คนเรามักเสาะหาพระอริยะ.ภายนอก.แต่กลับไม่ค้นหาพระอริยะ.ภายใน

คนส่วนมากจะเป็นบ่อยอาการนี้ จากแต่ก่อนไม่เคยรู้ทันความคิด ปล่อยไปตามกระแสโลก พอมาเริ่มทำบุญ ทำความดี ปฏิบัติธรรม พยายามทำให้ตัวเองให้ดีขึ้น เวลาไปพบเจอคนมีอภิญญา หรือพระ ที่มีคุณธรรมสูง อาการปรามาสพระ

ไม่ว่าเป็นเพศบรรพชิตหรือฆราวาส ปกติมีวิธีสังเกตอย่างไรบ้างหรอครับ หรือนอกจากพระพุทธเจ้าที่รู้ หรือเป็นเรื่องการรู้เฉพาะตนเท่านั้นครับ โดยหลักแล้วพระอริยะจะมีศีล 5 บริบูรณ์ (ถ้าเป็นฆราวาส) และละสังโยช

จากการถกถ้อยกับพระเตช ในช่วงเวลาในการถกกันแกเหมือนยึดสิ่งที่ตนถิอเสียเหลือเกิน จนผมและท่านอื่นๆเหนื่อยหน่าย แต่เมื่อย้อนกลับไปค้นกระทู้เก่าๆมาเทียบแล้วผมว่าแกเฉออกจากทางน้อยลงเยอะ งั้นก็ขอถวายเพิ่มเติ

ผมสงสัยในมุมมองของหลายๆ ท่านว่า ถ้าทำสมาธิยังไม่ถึงขั้้น เราทำผิด ทำถูก ได้แค่นั้นหรือ เพราะมีการกล่าวว่ามิจฉา สัมมา แค่นั้น ถ้าผมจะไปเขาใหญ่ตามแผนที่นี้ ยังไปไม่ถึง แวะกินข้าว ผมเดินทางผิดหรือ. - ถ้

ได้ยิน เรื่องเล่ามาจาก พี่คนรู้จัก แต่เค้าจำชื่อไม่ได้ ว่าเป็น อริยะสงฆ์ รูปนึงที่ มีความสามารถทางภาษา และ ช่ำชองเรื่อง ปฏิบัติกรรมฐาน ครับ ท่านเคยบอก ตำแหน่ง ของ ขุมนรก ที่มีในประเทศไทย ว่าอยู่ จุดไห

ความแตกต่างระหว่าง "นิมิต" (ในการปฏิบัติธรรม) และ "อาการทางจิต" (ในทางจิตเวช) สามารถแยกแยะได้จากสติสัมปชัญญะ ผลกระทบต่อชีวิตประจำวัน และลักษณะของอาการ