555555
กว่าเราจะรู้ตัวก็นานเป็นปีๆอยูค่ะ่ มันเริ่มจาก เราเปลี่ยนไป จากเป็นคนเส้นตื้น หัวเราะมันมาก ก็กลายเป็น หงุดหงิด ชอบพาลทะเลาะกับคนใกล้ตัว คุยกันสักพักเอาละเริ่มเล่นงิ้ว เล่นละคร แล้วก็กินดุมาก คือกินเจ๊งอ่ะค่ะ กินมันอย่างกับจะซื้ิอไปขายต่อ น้ำหนักขึ้นมาเกือบสิบโล ไม่ใส่ใจอะไรเลนแม้กระทั่งตัวเองอ่ะ จนเลิกกับแฟน แล้วเค้าพูดประมาณว่า คนอะไรมีปัญหาได้ทุกวัน มีแล้ว
หมอก็จะถามนั่น ถามนี่ แล้วก็ออกมาว่าเป็นซึมเศร้า ก็จ่ายยามา แล้วก็แนะนำให้เข้ากลุ่มกิจกรรมของทางโรงพยาบาล
หมอเล่าว่า ยา มันจะมีผลข้างเคียงกลากหลายมาก บางยคนก็คลื่นไส้เวียนหัว ท้องผูก นอนไม่หลับ เยอะแยะ แต่ก็กินไปก่อน ทนไม่ได้ปรึกษาหมอ อย่าหยุดยาเอง ทานให้ต่อเนื่อง และงดสารเสพติด แล้วหมอ ก็แนะนำมาว่า ให้ทานยา เพราะยาจะช่วยส่วนนึง ควบคู่กับปรับเปลี่ยนการใช้ชีวิตและทัศนคติด้วย เพื่อลดการกลับมาเป็นซ้ำอีกของโรค
เราก็เล่นตัวอยู่นานไม่ยอมเข้ากลุ่ม จนสุดท้ายหมอดุ เลยลองมาค่ะ55555 บรรยกาศมันเป็นแบบเหมือนในหนังฝรั่งเลยค่ะ คุณนึกออกมั้ย ที่เค้าจะนั่งล้อมกันเป็นวงกลม แล้วทำกิจกรรม มันทำให้เรารู้สึกว่า เราไม่ได้บ้า และ มีคนที่พร้อมจะสู้ไปกับเรา ฮ่าาา
มันดีมากค่ะคุณ เค้าเริ่มจากสเต็ปแรก แยกระหว่าง ความคิด กับ อารมณ์ให้ออก และ ลองคิดในแง่ดีค่ะ เมื่ิอเราเริ่มจะระเบิดอารมณ์ ให้เราพยายามจับความคิดของเราให้ได้ ว่าเรากำลังคิดอะไรอยู่ และความคิดนั้นมันส่งผล กับความรู้สึกของเราอย่างไรบ้าง ต้องรู้ให้ได้ว่า เราคิดอะไร และรู้สึกอะไรอยู่ อย่างบางทีเราโมโหเงี้ย ต้องแยกให้ออก ว่าโมโหเพราะคิดอะไร สมมุตว่า เตะโต๊ะแล้วโมโห เพราะคิดว่า เตะได้ไงวะ เจ็บเล็บขบว่ะ แต่ถ้าลองคิดแบบขำๆ โหยย เอาเท้าไปไฮไฟว์กับโต๊ะเฉย ทักทายกันแต่หัววันเชียว หรือ มันเป็นอุบัติเหตุ เราก็จะรู้สึกดีขึ้น ตามความคิดที่มันเปลี่ยน ความคิดมันจะเกิดก่อนความรู้สึกเสมอค่ะ เรียกว่า ความคิดอัตโนมัติ และเราก็ต้องสร้างมันในแง่ดีขึ้นมา แรกๆอาจจะต้องใช้เวลาในการวสงบสติ อารมณ์หน่อย แต่อย่าเพิ่งไปตั้งแง่อะไรในใจ ฝึกต่อไปค่ะ อย่าไปสงสัยว่าอะไรอยังไงเมื่อไหร่หาย ต้องทำเลยค่ะ 555
ต่อไปเมื่อมีอาการซึมๆพยายามนึกถึงเรื่องที่ดีๆ หรือเรื่องที่เรามีความสุข
และ คิดไว้เสมอว่าตัวเราทุกคนมีค่า
อย่างตอนเราเป็น ก็ใช้วิธีนึกถึงไอติมค่ะ เป็นคนชอบกินไอติมมาก นึกแล้วมันมีความสุขดี หรือ บางคนเค้าก็มีเรื่องที่เค้าภูมิใจ เช่น เค้าทำอาหารอร่อย นึกถึงตอนทำอาหารให้ครอบครัวทานแล้วทุกคนยิ้มแย้ม เราเชื่อว่าทุกคนมีเรื่องที่เราภูมิใจนะ อย่างน้อยทำไรไม่เป็น ก็อาจจะเป็นคนสวยก็ได้โน๊ะ 55555
ถ้ายังไม่ดีขึ้นแนะนำ ให้ฝืนตัวเองไปออกกำลังกาย หรือเข้าสู่สังคมค่ะ ออกกำลังกายดีมากๆเลยค่ะ น้ำหนักลงมาเท่าเดิมแล้ว เย้
ทุกอย่างทุกวิธีต้องใช้เวลานะคะ ช่วงแรกๆมันยากมาก ในการคิดแง่ดี ต่อให้เราคิดดีแต่ลึกๆมันก็มีแอบเฟลๆกันอยู่ เราต้องฝืนค่ะ ต้องออกมาจากกรอบความคิดของตัวเองให้ได้ บางคน เราก็ด้วย จะมีปัญหาด้านการเข้าสังคม ยิ่งต้องฝืนค่ะ แรกๆจะรู้สึกกลัวและกังวลมาก แต่จริงๆแล้ว เราอย่าไปกลัวในสิ่งที่มันยังไม่เกิดขึ้นค่ะ เพราะมันอาจจะไม่ได้แย่อย่างที่คิด
เราต้องกล้าที่จะเจอกับความจริงและฝึกความคิดรับสถานการณ์ต่างๆในแง่ดี
สุดท้ายสำคัญมากๆ อย่าลืมบอกคนใกล้ตัวนะคะ บอกให้เค้าเข้าใจ และจะได้เป็นกำลังใจให้เราด้วย ยามที่เราท้อหรือแย่ กอดคนในบ้าน หรือโทรคุยกับเค้าก็ได้ ช่วยได้มากๆเลย
การไปหาจิตแพทย์ไม่ใช่เรื่องน่าอายนะคะ แนะนำให้รักษา ผลเสียโรคมันมากกว่าผลดีแน่นอน มันไม่ได้แย่แค่เรา แต่คนข้างๆเค้าก็เป็นห่วงเราเหมือนกันนะคะ ก็เป็นประสบการณ์ของเราค่ะ ผิดถูกยังไง ก็แนะนำ หรือเพิ่มเติม แก้ไขได้นะคะ ใครที่กำลังป่วยก็แวะเข้ามาพูดคุยกันได้ค่ะ อย่าท้อนะคะ พวกคุณมีค่าเสมอ