เรื่องของหัวใจจริงๆนะเนี่ย...
หัวใจ...มีอะไรมากกว่าที่คิด
เรื่องของหัวใจ ถ้าปล่อยปละละเลย ไม่เอาใจใส่ บางครั้งบางคราวมันเกิดอาการน้อยใจ
หยุดทำงานซะดื้อๆ โดยไม่ต้องไปกินยา นอนหลับให้วุ่นวาย เนอะแตงโม...อ้าว...ไม่ใช่อ่ะ
ไม่เกี่ยวกัน ไม่เกี่ยวว่าใครจะบังคับให้มันหยุดหรือไม่บังคับ แต่เมื่อถึงเวลาหนึ่ง
มันพร้อมจะหยุดทำงานทันทีโดยไม่ต้องมีใครสั่งการ แต่ถ้าเราใส่ใจดูแล อย่าให้มันถึงพร้อมที่จะหยุด
เรา...ซ่อมได้
หลอดเลือดหัวใจ เป็นส่วนสำคัญอันดับต้นๆ เพราะเลือดส่วนนี้ เป็นตัวนำสารอาหาร
เป็นตัวส่งเสบียงไปให้ กล้ามเนื้อหัวใจ มันเต้นตุบตั๊บ ๆ ตลอดเวลาไม่มีวันหยุด
แต่ถ้าขาดอาหารหล่อเลี้ยงเมื่อใด มันจะหยุดทำงานทันที
เพราะฉะนั้น หน่วยส่งกำลังบำรุง ต้องทำงานอย่างมีประสิทธิภาพควบคู่กันไป
หลอดเลือดหัวใจหลักมีอยู่ 3 เส้น และแตกสาขาย่อยออกไปอีกยุบยับมากมายโอบล้อมหัวใจไว้
เพื่อกระจายสารหล่อลื่น (อาหาร) ให้อย่างทั่วถึง กล้ามเนื้อมันจะได้เต้นไม่หยุด
แต่สารอาหารที่พลลำเลียงส่งไปให้ ก็ใช่ว่าจะเป็นสารที่บริสุทธิ์ผุดผ่องเสมอไป
ขึ้นอยู่กับหน่วยคัดกรอง เป็นสำคัญ ถ้าหน่วยคัดกรอง (การบริโภค) ไม่ใส่ใจ มีอะไรก็ยัดๆใส่เข้าไป
สารเหล่านั้น ก็จะเกิดการสะสมกลายเป็นขยะ อุดตันท่อลำเลียง
กล้ามเนื้อหัวใจส่วนที่ขาดสารอาหาร ก็จะหยุดทำงานไป (บางส่วนเฉพาะส่วนที่เลือดไปไม่ถึง)
เรียกว่า กล้ามเนื้อหัวใจตายบางส่วน... มันตายแล้วตายเลยซะด้วยไม่มีฟื้น
หลอดเลือดเมนหลักเกิดอาการตีบตัน เนื่องจากมีไขมันสะสมมากเกินไป
ทำให้เลือดเดินไม่สะดวก จึงต้องแก้ไขโดยการตีไขมันให้แตกกระจายเปิดทาง
เริ่มต้นด้วยการเอกซเรย์หาจุดตีบของหลอดเลือด
เมื่อรู้จุดแน่นอนก็ทำการใส่สายสวนพร้อมบอลลูนไปตามหลอดเลือดแดงใหญ่ ที่เจาะไว้บริเวณขาหนีบด้านใดด้านหนี่ง ...
ส่วนมากหมอจะถนัดเจาะทางด้านขาขวา เพราะทำงานสะดวกกว่า...
สายสวนพร้อมบอลลูนจะถูกดันไปเรื่อยๆตามหลอดเลือด...ขั้นตอนนี้สนุกมากครับ...
บางครั้งมีอาการเคลิ้มๆ อยากหลับ ทั้งแพทย์และพยาบาลพยามชวนพูดชวนคุยตลอดเวลา...
บางครั้งก็แน่นหน้าอกหายใจไม่ออก นอนนึกถึงคำพูดของหมอที่ติวเข้มทำความเข้าใจก่อนเข้าห้องสวน
คุณหมอบอกว่า เปอร์เซ็นต์เสี่ยงของการเสียชีวิตในขั้นตอนนี้ ถือว่าน้อยมาก เหมือนขึ้นเครื่องบินแหละ...
ทำใจให้สบายไม่ต้องตื่นเต้น...
นึกในใจว่า โห...เหมือนขึ้นเครื่องบิน แล้วเผื่อแจ็คพอตเหมือนเครื่องมาเลเซีย ตูเสร็จแน่ๆ...เอาวะ ช่างหัวมัน หลับสบายดี..
