ขอบคุณเพื่อน ABAC ของผมที่ให้นิยามคำๆนี้

สังคมที่น่าอยู่คงเป็นสังคมแห่งการให้ ให้กันไปให้กันมา จนลืมว่าเห็นแก่ตัวทำอย่างไร

คนให้สุขใจ คนรับดีใจ
คนรับพอให้ก็สุขใจ คนให้พอได้รับก็ดีใจ

บางครั้งเราให้สิ่งของ
บางครั้งเราให้เงิน
บางครั้งเราให้อภัย
บางครั้งเราให้ความห่วงใยว่าใครจะเดือดร้อนไหม

แบบนี้ทุกคนจะรู้สึกปลอดภัย ไม่มีใครเอาเปรียบใคร มีแต่การให้ อยู่ร่วมกันได้อย่างสนิทใจ
สนิทใจว่าเขาจะให้
สนิทใจว่าเขาจะไม่ทำร้ายเรา
สนิทใจว่าเขาจะให้อภัยเราถ้าเราทำผิดพลาด
สนิทใจว่าเขาจะห่วงใยเรา
ต่างคนต่างสนิท เราจึงเป็น "เพื่อนสนิท" กัน

"เพื่อนสนิท" น่าจะมาจากสนิทใจมากกว่า