ที่ผ่านมาตั้งแต่เลิกกัน เราโทษว่าเป็นความผิดของเขามาตลอด
เขานอกใจเราไปมีคนอื่น และสุดท้ายเขาก็เลือกคนนั้น ไม่ใช่เรา
เราเจ็บ และเสียใจที่เขาไม่เลือกเรา
โดยไม่เคยได้ลองคิดดีๆเลยว่าทำไมเขาเลือกคนอื่น
ได้แต่มองมุมของตัวเอง
คิดไปว่าเรายังดีไม่พอหลอ?
สิ่งที่ทำให้เขาไปมากมายมันไม่มีความหมายเลยใช่ไหม?
เราผิดอะไร?
แต่พอเวลามันผ่านไป อะไรมันเริ่มดีขึ้น
ได้กลับไปนั่งอ่านข้อความเก่าๆที่ไม่เคยลบมันไปเลยเพราะยังรัก ยังคิดถึงเขาอยู่
มันพบอะไรบางอย่าง บางอย่างที่เรามองไม่เคยเห็นมัน
เราเจอความงี่เง่า ความเอาแต่ใจของตัวเอง
สิ่งที่ทำลงไปทำให้ตัวเราเองมองข้ามข้อเสียของตัวเองไปหมดเพราะคิดเข้าข้างตัวเองว่าก็แล้วไง...ก็รักเขามากอ้ะ
รักมากที่สุด มีสิทธิ์ที่จะเจ็บกว่าถ้าเขาไม่สนใจ ไม่ใส่ใจ
เราไม่เคยลองได้มองมุมเขาเลย ว่าที่เขาเลือกคนอื่นอาจเพราะเขาสบายใจและมีความสุขกว่าที่จะให้ความรักคนคนนั้นไป ไม่ใช่เรา
และตั้งแต่เลิกกัน เราก็ยังคงคุยยังคงติดต่อกับเขา เพราะคิดว่าวันหนึ่งเราอาจจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้
แต่มันได้เดินทางมาถึง ณ จุดจุดหนึ่งที่มันต้องไปกันคนละทางจริงๆ เพราะเราไม่เห็นว่าสุดท้ายเราต้องไปจบกันที่ตรงไหน
เรายอมหยุดให้เขาเดินไป เราเลยได้เห็นเขาชัดเจนขึ้น มองเขาอยู่ข้างหน้าเรา แต่แค่เราไม่ได้เดินอยู่ข้างๆกัน
เสียดายเหมือนกันนะที่ไม่ได้อยู่ในอนาคตกับเขา
ขอโทษนะ ขอโทษที่เค้าไม่เคยมองในมุมของเตงเลย
คิดถึง และเป็นห่วงเตงเสมอ
สุดท้ายนี้อยากบอกทุกคนว่า --- เวลา ช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น...จงให้เวลากับ "เวลา" ---
แฮชแท็กแฟนเก่า
เขานอกใจเราไปมีคนอื่น และสุดท้ายเขาก็เลือกคนนั้น ไม่ใช่เรา
เราเจ็บ และเสียใจที่เขาไม่เลือกเรา
โดยไม่เคยได้ลองคิดดีๆเลยว่าทำไมเขาเลือกคนอื่น
ได้แต่มองมุมของตัวเอง
คิดไปว่าเรายังดีไม่พอหลอ?
สิ่งที่ทำให้เขาไปมากมายมันไม่มีความหมายเลยใช่ไหม?
เราผิดอะไร?
แต่พอเวลามันผ่านไป อะไรมันเริ่มดีขึ้น
ได้กลับไปนั่งอ่านข้อความเก่าๆที่ไม่เคยลบมันไปเลยเพราะยังรัก ยังคิดถึงเขาอยู่
มันพบอะไรบางอย่าง บางอย่างที่เรามองไม่เคยเห็นมัน
เราเจอความงี่เง่า ความเอาแต่ใจของตัวเอง
สิ่งที่ทำลงไปทำให้ตัวเราเองมองข้ามข้อเสียของตัวเองไปหมดเพราะคิดเข้าข้างตัวเองว่าก็แล้วไง...ก็รักเขามากอ้ะ
รักมากที่สุด มีสิทธิ์ที่จะเจ็บกว่าถ้าเขาไม่สนใจ ไม่ใส่ใจ
เราไม่เคยลองได้มองมุมเขาเลย ว่าที่เขาเลือกคนอื่นอาจเพราะเขาสบายใจและมีความสุขกว่าที่จะให้ความรักคนคนนั้นไป ไม่ใช่เรา
และตั้งแต่เลิกกัน เราก็ยังคงคุยยังคงติดต่อกับเขา เพราะคิดว่าวันหนึ่งเราอาจจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้
แต่มันได้เดินทางมาถึง ณ จุดจุดหนึ่งที่มันต้องไปกันคนละทางจริงๆ เพราะเราไม่เห็นว่าสุดท้ายเราต้องไปจบกันที่ตรงไหน
เรายอมหยุดให้เขาเดินไป เราเลยได้เห็นเขาชัดเจนขึ้น มองเขาอยู่ข้างหน้าเรา แต่แค่เราไม่ได้เดินอยู่ข้างๆกัน
เสียดายเหมือนกันนะที่ไม่ได้อยู่ในอนาคตกับเขา
ขอโทษนะ ขอโทษที่เค้าไม่เคยมองในมุมของเตงเลย
คิดถึง และเป็นห่วงเตงเสมอ
สุดท้ายนี้อยากบอกทุกคนว่า --- เวลา ช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น...จงให้เวลากับ "เวลา" ---