▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
-
หน้าแรก
- คอมมูนิตี้
- {name} {description}
- กิจกรรม
- แลกพอยต์
- อื่นๆ
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
แสงปลายอุโมงค์
สองขาล้ารอนรานเริ่มสั่นไหว
ค่อยสืบเท้าก้าวคลำทางระหว่างไป
สองมือไต่เลียบผนังต่างดวงตา
กายเหน็บหนาวราวโลกไร้ไอแดดอุ่น
กลิ่นแฉะชื้นหืนทารุณหนักยิ่งกว่า
อยากยกธงลงหลับนับเวลา
จำนนฟ้าซบแผ่นดินสิ้นหนทาง
เพราะคนหลังหวังพึ่งจึงฝืนก้าว
ปลอบหัวใจแสนปวดร้าวว่าทุกอย่าง
จะผ่านไปเช่นสายลมเบาบาง
เมื่อเห็นแสงเลือนลาง...ปลายอุโมงค์