สวัสดีค่ะทุกคน ตอนนี้กำลังเป็นคุณแม่ในวัย 21 เรียนยังไม่จบ ตอนนี้ลูกชายอีก 3 วันครบ 1 เดือนค้ะคลอดก่อนกำหนด แต่ชีวิตก็ต้องมาสะดุดเมื่อมาจับได้ว่าพ่อของลูกไปมีผู้หญิงอื่นเราตั้งท้องตอนเดือนธันวาคมแต่ไม่เคยเอะใจอะไรเพราะปกติประจำเดือนตัวเองไม่ค่อยมามารู้อีกทีท้องได้ 3 เดือนบวกกับเป็นคนตัวเล็กเลยดูไม่ค่อยออกแต่กางเกงตัวเดิมที่เคยใส่จะคับสะโพกออกเราบอกแฟนว่าท้องเค้าบอกให้เอาออกด้วยความรักสงสารกลัวแฟนเครียดก่อนไปจับทหารเราเลยบอกว่าเอาออกแล้วแต่ความรักความดีไม่ได้ช่วยอะไรเลยพอบอกว่าเอาออกแล้วอีก 3 วันบอกเลิกเราค่ะขอร้องอ้อนวอนให้ตายก็ไม่อยู่ ช่วงสงกรานต์ท้องก็เริ่มมีนิดนึงล้ะเราเลยบอกความจริงว่าไม่ได้เอาออก ก่อนไปทหารเค้าก็บอกจะอยู่ข้างๆ จะเอาไว้ก็ได้ไม่เอาไว้ก็ได้พูดซะดิบดีแต่ทำไม่ได้สักอย่าง มารู้อีกทีตอนที่ทางหน่วยฝึกให้โทรกลับบ้านแฟนโทรหาผู้หญิงคนนั้นบอกตรงๆ ว่าทำใจไม่ได้นี่ลูกอยู่นี่ทำไมไม่โทรหา? ไม่คิดว่าทำไมตัวเองต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ เราก็ได้แต่พยายามนั่งอดทน ทั้งโทรเฟสไปเคลียร์กับผู้หญิงใหม่แต่คำตอบที่ได้จากผู้หญิงคนนั้นคือให้เราคิดเองทุกอย่างคือผู้หญิงก็ไม่ได้มีจิตสำนึกเลยสักนิดจนตอนนี้เราจะหมดแล้วค่ะความอดทน แต่ก็มี 2 เสียงบอกมาว่า ให้เราบอกกับที่บ้านผู้ชายไปเลยไม่ต้องรอให้กลับมาจากฝึกแล้วเราจะได้ไม่ต้องเหนื่อยรับปัญหาคนเดียว ตอนนี้ถ้าเราบอกกับที่บ้านเราไปว่าแฟนเรามีคนอื่นแล้วเค้าจะหมดสิทธิ์เจอ หมดสิทธิ์ในตัวลูกทันที และอีกเสียงบอกว่าให้เราอดทนดูท่าทีเค้าไปก่อน เผื่อเค้าจะคิดได้ หรืออย่างน้อยเค้าก็จะได้ทำหน้าที่พ่อของลูก และรับผิดชอบสิ่งที่เค้าควรทำ ตอนนี้สิ่งที่เรากำลังทำ คือพยายามอยู่เฉยๆ ดูแลตัวเองและลูก ไม่อยากนึกถึงเรื่องเค้า ถึงจะอดคิดไม่ได้ก็เหอะ เราควรใช้ชีวิตต่อไปอย่างไรดีค่ะ ควรจะปล่อยวางหรือเป็น Single Mom ไปเลย
ชีวิตที่ต้องใช้คำว่านักศึกษาร่วมกับคำว่า single mom.