เธอ ..
ก่อนที่ผมจะเจอกับเธอผมคบกับแฟนเก่ามาเกือบจะ 5 ปี คุณเชื่อใหมกรรมมันติดจรวจมาเร็วเหลือเกิน ผมคบกับแฟนเก่ามาเกือบ 5ปี ผมทำร้ายจิตใจเค้ามาก ทั้งมีก็ก นอกใจเค้า สารพัด แต่เค้ายังไม่ไปจากผม ผมไล่แค่ใหนเค้าก็ไม่ไป ต่อให้ผมบอกเลิกเธอไป สักอาทิตนึงเธอก็จะโทรมาขอร้องอ้อนวอนอีกครั้งทำให้ผมกลับไป ผมทำกับเขาเหมือนไม่มีตัวตน เหมือนไม่เห็นค่าผม ตอนจบสุดท้ายก็จากลาตามเคย จากลาด้วยความนอกใจไปมีคนใหม่ ..
ซึ้งเค้า ดีกว่าเธอ สวยกว่าเธอตั้งมากมาย เค้าน่ารัก ยิ้มเก่ง นิสัยดี แต่ติดที่ว่า เธอทำกับผมเหมือนผมไม่มีค่าอะไรกับเธอเลย ทำทุกอย่างที่ผมเคยทำกับเธอเมื่อก่อน ตอนนี้คบกันเกือบจะ 9 เดือนแล้ว เราทะเลาะกันบ่อยมาก เชื่อใหม ทะเลาะกันบ่อยแค่ใหนผมไม่เคยโกดเธอเลย มีแต่เธป ที่บอกเลิกผม เหมือนผมเป็นผักเป็นปลา แต่ผมก็ไม่ย้อมไป ผม อ้อนวอนทุกวีถีทาง แต่มาวันนี้ ผมเหนื่อยแล้ว ผมคิดน่ะ คนที่ใช่ที่สุกของผมคือเธอ ผมไม่เคยเปลี่ยนความคิดนี้เลย แต่มาวันนี้ ผมเหนื่อยแล้ว ผมคิดว่า คนที่ใช่นี้แหละ เรารักเค้าจริงหรือแค่คิดว่าคนที่ใช่กันแน่ ความรู้สึกผมมันสับสนเหลือเกิน บางครั้ง ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมก็อยากพูดไปบ้างว่าผมเหนื่อยแล้ว แต่ทำไม่ผมจึงกลัวคำตอบ มาตอนนี้ผมเหนื่อยจริงๆ แต่เวลาที่เค้าหายโกดเรา เค้าจะบอกรักเราตลอด บกว่าต่อไปนี้จะไม่บอกเลิกกับเราอีก ผมดีใจมาก ทุกครั้งที่เธอทำแบบนี้ แต่ผมไม่เคยจำเลย สมเพศตัวเองจริงๆ
นี้ผมรักเค้าหรือแค่เห็นเค้าเป็นคนที่ใช่กันแน่ ผมอยากปล่อยมือเธอแต่ผมทำไม่ได้จริงๆ .. .
ปล.เวลา7ปีผมย่อมามาเหลื่อแค่นี้แหละ ไม่อยากพูดไปมากเป็นพิมมันเต็มไปด้วยน้ำตา ..
ผมสับสนกับความรู้สึกที่ว่า คนที่รักกับคนที่ใช่ มันเป็นคนๆเดียวกันมั้ย ?
ก่อนที่ผมจะเจอกับเธอผมคบกับแฟนเก่ามาเกือบจะ 5 ปี คุณเชื่อใหมกรรมมันติดจรวจมาเร็วเหลือเกิน ผมคบกับแฟนเก่ามาเกือบ 5ปี ผมทำร้ายจิตใจเค้ามาก ทั้งมีก็ก นอกใจเค้า สารพัด แต่เค้ายังไม่ไปจากผม ผมไล่แค่ใหนเค้าก็ไม่ไป ต่อให้ผมบอกเลิกเธอไป สักอาทิตนึงเธอก็จะโทรมาขอร้องอ้อนวอนอีกครั้งทำให้ผมกลับไป ผมทำกับเขาเหมือนไม่มีตัวตน เหมือนไม่เห็นค่าผม ตอนจบสุดท้ายก็จากลาตามเคย จากลาด้วยความนอกใจไปมีคนใหม่ ..
ซึ้งเค้า ดีกว่าเธอ สวยกว่าเธอตั้งมากมาย เค้าน่ารัก ยิ้มเก่ง นิสัยดี แต่ติดที่ว่า เธอทำกับผมเหมือนผมไม่มีค่าอะไรกับเธอเลย ทำทุกอย่างที่ผมเคยทำกับเธอเมื่อก่อน ตอนนี้คบกันเกือบจะ 9 เดือนแล้ว เราทะเลาะกันบ่อยมาก เชื่อใหม ทะเลาะกันบ่อยแค่ใหนผมไม่เคยโกดเธอเลย มีแต่เธป ที่บอกเลิกผม เหมือนผมเป็นผักเป็นปลา แต่ผมก็ไม่ย้อมไป ผม อ้อนวอนทุกวีถีทาง แต่มาวันนี้ ผมเหนื่อยแล้ว ผมคิดน่ะ คนที่ใช่ที่สุกของผมคือเธอ ผมไม่เคยเปลี่ยนความคิดนี้เลย แต่มาวันนี้ ผมเหนื่อยแล้ว ผมคิดว่า คนที่ใช่นี้แหละ เรารักเค้าจริงหรือแค่คิดว่าคนที่ใช่กันแน่ ความรู้สึกผมมันสับสนเหลือเกิน บางครั้ง ตลอดเวลาที่ผ่านมาผมก็อยากพูดไปบ้างว่าผมเหนื่อยแล้ว แต่ทำไม่ผมจึงกลัวคำตอบ มาตอนนี้ผมเหนื่อยจริงๆ แต่เวลาที่เค้าหายโกดเรา เค้าจะบอกรักเราตลอด บกว่าต่อไปนี้จะไม่บอกเลิกกับเราอีก ผมดีใจมาก ทุกครั้งที่เธอทำแบบนี้ แต่ผมไม่เคยจำเลย สมเพศตัวเองจริงๆ
นี้ผมรักเค้าหรือแค่เห็นเค้าเป็นคนที่ใช่กันแน่ ผมอยากปล่อยมือเธอแต่ผมทำไม่ได้จริงๆ .. .
ปล.เวลา7ปีผมย่อมามาเหลื่อแค่นี้แหละ ไม่อยากพูดไปมากเป็นพิมมันเต็มไปด้วยน้ำตา ..