ช่วยแต่งโคลงสี่สุภาพ เรื่องความพอเพียงยั่งยืน คือแบบคิดไม่ออกค่ะว่าจะเริ่มยังไงเพราะต้องแต่งถึงห้าบทเลยค่ะ

สี่ธันวาพ่อให้                              ปรัชญา
ตระหนักในปัญหา                        เดือดร้อน
คืนสุขสู่ประชา                            เศรษฐกิจ พอเพียงนา
เชื่อพ่อย่อมสะท้อน                      ทุกข์สิ้นบรรเทา

พอประมาณเริ่มต้น                       ที่ตัว เราแฮ
ลดจ่ายมากอย่ามัว                        อยากได้
อดออมเพื่อครอบครัว                    วันพรุ่ง มีเอย
มุ่งมั่นหากินไซร้                           หมดหนี้เบาใจ

ใช้ความรู้ที่ได้                              ร่ำเรียน
รอบคอบบรรจงเขียน                     คิดสร้าง             
หากพลั้งพลาดความเพียร               มิเกิด ผลนา
ความเสี่ยงควรเลี่ยงล้าง                  ลดป้องคอยกัน

ตรองปัญหาทุกข้อ                         ย้ำคิด  พี่เอย
แม้นว่าผู้ใดผิด                              ใคร่รู้
ใตร่ถามก่อนสักนิด                         เท็จจริง ก็ดี
ถกเหตุผลดุจผู้                              โอบเอื้อประชา

ภูมิคุ้มกันปรับใช้                            ประโยชน์  ท่านนอ                    
ปรับเปลี่ยนมิเกิดโทษ                     สุขล้น
เตรียมพร้อมส่งความรุ่งโรจน์             ลูกสู่ หลานรา  
ยืนยั่งพอเพียงพ้น                          แซ่ซ้องสดุดี