เรายังรักเขาอยู่ใช่ไหม? เป็นคำถามที่ยังคงค้างคาใจเราอยู่ตลอดเวลา
เราเคยเขียนกระทู้นี้แล้วครั้งนึงแต่กระทู้แรกมันสั้น วันนี้เรารู้สึกคิดถึงความรู้สึกเก่าๆเลยอยากจะเขียนอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ยาวกว่าครั้งก่อน ทนอ่านหน่อยนะทุกคน
จุดเริ่มต้นของความรักครั้งนี้มันเกิดจากวันที่เราเข้ามาทำงานที่นี่เป็นครั้งแรก เราได้เจอกับพี่คนนึงที่ทำงานอยู่ที่นี่ ครั้งแรกที่เราเจอกับพี่เขาเราบอกได้คำเดียวเลยว่า รักแรกพบมันมีอยู่จริงๆ เราคิดว่าพี่เขาคือคนที่เราตามหามานานซึ่งความรู้สึกของเรามันบอกแบบนั้นจริงๆ เราจำได้ว่าเราเจอกันครั้งแรกตรงบันไดเรากำลังเดินสวนทางกันพอดี พี่เขาพูดขึ้นมาว่า"สวัสดีครับ ชื่อ...นะครับยินดีที่ได้รู้จักแล้วเราชื่อะไร"เราบอกชื่อของเราไปตอนนั้นเราเขินมาก แต่ตอนนั้นเราแอบคิดว่าพี่เขาเป็นเกย์หรือเปล่าเพราะลักษณะท่าทางเขาเหมือนเกย์มากๆแต่หลังจากที่เราแยกกับพี่เขา เราก้แอบไปถามพี่ผู้หญิงอีกคนนึง ว่าตกลงแล้วพี่เขาเป็นเกยืหรือเปล่า พี่ผู้หญิงยังไม่ทันตอบ พี่เขาก็เดินเข้ามาพอดี พี่เขาตอบเราว่า"พี่มีแฟนแล้วครับ ไม่ใช่เกย์" ตอนนั้นคือเราอายมาก ทำตัวไม่ถูกเลยอย่างที่เราบอกไปตอนแรกว่าเรามีความรู้สึกดีๆกับพี่เขาแต่ในเมื่อพี่เขามีแฟนแล้วเราก็ได้แต่แอบชอบไปเฉยๆไม่ได้คิดไปแย่งหรืออะไรทั้งนั้น ตอนนั้นเราคิดว่าเราน่าจะแค่ปลื้มๆในตัวพี่เขา แต่พอหลังจากนั้นประมาณ 5-6 เดือน ความรู้สึกของเรามันยิ่งเพิ่มมากขึ้น เหตุผลที่ทำให้เราชอบพี่เขามากๆเลยคือ เวลาที่เราอยู่กับพี่เขาเรายิ้มได้อย่างอย่างสุขใจทุกครั้งแม้ในวันที่เรามีเรื่องเครียดๆมากก็ตาม แต่เขาเป็นคนเดียวที่ทำให้เราอยากจะยิ้ม พี่เขาเป็นคนร่าเริง แจ่มใส ยิ้มเก่ง อ่อนโยน ลึกๆแล้วพี่เขาเป็นคนดีมากๆ แต่ถ้าเรื่องงานก้อีกเรื่องนึงเลยเพราะพี่เขาเป็นคนที่ทำงานช้ามักจะโดนหัวหน้าดุเป้นประจำ แต่หลังๆเขาปรับปรุงตัวดีขึ้นเยอะเลยนะ เราก็จะคอยช่วยเหลือพี่เขาตลอด เพราะหลังๆเราเริ่มสนิทกันมากขึ้น มีเรื่องอะไรเราก็จะแบ่งปันเล่าให้กันฟังตลอด ความสัมพันธ์ของเราสองคนดำเนินไปเรื่อยๆในฐานะพี่น้อง
เวลาผ่านไปหนึ่งปี
