เรากับแฟนคบกันมานานมากจนในที่สุดก็เลิกกันแต่เราสองคนก็ยังคงคุยกันห่วงกันตลอดเวลาไม่ว่าอีกคนจะเจอปัญหาอะไรเราก็จะอยู่ฟังอีกฝ่ายตลอดเวลามันเป็นความรู้ เวลาอีกคนเจิปัญหาไม่ว่าจะเป็นเรื่องใหญ่เรื่องเล็กเราก็จะทิ้งทุกอย่างที่กำลังทำมารับฟังปัญหาของอีกฝ่ายเสมอจนตอนนี้กินเวลามาตลอด5-6ปีแล้วที่เราทำแบบนี้
   แต่ปัญหามันอยู่ตรงที่ตัวเราเองอ่ะมีแฟนอยู่แล้วและเราเองก็รักแฟนเรามากเหมือนกันแต่เราก็ยังห่วงแฟนเก่าอยู่เสมอคือข้อความเขามาเมื่อไหร่เราจะรีบตอบทันทีเวลาเขาแย่ๆคืออยากไปอยู่ข้างๆอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ
   คือเราเลวมากใช่มั้ยค่ะที่ทำแบบนี้แต่มันคือความสับสนที่เราไม่เข้าใจตัวเองอ่ะค่ะตอนที่เรากับแฟนเก่าเราเลิกกับแฟนเก่าไม่ค่อยสวยเท่าไหร่เพราะอยู่ห่างไกลกันแต่ตอนที่เราแย่-เหล้าเป็นลังเมาเหมือนหมาคนที่เข้ามาในชีวิตเราก็คือแฟนคนปัจุบันเรา.....
   แต่พอคบกับแฟนไปซักพักแฟนเก่าเราก็ทักเข้ามาแล้วขอคืนดีแต่เราบอกว่ามีแฟนแล้วเขาเลยหายไปซักพักและกลับมาอีกเหมือนไม่มีอะไรเราคุยกันทุกๆเรื่องจิปาถะห่วงใยกันเสมออะไรแบบนี้เสมอจนตอนนี้เราก็ยังทำแบบนั้นเหมือนเดิมห่วงใยกันเหมือนเดิมทุกๆอย่างเหมือนเดิมแค่เราไม่ใช่แฟนกันค่ะมันคืออะไรค่ะตวามรู้สึกแบบนี้และเราก็กำลังเป็นคนชั่วที่นอกใจแฟนหรือเปล่า...