สายสวนถูกดันเข้ามาถึงจุดเกิดเหตุ หมอก็เริ่มขยาบอลลูนให้พองขึ้น เพื่อตีไขมันให้กระจาย
ถ้าไขมันไม่หนามาก มันก็จะกระจายตัว บอลลูนก็จะทุบๆ จนไขมันละลาย ก็เป็นอันว่าจบเหตุ
แต่ถ้าไขมันหนา พอบอลลูนยุบตัว เจ้าไขมัน ก็จะตีกลับเข้ามาอีก...ขั้นตอนนี้ หมอจะใส่ขดลวด (stent) ถ่างไว้
วิธีใส่ขดลวดก็เหมือนการทำบอลลูน โดยนำขดลวดติดกับปลายสายสวน แล้วใส่เข้าไปที่จุดเดิม
แล้วถ่างขดลวดให้ขยายตัว
เมื่อขดลวดถูกถ่างออกได้ที่แล้ว หลอดเลือดที่ตีบอยู่ก็จะพองตัวขึ้น
ไขมันที่เกาะผนังหลอดเลือดก็จะค่อยๆสลายไปด้วยสารเคมีที่เคลือบอยู่ที่ขดลวด
เมื่อขดลวดอยู่ในตำแหน่งเรียบร้อยแล้ว หมอจะดึงสายสวนออก ปล่อยขดลวดทิ้งไว้ตามยถากรรม...
มันจะอยู่อย่างนั้นไปตลอดชีวิตของเจ้าของหัวใจ....แฮ่...
ที่เล่ามาเป็นเรื่องเป็นราวเนี่ย ไม่ได้บอกเล่าในเชิงวิชาการอะไรนะครับ
เล่าให้ฟังตามความรู้สึก ตามประสบการณ์ส่วนตัวล้วนๆ ...มันเป็นเหตุการณ์เมื่อ 3-4 วันที่ผ่านมานี่เอง
เป็นการเพิ่มขดลวดจากเดิมที่มีอยู่แล้ว 2 ขด ตอนนี้เพิ่มเป็น 3 ขดแล้วครับ...
หมอบอกพอแล้วนะ ใส่มากไม่ดี ต่อไปเห็นทีจะต้อง ตัดถนนใหม่ ทำบายพาส ไม่ต้องผ่านเข้าเมืองให้มันวุ่นวาย...
เห็นมั้ย...เรื่องของหัวใจ...มันเรื่องธรรมดาซะที่ไหน
จำไว้....หัวใจ...ต้องเก็บรักษาให้ดี อย่าไปมอบให้ใครง่ายๆ
ถ้าคิดจะมอบหัวใจให้กับใครซักคนละก็....อย่าลืม....คิดถึงเฉิ่มละกัน....ฮิ้ววววว !
ม่ายช่าย...ไม่ใช่...
หมายถึงว่า ไปมอบให้หมอดูแลนะเคอะ...!!
=============================== เรื่องของหัวใจ =========================
หัวใจ...มีอะไรมากกว่าที่คิด
เรื่องของหัวใจ ถ้าปล่อยปละละเลย ไม่เอาใจใส่ บางครั้งบางคราวมันเกิดอาการน้อยใจ
หยุดทำงานซะดื้อๆ โดยไม่ต้องไปกินยา นอนหลับให้วุ่นวาย เนอะแตงโม...อ้าว...ไม่ใช่อ่ะ
ไม่เกี่ยวกัน ไม่เกี่ยวว่าใครจะบังคับให้มันหยุดหรือไม่บังคับ แต่เมื่อถึงเวลาหนึ่ง
มันพร้อมจะหยุดทำงานทันทีโดยไม่ต้องมีใครสั่งการ แต่ถ้าเราใส่ใจดูแล อย่าให้มันถึงพร้อมที่จะหยุด
เรา...ซ่อมได้
หลอดเลือดหัวใจ เป็นส่วนสำคัญอันดับต้นๆ เพราะเลือดส่วนนี้ เป็นตัวนำสารอาหาร
เป็นตัวส่งเสบียงไปให้ กล้ามเนื้อหัวใจ มันเต้นตุบตั๊บ ๆ ตลอดเวลาไม่มีวันหยุด
แต่ถ้าขาดอาหารหล่อเลี้ยงเมื่อใด มันจะหยุดทำงานทันที
เพราะฉะนั้น หน่วยส่งกำลังบำรุง ต้องทำงานอย่างมีประสิทธิภาพควบคู่กันไป
หลอดเลือดหัวใจหลักมีอยู่ 3 เส้น และแตกสาขาย่อยออกไปอีกยุบยับมากมายโอบล้อมหัวใจไว้
เพื่อกระจายสารหล่อลื่น (อาหาร) ให้อย่างทั่วถึง กล้ามเนื้อมันจะได้เต้นไม่หยุด
แต่สารอาหารที่พลลำเลียงส่งไปให้ ก็ใช่ว่าจะเป็นสารที่บริสุทธิ์ผุดผ่องเสมอไป
ขึ้นอยู่กับหน่วยคัดกรอง เป็นสำคัญ ถ้าหน่วยคัดกรอง (การบริโภค) ไม่ใส่ใจ มีอะไรก็ยัดๆใส่เข้าไป
สารเหล่านั้น ก็จะเกิดการสะสมกลายเป็นขยะ อุดตันท่อลำเลียง
กล้ามเนื้อหัวใจส่วนที่ขาดสารอาหาร ก็จะหยุดทำงานไป (บางส่วนเฉพาะส่วนที่เลือดไปไม่ถึง)
เรียกว่า กล้ามเนื้อหัวใจตายบางส่วน... มันตายแล้วตายเลยซะด้วยไม่มีฟื้น
หลอดเลือดเมนหลักเกิดอาการตีบตัน เนื่องจากมีไขมันสะสมมากเกินไป
ทำให้เลือดเดินไม่สะดวก จึงต้องแก้ไขโดยการตีไขมันให้แตกกระจายเปิดทาง
เริ่มต้นด้วยการเอกซเรย์หาจุดตีบของหลอดเลือด
เมื่อรู้จุดแน่นอนก็ทำการใส่สายสวนพร้อมบอลลูนไปตามหลอดเลือดแดงใหญ่ ที่เจาะไว้บริเวณขาหนีบด้านใดด้านหนี่ง ...
