เริ่มต้นจากผมได้การติดต่อจากเพื่อนเก่าโดยบังเอิญ เค้าเป็นผู้หญิงที่หน้าตาดี มีความมั่นใจในตัวเอง พอเริ่มได้คุยก็มีความรู้สึกเก่าๆ ที่เราเคยมองๆ เค้าอยู่ หลังจากนั้นได้ไม่นานผมก็เริ่มบอกความในใจไปกับเค้าแต่ด้วยอาจจะกลัวเพื่อนล้อเรื่องระหว่างเราสองคนหรือเหตุผลต่างๆ ช่วงแรกๆ ยังไม่กล้าที่จะเปิดเผยด้วยกันทั้งสองฝ่ายจนสุดท้ายเพื่อนๆ ก็ได้รู้ และเหตุการณ์นี้ก็เกิดขึ้นที่ผมได้ออกไปดื่มเหล้า(งานแต่งเพื่อน)กับเพื่อนเก่าซึ่งรู้จักเธอหมดทุกคนเพราะเป็นเพื่อนเก่าที่เรียนด้วยกันมาหมด เมื่อเสร็จจากงานแต่งก็เลยนัดไปดื่มกันต่อ ผมก็ไปด้วยความเกรงใจเพราะผมก็ไม่ได้สนิทกับพวกเค้าเท่าไหร่แต่ผมก็ไป จนสุดท้ายผมรู้ว่ามีเพื่อนคนนึงในกลุ่มนี้ที่ชอบผู้หญิงคนนี้ที่คุยกับผมอยู่เหมือนกัน และก็มีการพูดทีเล่นทีจริงเหมือนกับว่าผมกับเพื่อนคนนั้นต้องแย่งกันผมจะยอมยกผู้หญิงคนนี้ให้มั้ย แต่เพราะผมเกรงใจเพื่อนและก็อายที่จะตอบว่าไม่ได้ ผมถึงต้องบอกว่ายังไงก็ได้ และก็ยังคงล้อกันต่อไปซักพักจนเลิกดื่มกันแยกย้ายกันกลับบ้าน หลังจากนั้นผมก็กลับมาคิด(แต่ก็ยังคุยกับผู้หญิงคนนั้นอยู่)กับเรื่องที่เพื่อนๆ พูดล้อกัน จนผมตัดสินใจที่จะพูดจาไม่ดีกับผู้หญิงคนนี้ (ผมคิดว่าเค้าก็ต้องไปคบกับเพื่อนผมคนที่เค้าชอบอยู่อยู่ดีเพราะเค้าก็ชอบผู้หญิงคนนี้อยู่) หลังจากนั้นผมก็โดนเพื่อนผู้หญิงคนนั้นเกลียด และผู้หญิงคนนี้ก็ไม่คุยกับผม เพื่อนผมก็ไปคบกับเค้า และเพื่อนผมก็ไม่คุยกับผมด้วย ดูเกลียดๆ ผมไปเลย ทุกวันนี้ผมก็ยังโดนแบบนี้อยู่ โดยที่ผมแก้อะไรไม่ได้ ทุกอย่างมันไม่เหมือนกับในหนังที่ใครจะมารู้ความจริงว่าเราก็อึดอัดที่จะต้องฝืนทำในสิ่งที่เราไม่ต้องการแต่ต้องเสียสละ หรือผมเองที่อาจจะผิด เพราะตัดสินใจไปแบบนั้นก็ได้ครับ
สิ่งที่ทำนี้ถูกหรือผิดอย่างไร