เมื่อต้องปล่อยมือจากกัน.......

สวัสดีค่ะ มาตั้งกระทู้ระบายความในใจหน่อยยยยย 555 อาจจะน่าเบื่อน่ารำคาญหน่อย แต่เจ้าของกระทู้ตอนนี้ดราม่าหนักมาก เรื่องมันมีอยู่ว่า เราได้คุยกับพี่คนนึงชื่อพี่เอ ซึ้งก่อนหน้านี้เรากับพี่เอเคยคุยกันบาดหมางกัน จนกลับมาคุยกันใหม่เมื่อไม่นานนี้ ล่าสุดคือเราได้ไปเจอพี่เอตามที่นัดไว้ เราก็แบบชวนพี่เค้าไปบ้านงี้ (ใจง่ายยอมรับนะ) เรารักพี่เอมาก รักมากๆ(รองจากพ่อแม่ก็พี่เอแหละ) พี่เค้าก็ไม่ใช่คนดีไรเลย พวกเพื่อนเราแอนตี้พี่แกมากกก ห้ามเราก็ไม่ฟัง จนล่าสุดเรากับพี่เออยู่ด้วยกัน เรากับพี่เอไอ้เปิดใจคุยกัน ซึ้งเป็นการเปิดใจที่ดราม่าแหลกลานมาก(ขอไม่ลงรายละเอียดเรื่องที่ดราม่านะ) แบบเราชอบพี่เค้าข้างเดียวพี่เอเค้าก็รู้ เค้าก็พยายามผลักไสเรามาตลอด แต่เราก็กลับโง่วิ่งเข้าไปหาพี่เค้า เราเนี่ยเจ็บปวดมาก เรารักพี่เค้ามากๆ รักแต่ทำไรไม่ได้พี่เค้าไม่ต้องการเรา เราก็ได้แต่บอกว่าเราจะไปสัญญา แล้วเรากับพี่เค้าก็มีอะไรกัน แบบรู้ทั้งรู้ว่าเค้าไม่รักแต่ก็ยอมเค้า แบบคิดอย่างเดียวเราจะกอดพี่เค้าให้แน่นที่สุด เพราะหลังจากคืนนั้น เราจะเป็นแค่พี่น้องคนรู้จักกันเฉยๆ เรานิทั้งกอดพี่เค้าตลอด ตอนพี่เค้าหลับเราก็แอบจับมือ มองหน้า กอดพี่เค้าให้ได้นานที่สุด เพราะหลังจากที่เราปล่อยอแกจากกัน มือที่จับอยู่ก็ต้องปล่อยออกจากกันหลังจากนั้นเราจะเป็นพี่น้อง เพื่อน คนรู้จักกันแค่นั้น มันทำให้เรารู้ว่าถ้าการรักใครสักคนแล้วเค้าไม่รักตอบอย่าไปฝืน ปล่อย มือที่เราจับข้างเดียวสุดท้ายยังไงก็ต้องปล่อย ไม่ช้าไม่เร็วมือนั้นก็ต้องหลุดไป รักมากแค่ไหนสุดท้ายก็ต้องปล่อยเค้าไป

ปล.เป็นกำลังใจคนอกหักทุกคน แล้วเราจะผ่านมันไป ไม่ว่ามันจะหนักแค่ไหน