ช้าไปนิดกับความเห็นในเรื่องนี้ ถ้าคนเราเปิดใจ รับรู้และแก้ไขปัญหา ไม่ใช่ใช้กำลังแก้ปัญหาจะดีกว่าไหม เรื่องราวแบบนี้ไม่ใช่เพิ่งเกิด หรือเป็นครั้งแรกซะที่ไหน ถ้าไม่มองหาจุดอ่อนแล้วจะพัฒนาทำลายจุดอ่อนเพื่อสร้างความแข็งแรงได้ยังไง การทำเพื่อความสะใจ ใครๆก็ทำได้ แล้วผลที่ตามมา คิดว่าเป็นยังไงต่อคะท่านๆผู้ใหญ่
การแก้ปัญหาของสถาบันการศึกษากับ SCB ถูกต้องแล้วหรือ?
ถ้าผู้ใหญ่เขามองอีกมุมหนึ่งเขาคงไม่เลิกใช้ SCB แต่เขาจะขอบคุณและเรียกประชุมเพื่อวิเคราะห์หาว่าอะไรคือสาเหตุของเรื่องนี้ ถ้าการศึกษาและมาตรฐานยังไม่สามารถจะทำให้องค์กร / บริษัทเชื่อมั่นในคุณภาพของน้องๆที่จบออกมา นั่นก็หมายความว่าคุณต้องมองกลับไปว่าจะช่วยยกระดับการศึกษาและมาตรฐานให้เด็กของคุณได้อย่างไร หรือถ้าภาพลักษณ์ของเด็กที่จบออกมาจากสถาบันไม่ดี คุณอาจต้องช่วยแก้เรื่องการสร้างภาพลักษณ์โดยรวมด้วย
ถ้าคุณคิดว่ามาตรฐานของเด็กคุณดีพอและเหมาะสมกับความต้องการของตลาดดแล้ว สิ่งที่คุณต้องทำคือแก้ปัญหาให้เด็กในระยะยาว ไม่ใช่แก้หน้า ตีโพยตีพาย และแสดงออกให้เห็นถึงการแก้ปัญหาที่ไม่ตรงจุด
ขนาดผู้ใหญ่ยังเป็นเยี่ยงนี้ แล้วจะให้เจ้าของธุระกิจเขามองภาพของน้องๆที่จบมายังไง ปิดบัญชีแป๊บเดียวก็จบ แล้วน้องๆละจะเป็นยังไง ราวนี้เขาอาจจะไม่ระบุไว้ในประกาศ แต่เขาสามารถทิ้งใบสมัครทุกใบที่มาจากสถาบันคุณโดยไม่มรใครรู้ก็ได้
สิ่งที่ผู้ใหญ่ทำในตอนนี้เหมือนการแก้ผ้าเอาหน้ารอด ใช้วิธีแก้ปัญหาด้วยการสร้างปัญญาและเหมือนทำไปแค่ความสะใจแค่นั้น (ในมุมมองของเรานะ) แต่ยังไม่เห็นมีอะไรมาต่อยอดว่าจะแก้ปัญหาที่บริษัทต่างๆ (เคยเห็นมาหลายที่ ที่มีข้อแม้แบบ SCB แต่ยังไม่ตกเป็นข่าวดังเช่นนี้) ประเมินคุณภาพของน้องๆที่จบมาว่าต่ำกว่าเกณฑ์หรือมีความเข้าใจผิดเรื่องมาตรฐานของน้องๆนั้นเอง
โดยส่วนตัวมองว่าทุกคนมีความสามารถ ไม่ว่าจะจบจากที่ไหน เพราะก่อนที่จะรับพนักงาน เรื่องก ารศึกษาคือส่วนหนึ่ง การเลือกพนักงานของเรา เรามองว่าคนๆนั้นจบจากที่ไหนเป็นสิ่งสุดท้ายด้วยซ้ำ เพราะที่มากกว่านั้นสำหรับการตัดสินใจรับคนเข้ามาคือ คนนั้นมีทัศนคติเป็นยังไง EQ กับ IQ ไปด้วยกันไหม และมองถึงว่าคนๆนั้นสามารถทำงานเป็นทีมได้ไหม
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ายังมีหัวหน้างาน, HR, ผู้บริหาร และเจ้าของบริษัทอีกเป็นล้านๆคนในประเทศจะคิดเหมือนเราไหมว่ามองสถาบันที่จบออกมาเป็นสิ่งสุดท้ายในการตัดสินใจ หรือไม่มองเรื่องสถาบันเลย แต่มองเรื่องความสามารถอย่างเดียว
ปัญหามีไว้แก้ ไม่ใช่มีไว้พุ่งชนในแบบที่เป็นอยู่
การแก้ปัญหาของสถาบันการศึกษากับ SCB ถูกต้องแล้วหรือ?
