เราอายุก็ไม่ใช่น้อยๆละ บางทีก็เหงาๆนะ คือที่ผ่านมา ก็มีแค่คุยๆ แต่สุดท้ายก็รู้สึกว่า ยังไม่ใช่ คนที่เราแอบชอบ เขาก็ไม่ได้ชอบเรา แบบอกหักหลายครั้งหลายรอบมาก เรียกว่าแทบจะทุกครั้งเลยที่เราแอบชอบใคร เสียใจอ่ะ บอกตรงๆ แล้วเป็นมั้ย พอแอบชอบใคร สักพัก คนๆนั้นที่เราแอบชอบไปรักกับคนอื่น โอ้โหหห! เจ็บไปอีก เหมือนเป็นกามเทพที่ทำให้เขาสองคนรักกัน แต่ตัวเองต้องมีหน้าที่เจ็บอ่ะ เข้าใจอารมณ์ป้ะ55 คือ เราแทบจะอกหักทุกครั้งที่ไปชอบใครเลยอ่ะ ทำไมแว้!! คือมันเฟลอ่ะ เฟลจนมานึกว่า เรามันแย่ขนาดนั้นเลยหรอ ทำไมไม่มีใครสนใจเลยแฮะ555 ส่วนตัว เราว่าเราจริงใจนะ เฮฮา เปิดเผย นิสัยก็ไม่ได้แย่ ก็มีเพื่อนอ่ะ55555555 สำหรับหน้าตาก็พอไปวัดไปวาได้อยู่แหละ แล้วเวลาคุยกับใครเราก็คุยคนเดียวนะ เลยสงสัยไงว่าทำไมถึงอกหักบ่อยขนาดนี้ กรี๊ดดดดดดดด(ทำไมฟ้าต้องสั่งให้ชั้นอกหักหรือผิดหวังบ่อยๆด้วยฟร๊ะ?!! ) ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า ส่วนใหญ่ก็พัวพันแต่กับสังคมผู้หญิง เลยเข้าสังคมผู้ชายไม่ค่อยจะเป็น เป็นเก้งๆกังๆ ไม่รู้ว่าต้องคุยต้องทำตัวยังไง เข้าหาไม่เป็น เอาจริงๆยังโดนด่าเลยว่าเป็นคนที่ไร้มารยา55555(แต่ก็เคยเกือบมีแฟนนะ แต่ที่ไม่ได้มีเพราะโดนพ่อแม่ปลูกฝังมาตลอดว่าห้ามมีแฟนตอนเรียนอยู่) ส่วนใหญ่จะเฮฮาเวลาอยู่กับเพื่อนชะนีด้วยกัน แต่ก็ยอมรับแหละ เวลาเจอ ผช เราแอบกั๊กๆฟอร์มหน่อย คือทำตัวไม่ถูกอ่ะ คนละบุคลิกกับที่เจอผู้หญิงเลย หน้ายังไม่กล้ามองเลย ต้องทำหน้าดุๆหยิ่งๆใส่(ก็มันเขินอ่ะ) คือตอนนี้ก็โตแล้วไง เห็นใครเดินมาเป็นคู่ๆก็แอบเหงา พอเพื่อนมีแฟนก็ยิ่งเหงาไปใหญ่ จนเพื่อนถามว่าทำไมไม่หาแฟนมาบ้างล่ะ ก็นึกในใจ"ถ้ามันหาง่ายขนาดนั้น ตูก็มีไปตั้งนานแล้วสิวะ" เราควรจะทำยังไงดี555 ก็คิดตลอดนะว่าเขาทำยังไงถึงได้เป็นแฟนกัน ไปเจอกันที่ไหน ต้องคุยกันแบบไหน หรือเพราะเราทื่อเกินไป T T แใครเคยเป็นแล้วมีอาการคล้ายๆกันก็ช่วยแชร์กันหน่อยนะ55 มันเหงาแปลกๆอ่ะ ตอนนี้กำลังเฮิร์ทๆด้วย เบื่อที่จะเฮิร์ทแล้วไง จนจะปิดใจไม่ชอบใครอีกละเนี่ย ปล.เป็นกระทู้แรกนะคะ ผิดถูกอะไรยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