ดั่งสวรรค์สาปถ้าบทนางเอกแบบนี้ไปจนจบถือว่าบทเพลียเรื่องหนึ่งเลย

ไม่เคยดู "ดั่งสวรรค์สาป" เวอร์ชั่นก่อน แต่ได้อ่านนิยายต้นฉบับของ โสภี พรรณราย แล้วถึงรู้ว่า บทละครเวอร์ชั่นนี้มีปรับเปลี่ยนหลายอย่าง แต่การเล่าเรื่องเหมือนในนิยายคือ เริ่มต้นจากดาหวัน ประสบอ

นางเอก คนดีเกินไปมาก พระเอกก็โง่ตามขนบ ผู้ชมในช่วงเวลานี้ชอบดูละครแนวน้ำเน่าเยอะก็จริง (วัดจากเรตติ้งที่ถล่มทลายต่อเนื่อง) แต่นางเอกก็ต้องสู้คนด้วยสิ ไม่ใช่ยอมให้เขาโขกสับแบบนี้ กลายเป็นว่าเรื่องนี้เ

คือเอาตั้งแต่ตอนเริ่มเรื่อง ประสบอุบัติเหตุแล้วก็ความจำเสื่อม อยู่มาซักพักความจำทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่เรางงกับพฤติกรรมของนางเอกคนนี้มาก นางคิดอะไรแบบผิดคนปกติจริงๆ เอาเรื่องการคบคน เข้าใจนะว

โคตรรำคาญนางเอก และช่วยเปลี่ยนคนเขียนบทด้วยนะ เพลียมากๆ ณ จุดนี้ เขียนบทให้คนเอาใจช่วยนางเอกหน่อยได้ไหม ทำตัวโง่ๆแบบนี้คนดูรำคาญ

1. เสื้อผ้า ชอบงานคอสตูมเรื่องนี้ สวย ใช้สีต่างๆ ได้ดี  แต่ไม่โอเว่อร์จนเกินไป ไม่ได้ทุ่มทุน แต่ฉลาดที่จะใช้งบประหยัด แต่ดูดี 2.      พระรอง-นางรอง กลายเป็นคู่ที่ให้คนดูส

ตอนที่นางแอ้ปร้าย แกล้งจำอะไรได้ เพื่อที่จะปกป้องตัวเองไม่ให้ใครมารังแก เออตอนแรกก็คิดว่านางฉลาดอ่ะค่ะ แต่ตอนที่ผ่านมา นางเหมือนร้ายแบบไม่มีสติ ร้ายแบบไม่มีสมอง ตั้งแต่วีนเหวี่ยงคุณกานต์. ประจานสามีน

รวม ๆ เรื่องทัศนคติความรัก นักเขียนก็เขียนดีนะ ความรักต่างมุมมอง นางเอกพระเอกที่กล้าซื่อสัตย์ต่อความรู้สึก แต่ รู้สึกว่าเกินไป ที่พล็อททั้งเรื่องเบสอยู่บนฐาน ข่าวลือ ข่าวไม่กรองของทุกตัวละคร เว้นนางเ