สวัสดีค่ะ วันนี้จะมาเล่าชีวิตของดิฉันให้ฟังค่ะ ก่อนอื่นเลยอยากจะขอเตือนน้องๆผู้หญิงทุกคนนะค่ะ ว่า
การที่เราจะมีไรกับแฟนขอให้สาวๆเตือนให้แฟนใส่ถุงยางตลอดนะค่ะไม่งั้นจะโชคร้ายแบบเรา
คือเรากับแฟนคบกันมา2เดือนก่อนหน้านี้ก็รู้จักกันมาก่อนสัก5 6เดือน เราเป็นคนที่รักแฟนยอมแฟนมากง้อแฟนทุกครั้ง ไม่ว่าเราจะผิดหรือถูกจะง้อตลอดเลย
และแน่นอนค่ะเวลาเรามีไรกับแฟนเราจะบอกเค้าว่า แกใส่ถุงได้ไหม แฟนเราก็ยินดีค่ะ แต่พอเอาเข้าจริงๆเค้าไม่ซื้อมาใส่อาศัยแตกนอกอย่างเดียว นอกนั้นเราคิดแค่ว่าเออไม่อยากท้องแต่ลืมคิดไปว่าโรคติดต่อเราก็ไม่อยากได้ แต่มันไม่ทันแล้วค่ะเราเป็นเรียบร้อยแล้วเราได้รับเชื้อHPVซึ่งเป็นตัวเดียวกับมะเร็งปากมดลูก ตอนเรารู้สึกว่าเราเป็นเราไม่บอกใครเลยค่ะคอยสังเกตอาการอยู่คนเดียวจนกระทั่งเราไม่ไหวเราเลยทักไปหาเพื่อนว่าเออ เป็นแบบนี้อย่างงี้นะทำไงดี เพื่อนก็แนะนำให้ไปหาหมอก่อนเราเลยขอดูอาการอีกสักวันสองวัน เราเริ่มค้นหาในกลูเกิ้ลค่ะว่าที่เราเป็นอยู่มันเป็นอะไร เราอ่านจนเราเครียดกินไม่ได้มาสองวันเรารู้เลยค่ะว่าเราต้องเป็นแน่ๆแล้วพอวันไปตรวจ มันเป็นจริงๆค่ะอย่างที่ในกลูเกิ้ลบอกเป๊ะเลย หมอบอกว่าเป็นโรคติดต่อทางเพศ หมอถามนะค่ะว่าแฟนเราเป็นมั้ยเราก็ไม่แน่ใจค่ะเพราะเราก็ยังไม่ได้ถามอาการแฟน แต่เราก็นอนกับเค้าคนเดียวถึงจะไม่ได้นอนด้วยทุกวันแต่เวลาไปหาก็จะมีไรทุกครั้ง 2เดือนที่ผ่านมาก็มีกับเค้าคนเดียวค่ะ ณ ตอนนี้แฟนดิฉันก็ยังไม่รู้เรื่องนี้ ดิฉันก็ไม่รู้จะเริ่มบอกเค้ายังไงอยากให้เค้าไปตรวจดูบ้าง แต่ตอนนี้เราอยากห่างกับเค้ามากค่ะ รักเค้านะค่ะรักมากรักจนเราสองคนวางแผนอนาคตกันไว้ว่าถ้าดิฉันเรียนจบมีงานทำเรามาสร้างครอบครัวด้วยกันนะ เค้าก็ยินดีนะค่ะเค้าโตกว่าเราตอนนี้เค้าทำงานไม่ได้เรียนแล้ว เราผ่านทุกข์ผ่านสุขมาด้วยกันมันลำบากและนานมากกว่าจะมีโอกาสมาถึงวันนี้ แต่เราก็รักตัวเองค่ะอยากให้โรคนี้มันหายไม่อยากให้มันเกิดซ้ำอยากรักษาตัวเองให้มันดีขึ้น เราควรจะบอกเลิกเค้าหรือเราควรบอกว่าเราเป็นอะไรแล้วให้เค้าไปรักษาหาหายแล้วค่อยกลับมาคุยกันเหมือนไหม แต่ถ้าเค้าไม่อยากกลับมาแล้วเรายินดีค่ะ อาจจะเสียใจเศร้าบ้างแต่เดี๋ยวมันก็ผ่านไปใช่ไหมค่ะ
เลิกดีไหม?
