น้อยใจสามีเบื่อชีวิตทางโลกอยากบวช

สามีใครเป็นแบบเราบ้าง? คุณวางตัว/ทำตัวอย่างไรคะ คุณมีวิํธีเเก้เผ็ดยังไงคะ น้อยใจก็น้อย หิวข้าวก็หิว ชีวิตจะเอายังไงต่อดีคะะะะะะ 😂

เราอยู่ช่วยงานบวชน้องชายสามี ซึ่งงานก็จัดในบ้านที่เราอาศัยอยู่ทุกวัน. แต่พอเสร็จงาน เอาภาพไปล้าง ดูรูปภาพสวยทุกรูปเลยค่ะ. เป็นร้อยๆรูปไม่มีรูปเราสักรูป มาเจอรูปสุดท้ายค่ะ มีเราจริงๆ มีรูปเราหัวขาด5555

หนูขอคำแนะนำด้วยนะคะ อยากทราบว่าพี่ๆที่มีครอบครัวมีประสบการชีวิตมากกว่าหนูจะคิดแบบไหนกันรบกวนด้วยนะคะ หนูกับสามีอยู่กันได้นานพอควรแล้วค่ะ เรารักกันมากค่ะ เขาเป็นรักครั้งแรกของหนูด้วย เขาดีกับหนูมากค่ะ

อยากทราบว่าช่วงเวลาที่คุณผู้หญิงเบื่อสามีมีมั้ยคะพอดีเราอารมเบื่อๆหงุดหงิดใส่สามีบ่อยๆเหวี่ยงๆใส่โดยที่ไม่มีเหตุผลเรื่องแค่นั่งหน้าบ้านเราก็น้อยใจเขาหงุดหงิดใส่เขา ทั้งๆที่ครบกันมาไม่เคยหงุดหงิดใส่เรื

ช่วงปลายปี 2568 จนกระทั่ง 2669 มาถึงจุดที่ไม่ต้องการอะไร และสิ่งที่ต้องการจริงๆ เอื้อมไม่ถึง มันอยู่จุดที่เบื่อทุกเรื่องพยายามมองหาความต้องการให้เกิดความตื่นเต้นและอยากทำไม่มีและเบื่อหน่ายสิ่งที่จะต้อ

ระหว่างบวชก็มีอาหารกิน แล้วก็ศึกษาทักษะอื่นๆไปด้วย เพราะตอนนี้ทำอาชีพแปลภาษา

น้องชายสามีทักมาบอกว่าให้เราบอกสามีโทรหาเขาหหน่อย​แม่สามีจะคุยด้วยเราก็บอกนะคะแต่สามีตอบเราว่าไม่โทรไม่คุยเราก็เงียบค่ะแต่ผลที่ตามมาแม่สามีเอาเราไปนินทาค่ะหาว่าเรากีดกันไม่ให้สามีคุยกับแม่สามีประเด็นท

มีสามีค่ะ... แต่เค้าติดโซเชียลมากเอาเวลาพักผ่อนหลังเลิกงานอยุ่แต่กับโทรสับอยู่กับสังคมออนไลน์ของเค้า... จนทำให้เรารู้สึกน้อยใจ... พอเราพูดไปก็ไม่มีฟีดแบ็คอะไรกลับมาหรือไม่ก็ทะเล๊าะกัน

เราอยู่กับครอบครัวมา3ปีแล้วค่ะเรามีเหตุจำเป็นที่ต้องไปอยู่กับย่าเพราย่านเราอยู่คนเดสเราแลลลยปรึกษาสามีสามีบอกขอปรึกแม่กาอ่อนว่าไปได้ไหแม่เ่เขาพูดเชิงน้อยใจค่ะว่า แม่เลี้ยงมาตั้งแต่เด็กไปง่ายๆแบบนี้เลย

เราอยากไปบนบานเรื่องที่ว่าเราพิการเดินไม่ได้ พอดีอยากเดินได้ เรามีความคิดว่าอยากไปบนขอให้ตนเองเดินได้เหมือนคนปกติ ประกอบด้วยเราจะพยาประกอบด้วยเราจะพยายามเองไปด้วย เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจก็ดี ถ้าได้