ก่อนอื่นต้องทำตามมทำตามมารยาทไทย กราบสวัสดีพ่อแม่พี่น้องทุกๆท่านโปรดเลือกผมเบอร์ 1 เห้ย!! ไม่ใช่มาหาเสียง!! เอาดีดีละ
สวัสดีครับ ^^ >>>กรุณาเปิดเพลง ขัดใจ ขณะที่กำลังอ่านเพื่อความอินในการอ่าน <<<
นี่ก็เป็นครั้งแรกของผมที่ได้เข้ามาแบ่งปันในPanTipนะครับไม่ร็ว่าทำอะไรยังไงถูกหรือปล่าว เข้าเรื่องเลยแล้วกันคับ ผมจะมาเล่าเรื่อง ณ ปัจจุบัน ที่ผมได้แอบชอบเพื่อน ตั้งแต่วันแรกที่เจอไม่ใช่ทุกคนที่เราเจอจะเป็นเหมือนกันแต่สำหรับเธอนี่คือเธอใช่อ่ะ(กรุณา ออกเสีงคำว่า อ่ะ! แล้วทำน่าเซกซี่) คือพวกเรานั้นเป็ฯกลุ่มเพื่อน5-6คนที่รักกันมากไม่เคยทิ้งกันเลยอาจจะมีโกรธกันบ้าง แต่บ่อยสำหรับเธอเพราะเธอนั้นชอบวีนพวกเราจิงเรียกเธอว่ายัยวีน เธอนั้นโมโหง่ายตามใจยาก อคติเยอะ เพื่อนๆมันจะเซงกับการกระทำของเธอแต่ผมกับร็สึกชอบเธอขึ้นทุกๆที คือผมอาจจะไม่หล่อมากแต่ก็หล่อนะ^^ทุกๆครั้งที่เธอนั้นจะกลับมาบ้านเวลาได้ผมจะออกงานที่ผมทำเพราะงานนั้นมักจะออกแดดหน่อย ผมเลยออกมาก่อน1-2อาทิตย์ เพื่อจะขักผิว น่าตา ให้ดูดีขึ้นสัก0.01%ก็ยังดีเพื่อที่จะเธอหันมามองผมบ้าง ทำทุกๆอย่างเพื่อเธอทำที่ทำได้ให้เธอมีความสุข แล้ววันหนึ่งเราได้ไปร้านเหล้าแห่งหนึ่งแล้วเธอรีบลุกออกไปไปหาเพื่อนที่ไหนไม่รู้แต่เธอได้บอกผมไว้แล้วทางแชทแต่ผมไม่รู้ผมเมา คืนนั้นทั้งคืนผมได้ออกตามหาเธอทั้งคืน แล้วรุ้งเช้าไม่เข้าบ้านผมเป็นห่วงมากๆแต่เธอคงไม่รู้ แล้วจู่ๆเธอก็กลับกรุงเทพทั้งๆที่ยังไม่ได้ลากันเลย เราเป็นเพื่อนกันมานานแต่คำว่ารักกับเพื่อนมันอาจจะไม่เหมือนเดิม แล้วผมต้องทำไง ผมเลยอยากจะถามว่า ความรักนั้นมันห้ามกันได้หรอ ผมได้บอกความในใจไปแล้ว แล้วเธอตอบกลับมาว่า ใจเย็นๆ เป็นไรเมาป่ะ!! แต่ผมไม่ได้ตอบกลับเป็นอย่างใด เรื่องของผมนั้นมันยาวมาก สามารถเขียนเป็นนิยายแบบซึ่งๆได้ดีเลย นี้ฉบับย่อ 2/10เท่านั้น .
ความรักมันห้ามกันได้หรอ
สวัสดีครับ ^^ >>>กรุณาเปิดเพลง ขัดใจ ขณะที่กำลังอ่านเพื่อความอินในการอ่าน <<<
นี่ก็เป็นครั้งแรกของผมที่ได้เข้ามาแบ่งปันในPanTipนะครับไม่ร็ว่าทำอะไรยังไงถูกหรือปล่าว เข้าเรื่องเลยแล้วกันคับ ผมจะมาเล่าเรื่อง ณ ปัจจุบัน ที่ผมได้แอบชอบเพื่อน ตั้งแต่วันแรกที่เจอไม่ใช่ทุกคนที่เราเจอจะเป็นเหมือนกันแต่สำหรับเธอนี่คือเธอใช่อ่ะ(กรุณา ออกเสีงคำว่า อ่ะ! แล้วทำน่าเซกซี่) คือพวกเรานั้นเป็ฯกลุ่มเพื่อน5-6คนที่รักกันมากไม่เคยทิ้งกันเลยอาจจะมีโกรธกันบ้าง แต่บ่อยสำหรับเธอเพราะเธอนั้นชอบวีนพวกเราจิงเรียกเธอว่ายัยวีน เธอนั้นโมโหง่ายตามใจยาก อคติเยอะ เพื่อนๆมันจะเซงกับการกระทำของเธอแต่ผมกับร็สึกชอบเธอขึ้นทุกๆที คือผมอาจจะไม่หล่อมากแต่ก็หล่อนะ^^ทุกๆครั้งที่เธอนั้นจะกลับมาบ้านเวลาได้ผมจะออกงานที่ผมทำเพราะงานนั้นมักจะออกแดดหน่อย ผมเลยออกมาก่อน1-2อาทิตย์ เพื่อจะขักผิว น่าตา ให้ดูดีขึ้นสัก0.01%ก็ยังดีเพื่อที่จะเธอหันมามองผมบ้าง ทำทุกๆอย่างเพื่อเธอทำที่ทำได้ให้เธอมีความสุข แล้ววันหนึ่งเราได้ไปร้านเหล้าแห่งหนึ่งแล้วเธอรีบลุกออกไปไปหาเพื่อนที่ไหนไม่รู้แต่เธอได้บอกผมไว้แล้วทางแชทแต่ผมไม่รู้ผมเมา คืนนั้นทั้งคืนผมได้ออกตามหาเธอทั้งคืน แล้วรุ้งเช้าไม่เข้าบ้านผมเป็นห่วงมากๆแต่เธอคงไม่รู้ แล้วจู่ๆเธอก็กลับกรุงเทพทั้งๆที่ยังไม่ได้ลากันเลย เราเป็นเพื่อนกันมานานแต่คำว่ารักกับเพื่อนมันอาจจะไม่เหมือนเดิม แล้วผมต้องทำไง ผมเลยอยากจะถามว่า ความรักนั้นมันห้ามกันได้หรอ ผมได้บอกความในใจไปแล้ว แล้วเธอตอบกลับมาว่า ใจเย็นๆ เป็นไรเมาป่ะ!! แต่ผมไม่ได้ตอบกลับเป็นอย่างใด เรื่องของผมนั้นมันยาวมาก สามารถเขียนเป็นนิยายแบบซึ่งๆได้ดีเลย นี้ฉบับย่อ 2/10เท่านั้น .