รู้สึกว่าตอนนั้นพี่เขาจะทะเลาะกับแฟนจนถึงขั้นเลิกลากันไป นี่เป็นจุดเปลี่ยนของเราเลยก็ว่าได้ จากที่เคยแสดงออกนิดเดียว ตอนนี้ก้เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆคือเราจะคอยดูแลพี่เขามากขึ้นคอยเป็นห่วงมากขึ้นและหวงมากขึ้น จากที่เมื่อก่อนคุยกันไม่เยอะมาก ก้เปลี่ยนมาคุยไลน์กันทุกวัน ก่อนนอนเราก็จะคอยส่งข้อความไปบอกฝันดีทุกๆคืน โทรหากันบ่อยมากขึ้น ถึงแม้ทุกครั้งที่เราคุยกันจะเป็นเรื่องงานสัก 90%อีก 10% ถึงจะเป็นเรื่องส่วนตัว
เราพยายามทำตัวดีขึ้นให้พี่เขาเห็นเราอยู่ในสายตาบ้างแต่สุดท้ายไม่รู้เห็นหรือเปล่า555 เราพยายามทำทุกๆอย่างทำในสิ่งที่เราไม่เคยคิดว่าเราจะสามารถทำให้กับผู้ชายคนๆนึงได้ จำได้ว่ามีอยู่ครั้งนึงพี่เขาไม่สบายเราก็ตื่นเช้ามาซื้อโจ้กเพื่อเอาไปให้พี่เขา หายาให้กิน คอยเตือนเม่อถึงเวลากินยา คือพูดง่ายๆขนาดตัวเองไม่สบายยังไม่ดูแลตัวเองขนาดนี้เลย เรารู้สึกว่าช่วงนั้นเรารูกสึกถึงสิ่งที่เรียกว่าความสุข ความสนุก ความสดชื่น เรามองโลกในแง่ดีไปหมดทั้งๆที่โลกใบนี้มันก็ไม่ได้ดีไปเสียหมด เราใส่ใจชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งชีวิตทั้งไที่บางที่เราก็ยังดูแลตัวเองได้ไม่ดีพอเลย เราจะศรัทธาในตัวพี่เขามากๆทั้งๆที่ลึกๆแล้วเราก็รู้ก็เห็นในข้อเสียของพี่เขา
เรื่องราวก้ดำเนินมาเรื่อยๆไม่ได้มีอะไรหวือหวามากมาย พอเวลาผ่านไปความชอบมันก้เพิ่มมากขึ้นทุกวันจนเรารู้สึกว่าอยากจะพูดออกไปว่าเรารู้สึกยังไงแต่เราก็ไม่กล้า เราก็ได้แต่ปรึกษาเพื่อนกับเพื่อนสนิทพี่เขา เราเล่าให้เพื่อนพี่เขาฟังว่าเรารู้สึกดีกับพี่เขานะ เพื่อนพี่เขาก้บอกเราว่าเขารู้นานแล้วว่าเราคดอะไรอยู่ (ไม่รู้ว่าเราแสดงออกมาขนาดไหน ถึงได้ดูออก) เพื่อนพี่เขาก้แนะนำให้เราบอกความรู้สึกออกไปตรงไจะได้รู้ว่าพี่เขารู้สึกยังไงกับเรากันแน่ แต่เราบอกไม่เอาหรอกเพราะนั้นกลัวไงกลัวว่าจะทำให้พี่เขาอึดอัดและอีกอย่างถ้าบอกเขาออกไปแล้วถ้าถูกปฏิเสธเราคงทำตัวไม่ถูกแน่ๆ แล้วความสัมพันธ์ของเราคงจบลงแน่ๆเพราะเราไม่สามารถกลับไปเป็นพี่น้องกับพี่เขาได้อีก เพื่อนพี่เขาก็สัญญากับเรานะว่าจะไม่บอกเพื่อนเขา รอให้เราพร้อมที่จะจัดการกับความรู้สึกนี้ด้วยตัวเราเอง
2อาทิตย์ผ่านไป
ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นเรากับพี่เขาทะเลาะกันรุนแรงมากจนหัวหน้าต้องมาเคลียร์ให้ (ทะเลาะกันเรื่องงาน)คือความคิเห็นเราไม่ตรงกันเลนทะเลาะกันยกใหญ่เลย พอตกเย็นเราก็ส่งข้อความไปหาพี่เขาว่าต่อไปนี้เราต่างคนต่างอยู่เราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีก แต่พี่เขาไม่อ่านแล้วก็ไม่ตอบอะไรกลับมา ตอนนั้นนอยด์มาก อะไรว่ะแบบไม่คิดจะง้อบางหรือยังไง555 พอรุ่งขึ้นปรากฏว่า พี่เขาเดินเอาไก่KFCมาให้เรา แล้วแบบตอนนั้นคือเขินมากสายตาพี่เขาตอนนั้นโอ้ยเราจะละลายอ่ะ แล้วไอ้คำพูดเมื่อคืนก็หายไปเลยเหมือนไม่เคยได้พูดออกไป ที่หายโกธรเพราะไก่เลยนะเนี่ย มันโกธรไม่ลงจริงๆ แล้วพี่เขาก็พูดขึ้นมาว่า พี่ไม่โกธรเราเลยนะ แล้วยิ่งรู้ว่าเรางี่เง่าขนาดไหน ยิ่งพี่เขาไม่โกธรเรา เราก็ยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่เลย(คิดดูว่าน่ารักขนาดนี้จะไม่ให้ตกหลุมรักได้ยังไง)
วันที่ 28 ธันวาคม 2557
วันนี้เป็นวันเกิดพี่เขาเราเป็นคนแรกเลยมั้งที่โทรไปอวยพรวันเกิดให้ วันเกิดปีนี้เราก็วาดรูปให้เป็นของขวัญ (วาดเองกับมือ) ตอนนั้นเราก็อวยพรประมาณว่าขอให้มีความสุขมากๆอะไรประมาณนี้ พี่เขาก็บอกว่าขอบคุณครับ พอวางสายเสร็จก็ยังส่งข้อความมาขอบคุณอีกรอบ และมีอีกหนึ่งประโยคที่เราจะไม่มีวีนลืม เลย คือ พี่รักน้องเสมอนะคะ >////< เรารู้ว่าคำว่ารักของพี่เขาหมายความว่าอะไร คือ คำว่ารักแบบนองสาวนั่นเอง
วันที่14 มกราคม 2558
วันนี้มีความสุขระดับ 10 ริกเตอร์ ฟินมากพูดเลยพี่เขาทาครีมให้เราด้วยแหละ ไหนจะซื้อซาลาเปามาให้อีก โอ้ยอยากจะกรี๊ดดังๆๆ
วันที่ 19 มกราคม 558
วันนี้พี่เขาคิ้วเป็นแผลแล้วคือ >////<พี่เขาวิ่งมาให้เราติดพลาสเตอร์ให้ โอ้ยยยยยย ไม่คยใกล้กันขนาดนี้เลย เขินมาก ใจนี่เต้นโครมครามเลยอ่า
วันที่14 กุมภาพันธ์ 2558
วันแห่งความรักทั้งทีจะไม่มีเรื่องเวอร์ไพร์ก็ยังไงอยู่ใช่มั้ยคะ วันนี้รีบตื่นมาทำงานแต่เช้าเพราะเราจะได้แอบเอาดอกไม้มาให้พี่เขาโดยที่ตัวเขาเองไม่รู้เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆก็ไม่รู้เหมือนกัน เป็นไงโรแมนติกสุดๆ555 จนกระทั่งตอนนี้พี่เขาก็ยังไม่รู้นะว่าใครเอาไปให้
ตั้งแต่วันนั้นมาเราก็จะคอยแอบมองพี่เขาตลอด รู้ตัวอีกทีสายตาก็ไปหยุดอยู่ตรงนั้น เราก็ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆพี่เขามีแม่เหล็กดึงดูดหรือเปล่านะทำไมเราถึงต้องมองไปที่เขตลอดเลยหลังจากนั้นเราก็คิดว่าเราคงมีความหวังมาบ้างแหละน่าาาาา
ทุกคนอาจจะสงสัยว่าทำไมเราถึงรักผู้ชายคนนี้เอามากกกกก
10ข้อที่ทำให้เรารักผู้ชายคนนี้.......