การที่เราจะมีไรกับแฟนขอให้สาวๆเตือนให้แฟนใส่ถุงยางตลอดนะค่ะไม่งั้นจะโชคร้ายแบบเรา
คือเรากับแฟนคบกันมา2เดือนก่อนหน้านี้ก็รู้จักกันมาก่อนสัก5 6เดือน เราเป็นคนที่รักแฟนยอมแฟนมากง้อแฟนทุกครั้ง ไม่ว่าเราจะผิดหรือถูกจะง้อตลอดเลย
และแน่นอนค่ะเวลาเรามีไรกับแฟนเราจะบอกเค้าว่า แกใส่ถุงได้ไหม แฟนเราก็ยินดีค่ะ แต่พอเอาเข้าจริงๆเค้าไม่ซื้อมาใส่อาศัยแตกนอกอย่างเดียว นอกนั้นเราคิดแค่ว่าเออไม่อยากท้องแต่ลืมคิดไปว่าโรคติดต่อเราก็ไม่อยากได้ แต่มันไม่ทันแล้วค่ะเราเป็นเรียบร้อยแล้วเราได้รับเชื้อHPVซึ่งเป็นตัวเดียวกับมะเร็งปากมดลูก ตอนเรารู้สึกว่าเราเป็นเราไม่บอกใครเลยค่ะคอยสังเกตอาการอยู่คนเดียวจนกระทั่งเราไม่ไหวเราเลยทักไปหาเพื่อนว่าเออ เป็นแบบนี้อย่างงี้นะทำไงดี เพื่อนก็แนะนำให้ไปหาหมอก่อนเราเลยขอดูอาการอีกสักวันสองวัน เราเริ่มค้นหาในกลูเกิ้ลค่ะว่าที่เราเป็นอยู่มันเป็นอะไร เราอ่านจนเราเครียดกินไม่ได้มาสองวันเรารู้เลยค่ะว่าเราต้องเป็นแน่ๆแล้วพอวันไปตรวจ มันเป็นจริงๆค่ะอย่างที่ในกลูเกิ้ลบอกเป๊ะเลย หมอบอกว่าเป็นโรคติดต่อทางเพศ หมอถามนะค่ะว่าแฟนเราเป็นมั้ยเราก็ไม่แน่ใจค่ะเพราะเราก็ยังไม่ได้ถามอาการแฟน แต่เราก็นอนกับเค้าคนเดียวถึงจะไม่ได้นอนด้วยทุกวันแต่เวลาไปหาก็จะมีไรทุกครั้ง 2เดือนที่ผ่านมาก็มีกับเค้าคนเดียวค่ะ ณ ตอนนี้แฟนดิฉันก็ยังไม่รู้เรื่องนี้ ดิฉันก็ไม่รู้จะเริ่มบอกเค้ายังไงอยากให้เค้าไปตรวจดูบ้าง แต่ตอนนี้เราอยากห่างกับเค้ามากค่ะ รักเค้านะค่ะรักมากรักจนเราสองคนวางแผนอนาคตกันไว้ว่าถ้าดิฉันเรียนจบมีงานทำเรามาสร้างครอบครัวด้วยกันนะ เค้าก็ยินดีนะค่ะเค้าโตกว่าเราตอนนี้เค้าทำงานไม่ได้เรียนแล้ว เราผ่านทุกข์ผ่านสุขมาด้วยกันมันลำบากและนานมากกว่าจะมีโอกาสมาถึงวันนี้ แต่เราก็รักตัวเองค่ะอยากให้โรคนี้มันหายไม่อยากให้มันเกิดซ้ำอยากรักษาตัวเองให้มันดีขึ้น เราควรจะบอกเลิกเค้าหรือเราควรบอกว่าเราเป็นอะไรแล้วให้เค้าไปรักษาหาหายแล้วค่อยกลับมาคุยกันเหมือนไหม แต่ถ้าเค้าไม่อยากกลับมาแล้วเรายินดีค่ะ อาจจะเสียใจเศร้าบ้างแต่เดี๋ยวมันก็ผ่านไปใช่ไหมค่ะ