สวัสดี
เป็นกระทู้แรกที่เขียนมาเล่า
ตั้งแต่เด็กชีวิตเราดีมาโดยตลอด มีแต่คนอิจฉา แต่ตอนนี้กลับไม่ใช่ทุกอย่างเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยก็ว่าได้ หลังๆมาครอบครัวเรามีปัญหา เศรษฐกิจที่บ้านเริ่มไม่โอเค ช่วงนั้นเราทะเลาะกับพ่อแม่บ่อยมากเรื่องเรียนต่อมหาลัย ไหนจะค่าเทอม ค่าใช้จ่าย ค่าหอพักอีก ตอนนั้นความฝันทุกอย่างของเราพังหมดเลยร้องไห้ทุกวัน เราตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะไม่เรีนต่อและเข้ามาทำงานที่ต่างจังหวัดจะได้ช่วยแบ่งเบาภาระที่บ้าน เราทำงานได้ประมาณ 2 เดือน เราเปลี่ยนความคิดเริ่มอยากกลับไปเรียนแบบเพื่อนคนอื่น เราเห็นเพื่อนไปเรียนซัมเมอร์มีเพื่อนใหม่ เราก็อย่ามีโมเม้นเฟรชชี่บาง เราหาเว็บมหาลัยต่างๆที่ยังไม่เปิดเทอมถามหารุ่นพี่บางว่ามอนี้เปิดเทอมยังเปิดรับสมัครถึงวันไหน เราไปคุยกับแม่ว่าจะขึ้นไปเรียนที่กทม.แม่บอกว่าไปกทม.ก็ต้องใช้จ่ายเยอะทำไมไม่เรียนเสาร์-อาทิตย์เอา เราหาของมูลและโทรไปถามว่ามอนี้ยังเปิดรับสมัครอยู่มันเขาบอกว่ายังเปิดรับสมัครอยู่ เราเริ่มมีหวังละ โทรไปบอกแม่ต่อเลยมีอยู่มอนึงยังเปิดรับสมัครอยู่ ให้แม่ช่วยไปคุยกับเจ้านายให้หน่อย เหมือนตอนแรกที่คุยก็จะโอเคนะ พอหลังๆมาเจ้านายเราไปบอกแม่เราว่าถ้าไปเรียนพนักงานที่ร้านก็ไม่พอสิ ลูกค้าเยอะจะทำไง ถ้าเราจะไปเรียนไปทำงานไปให้เราไปหางานใหม่ทำ เราฟังแม่เราพูดแล้วน้ำตาไหลเลยอ้ะ แม่เราบอกว่าจะเอาไงหรือจะทำงานเก็บตังไปก่อนปีหน้าค่อยเรียน หรือถ้าอยากเรียนจริงๆแม่เราจะให้เพื่อนแม่ช่วยหางานใหม่ให้ ใจจริงเราอยากเรียนใจจะขาด ถ้าเราไปเรียนเขาก็ต้องว่าให้แม่เรารู้ทั้งรู้ว่าพนักที่ร้านไม่พออยู่แล้วยังจะออกไปเรียนอีก และอีกอย่างน้องเราจะอยบู่คนเดียวยังไง เหมือนทุกอย่างในชีวิตเราเป็นอุปสรรคหมดเลย เราไม่รู้จะทำยังไงต่อ T-T
อุปสรรคชีวิต
ตั้งแต่เด็กชีวิตเราดีมาโดยตลอด มีแต่คนอิจฉา แต่ตอนนี้กลับไม่ใช่ทุกอย่างเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยก็ว่าได้ หลังๆมาครอบครัวเรามีปัญหา เศรษฐกิจที่บ้านเริ่มไม่โอเค ช่วงนั้นเราทะเลาะกับพ่อแม่บ่อยมากเรื่องเรียนต่อมหาลัย ไหนจะค่าเทอม ค่าใช้จ่าย ค่าหอพักอีก ตอนนั้นความฝันทุกอย่างของเราพังหมดเลยร้องไห้ทุกวัน เราตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะไม่เรีนต่อและเข้ามาทำงานที่ต่างจังหวัดจะได้ช่วยแบ่งเบาภาระที่บ้าน เราทำงานได้ประมาณ 2 เดือน เราเปลี่ยนความคิดเริ่มอยากกลับไปเรียนแบบเพื่อนคนอื่น เราเห็นเพื่อนไปเรียนซัมเมอร์มีเพื่อนใหม่ เราก็อย่ามีโมเม้นเฟรชชี่บาง เราหาเว็บมหาลัยต่างๆที่ยังไม่เปิดเทอมถามหารุ่นพี่บางว่ามอนี้เปิดเทอมยังเปิดรับสมัครถึงวันไหน เราไปคุยกับแม่ว่าจะขึ้นไปเรียนที่กทม.แม่บอกว่าไปกทม.ก็ต้องใช้จ่ายเยอะทำไมไม่เรียนเสาร์-อาทิตย์เอา เราหาของมูลและโทรไปถามว่ามอนี้ยังเปิดรับสมัครอยู่มันเขาบอกว่ายังเปิดรับสมัครอยู่ เราเริ่มมีหวังละ โทรไปบอกแม่ต่อเลยมีอยู่มอนึงยังเปิดรับสมัครอยู่ ให้แม่ช่วยไปคุยกับเจ้านายให้หน่อย เหมือนตอนแรกที่คุยก็จะโอเคนะ พอหลังๆมาเจ้านายเราไปบอกแม่เราว่าถ้าไปเรียนพนักงานที่ร้านก็ไม่พอสิ ลูกค้าเยอะจะทำไง ถ้าเราจะไปเรียนไปทำงานไปให้เราไปหางานใหม่ทำ เราฟังแม่เราพูดแล้วน้ำตาไหลเลยอ้ะ แม่เราบอกว่าจะเอาไงหรือจะทำงานเก็บตังไปก่อนปีหน้าค่อยเรียน หรือถ้าอยากเรียนจริงๆแม่เราจะให้เพื่อนแม่ช่วยหางานใหม่ให้ ใจจริงเราอยากเรียนใจจะขาด ถ้าเราไปเรียนเขาก็ต้องว่าให้แม่เรารู้ทั้งรู้ว่าพนักที่ร้านไม่พออยู่แล้วยังจะออกไปเรียนอีก และอีกอย่างน้องเราจะอยบู่คนเดียวยังไง เหมือนทุกอย่างในชีวิตเราเป็นอุปสรรคหมดเลย เราไม่รู้จะทำยังไงต่อ T-T