1. เสียงหัวเราะ เวลาที่ได้ยินเสียงมันทำให้โลกทั้งใบช่างสดใสซะเหลือเกิน
2. รอยยิ้ม เห็นทีไรเป็นต้องอยากจุ๊บทุกที
3. เวลาที่เค้าพยายามเล่นมุก แต่แป้ก เพื่อให้เราขำ
4. มือ เพราะมันทำให้เรารู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ได้สัมผัส
5. เวลาที่เค้าตั้งใจทำอะไรสักอย่างให้สำเร็จเราว่าเค้าดูเท่ดี
6. ปาก ที่คอยพูดให้กำลังใจเรา เวลาที่เรารู้สึกท้อ
7. ดวงตา ที่มองมาที่เรา ทำให้เราเขินได้ทุกที
8. แขน ที่ทำให้เรารู้สึกปลอดภัยที่ได้อยู่ใกล้ๆ
9. ความทะเล้น เพราะมันคอยสร้างอารมณ์ดีๆให้เราเสมอ
10. แค่มีเค้า ก็รู้สึกว่าอุปสรรคในชีวิต มันไม่ยากเหมือนที่คิดและรู้ว่าเราจะมีเค้าอยู่ข้างๆ
#และที่สำคัญที่สุดเรารักเค้าเพราะเค้าคือเค้า และไม่มีใครมาแทนที่เค้าได้
และแล้ววววว ชีวิตคนเราก็ต้องอยู่กับความเป็นจริงเนอะ มั่วแต่ฝันอย่างเดียวก็ไม่ได้
วันที่28 กุมภาพันธ์ 2558
วันนี้เรามีความกล้าพอแล้วนะที่เราจะบอกกับพี่เขาว่าเรารู้สึกยังไง เราไม่ได้ไปบอกต่อหน้าหรอกนะเขินแย่สิ เราโทรไปหาพี่เขาแล้วเราก็เล่าทุกอย่างให้ฟังหมดเลย ตอนแรกพี่เขาก็ไม่เชื่อ เขาคิดว่าเราแกล้ง แต่เราก็ยืนยันว่าเราชอบพี่เขาจริงๆ วินาทีต่อมาที่เราได้ฟังคำตอบจากปากของคนที่เราชอบมากที่สุดว่ามันสายเกินไปแล้ว ตอนนี้เขามีคนที่เขารู้สึกดีด้วยแล้ว แล้วพี่เขาก็รักผู้หญิงคนนั้นมากด้วย พี่เขาบอกว่าทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้ เขาก็ขอบคุณเรานะที่เรามีความรู้สึกดีๆให้หลังจากนั้นเขาก็พูดอะไรอีกก็ไม่รู้เรารู้สึกว่าตอนนั้นโลกทั้งใบมันกำลังทะลายเราไม่รู้ว่าเราควรจะรู้สึกยังไงมันอยากจะร้องไห้มันก็ร้องไม่ออก อยากจะยินดีกับเขามันก้พูดไม่ออก เราก็ได้แต่วางสายไปแบบเงียบๆ พอวันรุ่งขึ้นเราต้องพยายามทำตัวให้ปกติอย่างมาก มันทรมานมากเวลาที่เราเห็นหน้าเขา แต่เราก็ยังคุยกันปกติเหมือนมันไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
2เดือนผ่านไป
ตอนนี้เราเจอผู้ชายคนใหม่เขาเป็นคนเกาหลี เราคุยกันถูกคอมากๆเราคุยกันทุกวัน มีอะไรเราก็จะแบ่งปันเรื่องราวในแต่ละวันให้กันและกัน เรายอมรับเลยว่าตอนแรกที่คุยกันเรามีความสุข เราลืมพี่เขาไปได้ในขณะนึง เราคิดว่าเราคงไม่รู้สึกอะไรกับพี่เขาแล้ว แต่ทุกครั้งที่เราเห็นพี่เขาโทรคุยกับผู้หญิงคนนั้น เวลาลงรูปคู่กัน ไปเที่ยวด้วยกัน เราเจ็บที่ใจแปลกๆ เรารู้สึกแย่มากๆแต่เราพูดอะไรออกไปไม่ได้ เรารู้สึกว่าจริงๆแล้วเรายังไม่ลืม เรายังรักพี่เขาอยู่ และความรักที่เราเคยมีกับพี่เขามันไม่เคยไปไหน มันยังอยู่ที่เดิม แต่เราแค่พยายามหลอกตัวเอง พยามยามเอาผู้ชายคนอื่นเข้ามาเพื่อจะได้ลืมพี่เขา แต่มันไม่เคยทำได้สักวินาทีเดียว เราไม่เคยเสียใจสักนาทีเดียวที่เราได้รักผู้ชายคนนี้ แต่เราจะเสียใจมากกว่าถ้าเราไม่ได้รักเขา ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆที่มีให้กัน ขอบคุณที่เดินเข้ามาในชีวิตผู้หญิงคนนี้ ทำให้ผู้หญิงคนนี้เป็นคนโชคดี ขอบคุรในทุกๆเรื่องเลย (หนูรักพี่นะคะ)
เรายังรักเขาอยู่ใช่ไหม? เป็นคำถามที่ยังคงค้างคาใจเราอยู่ตลอดเวลา
เราเคยเขียนกระทู้นี้แล้วครั้งนึงแต่กระทู้แรกมันสั้น วันนี้เรารู้สึกคิดถึงความรู้สึกเก่าๆเลยอยากจะเขียนอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ยาวกว่าครั้งก่อน ทนอ่านหน่อยนะทุกคน
จุดเริ่มต้นของความรักครั้งนี้มันเกิดจากวันที่เราเข้ามาทำงานที่นี่เป็นครั้งแรก เราได้เจอกับพี่คนนึงที่ทำงานอยู่ที่นี่ ครั้งแรกที่เราเจอกับพี่เขาเราบอกได้คำเดียวเลยว่า รักแรกพบมันมีอยู่จริงๆ เราคิดว่าพี่เขาคือคนที่เราตามหามานานซึ่งความรู้สึกของเรามันบอกแบบนั้นจริงๆ เราจำได้ว่าเราเจอกันครั้งแรกตรงบันไดเรากำลังเดินสวนทางกันพอดี พี่เขาพูดขึ้นมาว่า"สวัสดีครับ ชื่อ...นะครับยินดีที่ได้รู้จักแล้วเราชื่อะไร"เราบอกชื่อของเราไปตอนนั้นเราเขินมาก แต่ตอนนั้นเราแอบคิดว่าพี่เขาเป็นเกย์หรือเปล่าเพราะลักษณะท่าทางเขาเหมือนเกย์มากๆแต่หลังจากที่เราแยกกับพี่เขา เราก้แอบไปถามพี่ผู้หญิงอีกคนนึง ว่าตกลงแล้วพี่เขาเป็นเกยืหรือเปล่า พี่ผู้หญิงยังไม่ทันตอบ พี่เขาก็เดินเข้ามาพอดี พี่เขาตอบเราว่า"พี่มีแฟนแล้วครับ ไม่ใช่เกย์" ตอนนั้นคือเราอายมาก ทำตัวไม่ถูกเลยอย่างที่เราบอกไปตอนแรกว่าเรามีความรู้สึกดีๆกับพี่เขาแต่ในเมื่อพี่เขามีแฟนแล้วเราก็ได้แต่แอบชอบไปเฉยๆไม่ได้คิดไปแย่งหรืออะไรทั้งนั้น ตอนนั้นเราคิดว่าเราน่าจะแค่ปลื้มๆในตัวพี่เขา แต่พอหลังจากนั้นประมาณ 5-6 เดือน ความรู้สึกของเรามันยิ่งเพิ่มมากขึ้น เหตุผลที่ทำให้เราชอบพี่เขามากๆเลยคือ เวลาที่เราอยู่กับพี่เขาเรายิ้มได้อย่างอย่างสุขใจทุกครั้งแม้ในวันที่เรามีเรื่องเครียดๆมากก็ตาม แต่เขาเป็นคนเดียวที่ทำให้เราอยากจะยิ้ม พี่เขาเป็นคนร่าเริง แจ่มใส ยิ้มเก่ง อ่อนโยน ลึกๆแล้วพี่เขาเป็นคนดีมากๆ แต่ถ้าเรื่องงานก้อีกเรื่องนึงเลยเพราะพี่เขาเป็นคนที่ทำงานช้ามักจะโดนหัวหน้าดุเป้นประจำ แต่หลังๆเขาปรับปรุงตัวดีขึ้นเยอะเลยนะ เราก็จะคอยช่วยเหลือพี่เขาตลอด เพราะหลังๆเราเริ่มสนิทกันมากขึ้น มีเรื่องอะไรเราก็จะแบ่งปันเล่าให้กันฟังตลอด ความสัมพันธ์ของเราสองคนดำเนินไปเรื่อยๆในฐานะพี่น้อง