ส่วนมากหมอจะถนัดเจาะทางด้านขาขวา เพราะทำงานสะดวกกว่า...
สายสวนพร้อมบอลลูนจะถูกดันไปเรื่อยๆตามหลอดเลือด...ขั้นตอนนี้สนุกมากครับ...
บางครั้งมีอาการเคลิ้มๆ อยากหลับ ทั้งแพทย์และพยาบาลพยามชวนพูดชวนคุยตลอดเวลา...
บางครั้งก็แน่นหน้าอกหายใจไม่ออก นอนนึกถึงคำพูดของหมอที่ติวเข้มทำความเข้าใจก่อนเข้าห้องสวน
คุณหมอบอกว่า เปอร์เซ็นต์เสี่ยงของการเสียชีวิตในขั้นตอนนี้ ถือว่าน้อยมาก เหมือนขึ้นเครื่องบินแหละ...
ทำใจให้สบายไม่ต้องตื่นเต้น...
นึกในใจว่า โห...เหมือนขึ้นเครื่องบิน แล้วเผื่อแจ็คพอตเหมือนเครื่องมาเลเซีย ตูเสร็จแน่ๆ...เอาวะ ช่างหัวมัน หลับสบายดี..
สายสวนถูกดันเข้ามาถึงจุดเกิดเหตุ หมอก็เริ่มขยาบอลลูนให้พองขึ้น เพื่อตีไขมันให้กระจาย
ถ้าไขมันไม่หนามาก มันก็จะกระจายตัว บอลลูนก็จะทุบๆ จนไขมันละลาย ก็เป็นอันว่าจบเหตุ
แต่ถ้าไขมันหนา พอบอลลูนยุบตัว เจ้าไขมัน ก็จะตีกลับเข้ามาอีก...ขั้นตอนนี้ หมอจะใส่ขดลวด (stent) ถ่างไว้
วิธีใส่ขดลวดก็เหมือนการทำบอลลูน โดยนำขดลวดติดกับปลายสายสวน แล้วใส่เข้าไปที่จุดเดิม
แล้วถ่างขดลวดให้ขยายตัว
เมื่อขดลวดถูกถ่างออกได้ที่แล้ว หลอดเลือดที่ตีบอยู่ก็จะพองตัวขึ้น
ไขมันที่เกาะผนังหลอดเลือดก็จะค่อยๆสลายไปด้วยสารเคมีที่เคลือบอยู่ที่ขดลวด
เมื่อขดลวดอยู่ในตำแหน่งเรียบร้อยแล้ว หมอจะดึงสายสวนออก ปล่อยขดลวดทิ้งไว้ตามยถากรรม...
มันจะอยู่อย่างนั้นไปตลอดชีวิตของเจ้าของหัวใจ....แฮ่...
ที่เล่ามาเป็นเรื่องเป็นราวเนี่ย ไม่ได้บอกเล่าในเชิงวิชาการอะไรนะครับ
เล่าให้ฟังตามความรู้สึก ตามประสบการณ์ส่วนตัวล้วนๆ ...มันเป็นเหตุการณ์เมื่อ 3-4 วันที่ผ่านมานี่เอง
เป็นการเพิ่มขดลวดจากเดิมที่มีอยู่แล้ว 2 ขด ตอนนี้เพิ่มเป็น 3 ขดแล้วครับ...
หมอบอกพอแล้วนะ ใส่มากไม่ดี ต่อไปเห็นทีจะต้อง ตัดถนนใหม่ ทำบายพาส ไม่ต้องผ่านเข้าเมืองให้มันวุ่นวาย...
เห็นมั้ย...เรื่องของหัวใจ...มันเรื่องธรรมดาซะที่ไหน
จำไว้....หัวใจ...ต้องเก็บรักษาให้ดี อย่าไปมอบให้ใครง่ายๆ
ถ้าคิดจะมอบหัวใจให้กับใครซักคนละก็....อย่าลืม....คิดถึงเฉิ่มละกัน....ฮิ้ววววว !
ม่ายช่าย...ไม่ใช่...
หมายถึงว่า ไปมอบให้หมอดูแลนะเคอะ...!!