เรารู้ว่าเรางี่เง่า เอาแต่ใจ ขี้งอล ขี้น้อยใจ ขี้หึง แต่เพราะรักมากไงเราถึงเป็นแบบนี้ แต่เธอทำกับเราเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอไปรู้สึกดีกับคนอื่นทำไมไม่บอกเราตั้งแต่แรกปล่อยให้เวลามันผ่านมาแบบนี้ได้ยังไง ปล่อยให้เรารักเธอมากขึ้นเรื่อยๆทุกวันได้ยังไง เราผิดตรงไหนถึงจะอยู่ไกลกันเราก็รักเธอคนเดียว คิดถึงเธอคนเดียว แค่เราไม่มีเวลาไปเจอเธอถึงกับทำกับเราแบบนี้เหรอ เราให้ความรักกับเธอไม่มากพอใช่ไหม เรารู้ว่าความใกล้ชิดมันทำให้ใครหลายคนต้องเปลี่ยนใจ  แต่ถ้าเรารักกันมากพออะไรมันก็ไม่มีทางเข้ามาแทรกได้ ยกเว้นแต่เธอไม่ได้รักเราแต่เเรก เราก็คิดน่ะว่าวันนึงเราจะทำใจได้แต่ไม่เลยยิ่งรู้สึกรักเธอมากขึ้นด้วยซ้ำ เรารู้ว่าทำทุกอย่างไปมันคงไม่มีประโยชน์ เธอคงไม่รักเราเหมือนเดิม ไม่รู้สึกเหมือนเดิม แต่เราอย่างให้เธอรู้ไว้ เรารักเธอเสมอน่ะ ถึงเเม้ว่ามันจะไม่ใช่เหมือนเดิม เค้ารักเตงนะ
ปล.ฝากแชร์ให้เขาได้รู้ด้วยน่ะครับ