เวลาผ่านไปหนึ่งปี
รู้สึกว่าตอนนั้นพี่เขาจะทะเลาะกับแฟนจนถึงขั้นเลิกลากันไป นี่เป็นจุดเปลี่ยนของเราเลยก็ว่าได้ จากที่เคยแสดงออกนิดเดียว ตอนนี้ก้เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆคือเราจะคอยดูแลพี่เขามากขึ้นคอยเป็นห่วงมากขึ้นและหวงมากขึ้น จากที่เมื่อก่อนคุยกันไม่เยอะมาก ก้เปลี่ยนมาคุยไลน์กันทุกวัน ก่อนนอนเราก็จะคอยส่งข้อความไปบอกฝันดีทุกๆคืน โทรหากันบ่อยมากขึ้น ถึงแม้ทุกครั้งที่เราคุยกันจะเป็นเรื่องงานสัก 90%อีก 10% ถึงจะเป็นเรื่องส่วนตัว
เราพยายามทำตัวดีขึ้นให้พี่เขาเห็นเราอยู่ในสายตาบ้างแต่สุดท้ายไม่รู้เห็นหรือเปล่า555 เราพยายามทำทุกๆอย่างทำในสิ่งที่เราไม่เคยคิดว่าเราจะสามารถทำให้กับผู้ชายคนๆนึงได้ จำได้ว่ามีอยู่ครั้งนึงพี่เขาไม่สบายเราก็ตื่นเช้ามาซื้อโจ้กเพื่อเอาไปให้พี่เขา หายาให้กิน คอยเตือนเม่อถึงเวลากินยา คือพูดง่ายๆขนาดตัวเองไม่สบายยังไม่ดูแลตัวเองขนาดนี้เลย เรารู้สึกว่าช่วงนั้นเรารูกสึกถึงสิ่งที่เรียกว่าความสุข ความสนุก ความสดชื่น เรามองโลกในแง่ดีไปหมดทั้งๆที่โลกใบนี้มันก็ไม่ได้ดีไปเสียหมด เราใส่ใจชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งชีวิตทั้งไที่บางที่เราก็ยังดูแลตัวเองได้ไม่ดีพอเลย เราจะศรัทธาในตัวพี่เขามากๆทั้งๆที่ลึกๆแล้วเราก็รู้ก็เห็นในข้อเสียของพี่เขา
เรื่องราวก้ดำเนินมาเรื่อยๆไม่ได้มีอะไรหวือหวามากมาย พอเวลาผ่านไปความชอบมันก้เพิ่มมากขึ้นทุกวันจนเรารู้สึกว่าอยากจะพูดออกไปว่าเรารู้สึกยังไงแต่เราก็ไม่กล้า เราก็ได้แต่ปรึกษาเพื่อนกับเพื่อนสนิทพี่เขา เราเล่าให้เพื่อนพี่เขาฟังว่าเรารู้สึกดีกับพี่เขานะ เพื่อนพี่เขาก้บอกเราว่าเขารู้นานแล้วว่าเราคดอะไรอยู่ (ไม่รู้ว่าเราแสดงออกมาขนาดไหน ถึงได้ดูออก) เพื่อนพี่เขาก้แนะนำให้เราบอกความรู้สึกออกไปตรงไจะได้รู้ว่าพี่เขารู้สึกยังไงกับเรากันแน่ แต่เราบอกไม่เอาหรอกเพราะนั้นกลัวไงกลัวว่าจะทำให้พี่เขาอึดอัดและอีกอย่างถ้าบอกเขาออกไปแล้วถ้าถูกปฏิเสธเราคงทำตัวไม่ถูกแน่ๆ แล้วความสัมพันธ์ของเราคงจบลงแน่ๆเพราะเราไม่สามารถกลับไปเป็นพี่น้องกับพี่เขาได้อีก เพื่อนพี่เขาก็สัญญากับเรานะว่าจะไม่บอกเพื่อนเขา รอให้เราพร้อมที่จะจัดการกับความรู้สึกนี้ด้วยตัวเราเอง
2อาทิตย์ผ่านไป
ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นเรากับพี่เขาทะเลาะกันรุนแรงมากจนหัวหน้าต้องมาเคลียร์ให้ (ทะเลาะกันเรื่องงาน)คือความคิเห็นเราไม่ตรงกันเลนทะเลาะกันยกใหญ่เลย พอตกเย็นเราก็ส่งข้อความไปหาพี่เขาว่าต่อไปนี้เราต่างคนต่างอยู่เราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีก แต่พี่เขาไม่อ่านแล้วก็ไม่ตอบอะไรกลับมา ตอนนั้นนอยด์มาก อะไรว่ะแบบไม่คิดจะง้อบางหรือยังไง555 พอรุ่งขึ้นปรากฏว่า พี่เขาเดินเอาไก่KFCมาให้เรา แล้วแบบตอนนั้นคือเขินมากสายตาพี่เขาตอนนั้นโอ้ยเราจะละลายอ่ะ แล้วไอ้คำพูดเมื่อคืนก็หายไปเลยเหมือนไม่เคยได้พูดออกไป ที่หายโกธรเพราะไก่เลยนะเนี่ย มันโกธรไม่ลงจริงๆ แล้วพี่เขาก็พูดขึ้นมาว่า พี่ไม่โกธรเราเลยนะ แล้วยิ่งรู้ว่าเรางี่เง่าขนาดไหน ยิ่งพี่เขาไม่โกธรเรา เราก็ยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่เลย(คิดดูว่าน่ารักขนาดนี้จะไม่ให้ตกหลุมรักได้ยังไง)
วันที่ 28 ธันวาคม 2557
วันนี้เป็นวันเกิดพี่เขาเราเป็นคนแรกเลยมั้งที่โทรไปอวยพรวันเกิดให้ วันเกิดปีนี้เราก็วาดรูปให้เป็นของขวัญ (วาดเองกับมือ) ตอนนั้นเราก็อวยพรประมาณว่าขอให้มีความสุขมากๆอะไรประมาณนี้ พี่เขาก็บอกว่าขอบคุณครับ พอวางสายเสร็จก็ยังส่งข้อความมาขอบคุณอีกรอบ และมีอีกหนึ่งประโยคที่เราจะไม่มีวีนลืม เลย คือ พี่รักน้องเสมอนะคะ >////< เรารู้ว่าคำว่ารักของพี่เขาหมายความว่าอะไร คือ คำว่ารักแบบนองสาวนั่นเอง
วันที่14 มกราคม 2558
วันนี้มีความสุขระดับ 10 ริกเตอร์ ฟินมากพูดเลยพี่เขาทาครีมให้เราด้วยแหละ ไหนจะซื้อซาลาเปามาให้อีก โอ้ยอยากจะกรี๊ดดังๆๆ
วันที่ 19 มกราคม 558
วันนี้พี่เขาคิ้วเป็นแผลแล้วคือ >////<พี่เขาวิ่งมาให้เราติดพลาสเตอร์ให้ โอ้ยยยยยย ไม่คยใกล้กันขนาดนี้เลย เขินมาก ใจนี่เต้นโครมครามเลยอ่า
วันที่14 กุมภาพันธ์ 2558
วันแห่งความรักทั้งทีจะไม่มีเรื่องเวอร์ไพร์ก็ยังไงอยู่ใช่มั้ยคะ วันนี้รีบตื่นมาทำงานแต่เช้าเพราะเราจะได้แอบเอาดอกไม้มาให้พี่เขาโดยที่ตัวเขาเองไม่รู้เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆก็ไม่รู้เหมือนกัน เป็นไงโรแมนติกสุดๆ555 จนกระทั่งตอนนี้พี่เขาก็ยังไม่รู้นะว่าใครเอาไปให้
ตั้งแต่วันนั้นมาเราก็จะคอยแอบมองพี่เขาตลอด รู้ตัวอีกทีสายตาก็ไปหยุดอยู่ตรงนั้น เราก็ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆพี่เขามีแม่เหล็กดึงดูดหรือเปล่านะทำไมเราถึงต้องมองไปที่เขตลอดเลยหลังจากนั้นเราก็คิดว่าเราคงมีความหวังมาบ้างแหละน่าาาาา
ทุกคนอาจจะสงสัยว่าทำไมเราถึงรักผู้ชายคนนี้เอามากกกกก
10ข้อที่ทำให้เรารักผู้ชายคนนี้.......