การแก้ปัญหาของสถาบันการศึกษากับ SCB ถูกต้องแล้วหรือ?
ถ้าผู้ใหญ่เขามองอีกมุมหนึ่งเขาคงไม่เลิกใช้ SCB แต่เขาจะขอบคุณและเรียกประชุมเพื่อวิเคราะห์หาว่าอะไรคือสาเหตุของเรื่องนี้ ถ้าการศึกษาและมาตรฐานยังไม่สามารถจะทำให้องค์กร / บริษัทเชื่อมั่นในคุณภาพของน้องๆที่จบออกมา นั่นก็หมายความว่าคุณต้องมองกลับไปว่าจะช่วยยกระดับการศึกษาและมาตรฐานให้เด็กของคุณได้อย่างไร หรือถ้าภาพลักษณ์ของเด็กที่จบออกมาจากสถาบันไม่ดี คุณอาจต้องช่วยแก้เรื่องการสร้างภาพลักษณ์โดยรวมด้วย
ถ้าคุณคิดว่ามาตรฐานของเด็กคุณดีพอและเหมาะสมกับความต้องการของตลาดดแล้ว สิ่งที่คุณต้องทำคือแก้ปัญหาให้เด็กในระยะยาว ไม่ใช่แก้หน้า ตีโพยตีพาย และแสดงออกให้เห็นถึงการแก้ปัญหาที่ไม่ตรงจุด
ขนาดผู้ใหญ่ยังเป็นเยี่ยงนี้ แล้วจะให้เจ้าของธุระกิจเขามองภาพของน้องๆที่จบมายังไง ปิดบัญชีแป๊บเดียวก็จบ แล้วน้องๆละจะเป็นยังไง ราวนี้เขาอาจจะไม่ระบุไว้ในประกาศ แต่เขาสามารถทิ้งใบสมัครทุกใบที่มาจากสถาบันคุณโดยไม่มรใครรู้ก็ได้
สิ่งที่ผู้ใหญ่ทำในตอนนี้เหมือนการแก้ผ้าเอาหน้ารอด ใช้วิธีแก้ปัญหาด้วยการสร้างปัญญาและเหมือนทำไปแค่ความสะใจแค่นั้น (ในมุมมองของเรานะ) แต่ยังไม่เห็นมีอะไรมาต่อยอดว่าจะแก้ปัญหาที่บริษัทต่างๆ (เคยเห็นมาหลายที่ ที่มีข้อแม้แบบ SCB แต่ยังไม่ตกเป็นข่าวดังเช่นนี้) ประเมินคุณภาพของน้องๆที่จบมาว่าต่ำกว่าเกณฑ์หรือมีความเข้าใจผิดเรื่องมาตรฐานของน้องๆนั้นเอง
โดยส่วนตัวมองว่าทุกคนมีความสามารถ ไม่ว่าจะจบจากที่ไหน เพราะก่อนที่จะรับพนักงาน เรื่องก ารศึกษาคือส่วนหนึ่ง การเลือกพนักงานของเรา เรามองว่าคนๆนั้นจบจากที่ไหนเป็นสิ่งสุดท้ายด้วยซ้ำ เพราะที่มากกว่านั้นสำหรับการตัดสินใจรับคนเข้ามาคือ คนนั้นมีทัศนคติเป็นยังไง EQ กับ IQ ไปด้วยกันไหม และมองถึงว่าคนๆนั้นสามารถทำงานเป็นทีมได้ไหม
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ายังมีหัวหน้างาน, HR, ผู้บริหาร และเจ้าของบริษัทอีกเป็นล้านๆคนในประเทศจะคิดเหมือนเราไหมว่ามองสถาบันที่จบออกมาเป็นสิ่งสุดท้ายในการตัดสินใจ หรือไม่มองเรื่องสถาบันเลย แต่มองเรื่องความสามารถอย่างเดียว
ปัญหามีไว้แก้ ไม่ใช่มีไว้พุ่งชนในแบบที่เป็นอยู่