ดั่งสวรรค์สาปถ้าบทนางเอกแบบนี้ไปจนจบถือว่าบทเพลียเรื่องหนึ่งเลย

ไม่เคยดู "ดั่งสวรรค์สาป" เวอร์ชั่นก่อน แต่ได้อ่านนิยายต้นฉบับของ โสภี พรรณราย แล้วถึงรู้ว่า บทละครเวอร์ชั่นนี้มีปรับเปลี่ยนหลายอย่าง แต่การเล่าเรื่องเหมือนในนิยายคือ เริ่มต้นจากดาหวัน ประสบอ

คือเอาตั้งแต่ตอนเริ่มเรื่อง ประสบอุบัติเหตุแล้วก็ความจำเสื่อม อยู่มาซักพักความจำทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่เรางงกับพฤติกรรมของนางเอกคนนี้มาก นางคิดอะไรแบบผิดคนปกติจริงๆ เอาเรื่องการคบคน เข้าใจนะว

โคตรรำคาญนางเอก และช่วยเปลี่ยนคนเขียนบทด้วยนะ เพลียมากๆ ณ จุดนี้ เขียนบทให้คนเอาใจช่วยนางเอกหน่อยได้ไหม ทำตัวโง่ๆแบบนี้คนดูรำคาญ

นางเอก คนดีเกินไปมาก พระเอกก็โง่ตามขนบ ผู้ชมในช่วงเวลานี้ชอบดูละครแนวน้ำเน่าเยอะก็จริง (วัดจากเรตติ้งที่ถล่มทลายต่อเนื่อง) แต่นางเอกก็ต้องสู้คนด้วยสิ ไม่ใช่ยอมให้เขาโขกสับแบบนี้ กลายเป็นว่าเรื่องนี้เ

ตอนที่นางแอ้ปร้าย แกล้งจำอะไรได้ เพื่อที่จะปกป้องตัวเองไม่ให้ใครมารังแก เออตอนแรกก็คิดว่านางฉลาดอ่ะค่ะ แต่ตอนที่ผ่านมา นางเหมือนร้ายแบบไม่มีสติ ร้ายแบบไม่มีสมอง ตั้งแต่วีนเหวี่ยงคุณกานต์. ประจานสามีน

1. เสื้อผ้า ชอบงานคอสตูมเรื่องนี้ สวย ใช้สีต่างๆ ได้ดี  แต่ไม่โอเว่อร์จนเกินไป ไม่ได้ทุ่มทุน แต่ฉลาดที่จะใช้งบประหยัด แต่ดูดี 2.      พระรอง-นางรอง กลายเป็นคู่ที่ให้คนดูส

รวม ๆ เรื่องทัศนคติความรัก นักเขียนก็เขียนดีนะ ความรักต่างมุมมอง นางเอกพระเอกที่กล้าซื่อสัตย์ต่อความรู้สึก แต่ รู้สึกว่าเกินไป ที่พล็อททั้งเรื่องเบสอยู่บนฐาน ข่าวลือ ข่าวไม่กรองของทุกตัวละคร เว้นนางเ

พอโตมา เลยเข้าใจ 💯✊✊✊✊