1. เสียงหัวเราะ เวลาที่ได้ยินเสียงมันทำให้โลกทั้งใบช่างสดใสซะเหลือเกิน
2. รอยยิ้ม เห็นทีไรเป็นต้องอยากจุ๊บทุกที
3. เวลาที่เค้าพยายามเล่นมุก แต่แป้ก เพื่อให้เราขำ
4. มือ เพราะมันทำให้เรารู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ได้สัมผัส
5. เวลาที่เค้าตั้งใจทำอะไรสักอย่างให้สำเร็จเราว่าเค้าดูเท่ดี
6. ปาก ที่คอยพูดให้กำลังใจเรา เวลาที่เรารู้สึกท้อ
7. ดวงตา ที่มองมาที่เรา ทำให้เราเขินได้ทุกที
8. แขน ที่ทำให้เรารู้สึกปลอดภัยที่ได้อยู่ใกล้ๆ
9. ความทะเล้น เพราะมันคอยสร้างอารมณ์ดีๆให้เราเสมอ
10. แค่มีเค้า ก็รู้สึกว่าอุปสรรคในชีวิต มันไม่ยากเหมือนที่คิดและรู้ว่าเราจะมีเค้าอยู่ข้างๆ
#และที่สำคัญที่สุดเรารักเค้าเพราะเค้าคือเค้า และไม่มีใครมาแทนที่เค้าได้
และแล้ววววว ชีวิตคนเราก็ต้องอยู่กับความเป็นจริงเนอะ มั่วแต่ฝันอย่างเดียวก็ไม่ได้
วันที่28 กุมภาพันธ์ 2558
วันนี้เรามีความกล้าพอแล้วนะที่เราจะบอกกับพี่เขาว่าเรารู้สึกยังไง เราไม่ได้ไปบอกต่อหน้าหรอกนะเขินแย่สิ เราโทรไปหาพี่เขาแล้วเราก็เล่าทุกอย่างให้ฟังหมดเลย ตอนแรกพี่เขาก็ไม่เชื่อ เขาคิดว่าเราแกล้ง แต่เราก็ยืนยันว่าเราชอบพี่เขาจริงๆ วินาทีต่อมาที่เราได้ฟังคำตอบจากปากของคนที่เราชอบมากที่สุดว่ามันสายเกินไปแล้ว ตอนนี้เขามีคนที่เขารู้สึกดีด้วยแล้ว แล้วพี่เขาก็รักผู้หญิงคนนั้นมากด้วย พี่เขาบอกว่าทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้ เขาก็ขอบคุณเรานะที่เรามีความรู้สึกดีๆให้หลังจากนั้นเขาก็พูดอะไรอีกก็ไม่รู้เรารู้สึกว่าตอนนั้นโลกทั้งใบมันกำลังทะลายเราไม่รู้ว่าเราควรจะรู้สึกยังไงมันอยากจะร้องไห้มันก็ร้องไม่ออก อยากจะยินดีกับเขามันก้พูดไม่ออก เราก็ได้แต่วางสายไปแบบเงียบๆ พอวันรุ่งขึ้นเราต้องพยายามทำตัวให้ปกติอย่างมาก มันทรมานมากเวลาที่เราเห็นหน้าเขา แต่เราก็ยังคุยกันปกติเหมือนมันไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
2เดือนผ่านไป
ตอนนี้เราเจอผู้ชายคนใหม่เขาเป็นคนเกาหลี เราคุยกันถูกคอมากๆเราคุยกันทุกวัน มีอะไรเราก็จะแบ่งปันเรื่องราวในแต่ละวันให้กันและกัน เรายอมรับเลยว่าตอนแรกที่คุยกันเรามีความสุข เราลืมพี่เขาไปได้ในขณะนึง เราคิดว่าเราคงไม่รู้สึกอะไรกับพี่เขาแล้ว แต่ทุกครั้งที่เราเห็นพี่เขาโทรคุยกับผู้หญิงคนนั้น เวลาลงรูปคู่กัน ไปเที่ยวด้วยกัน เราเจ็บที่ใจแปลกๆ เรารู้สึกแย่มากๆแต่เราพูดอะไรออกไปไม่ได้ เรารู้สึกว่าจริงๆแล้วเรายังไม่ลืม เรายังรักพี่เขาอยู่ และความรักที่เราเคยมีกับพี่เขามันไม่เคยไปไหน มันยังอยู่ที่เดิม แต่เราแค่พยายามหลอกตัวเอง พยามยามเอาผู้ชายคนอื่นเข้ามาเพื่อจะได้ลืมพี่เขา แต่มันไม่เคยทำได้สักวินาทีเดียว เราไม่เคยเสียใจสักนาทีเดียวที่เราได้รักผู้ชายคนนี้ แต่เราจะเสียใจมากกว่าถ้าเราไม่ได้รักเขา ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆที่มีให้กัน ขอบคุณที่เดินเข้ามาในชีวิตผู้หญิงคนนี้ ทำให้ผู้หญิงคนนี้เป็นคนโชคดี ขอบคุรในทุกๆเรื่องเลย (หนูรักพี่นะคะ)