สวัสดีค่ะ เราคุยกับรุ่นน้องคนนึงอยู่ น้องเค้าพึ่งเลิกกับแฟนได้สักพักแล้วตอนแรกเลยเราทักเค้าไปค่ะเรารู้จักกันอยู่แล้วแต่สนิทไม่มาก  เราทักไปเพราะว่าตอนนั้นไม่ค่อยมีคนออนเฟสเราเลยทักน้องเค้าไปเล่นๆไม่ได้คิดอะไร แล้วเราก็คุยกันยาวววว น้องเค้าก็หยอดมุกมาบ่อยๆ น้องเค้าคอยเป็นห่วงคอยบอกให้เรากินข้าวตอนเช้าก็บอกให้เราตั้งในเรียน เวลาเราขับรถเค้าก็จะบังคับให้เราใส่เสื้อคุมใส่หมวกทุกครั้ง เราคุยกันทุกคืนตั้งแต่ห้าโมงเย็นจนคนคนนึงหลับไป ผ่านไปอาทิตย์กว่าๆเราก็มีเบอร์กัน(โดยเหตุจำเป็น) น้องเค้าเป็นคนโทรหาเราเสมอ ตอนเช้าจะโทรมาปลุกแต่เราตื่นก่อนทุกครั้งแหละ พอตอนเย็นน้องเค้ากลับถึงบ้านน้องเค้าก็จะโทรมาบอกไปไหนมาไหนเค้าโทรมาบอกเราทุกครั้ง เวลาอยู่ที่โรงเรียนน้องเค้าสังเกตเราอยู่บ่อยๆ(รู้ได้จากเวลาโทรคุยกันเราทำไรผิดปกติน้องเค้าจะถามว่าทำไมทำแบบนั่นนู่นนี่ บลาๆ) น้องเค้ามักจะพูดเกี่ยวกับความรักอยู่บ่อยๆมีครั้งนึง
                   เรา : เราจะคุยกันแบบนี้ไปถึงไหน เดี๋ยวก็ไม่มีแฟนกันพอดี
                   น้อง : ก็จนกว่า...(ชื่อเรา)จะเบื่อเค้า ปล.เมื่อก่อนเรียกเราพี่แทนตัวเองด้วยชื่อ หลังๆมาอีกชื่อเราห้วนแล้วแทนตัวเองว่าเค้า
                   เรา : แล้วถ้าคนใดคนนึงมีแฟนล่ะ เราคุยกันแบบนี้ไม่ได้หรอกนะ มันมากไป
                   น้อง : แล้วถ้าเราทั้งคู่มีแฟนพร้อมกันล่ะ
                   เรา : ก็คุยกะแฟนดิ ถามแปลก จะคุยกันทำวิมานอะไร
                   น้อง : คุยได้ดิ ก็ตอนที่(ชื่อเรา)กับเค้าเป็นแฟนกันไง
                   เรา : .......
เราคุยกันลักษณะแบบนี้อยู่หลายครั้งเหมือนกัน บอกครั้งน้องเค้าก็บอกเป็นนัยๆเหมือนชอบเรา(หรือเราคิดเอง) เป็นแบบนี้ไปอยู่เกือบเดือนเราก็สนิทกันมากขึ้นมีคอลไลน์กันบ้างช่วงหลังๆ วันไหนไม่เจอกันที่โรงเรียนน้องเค้าก็จะบอกว่าอยากเห็นหน้าเรา แต่บางครั้งน้องเค้าก็เพ้อถึงแฟนเก่าบ้องในเฟสแต่เวลาคุยกับเราน้องเค้าจะทำเหมือนว่าไม่สนใจแล้วแฟนเก่าชั่งมันแต่ก็ยังรักอยู่ เรายอมรับนะว่าเรารู้สึกดี เวลาไหนที่น้องเค้าหายไปความรู้สึกเหมือนขาดอะไรไป และอะไรไม่รู้ดลใจให้เราบอกน้องเค้าไปเมื่อวันจันทร์ว่า
                   เรา : ถ้า(ชื่อน้อง) มีคนคุยแล้วเลิกคุยกับพี่เหอะนะ ขอล่ะ
                   น้อง : ขอโทษ ขอโทษจริงๆ เค้าขอพอแค่นี้แหละ (ชื่อเรา) เป็นดีมาก ถ้าใครได้เป็นแฟนคงจะดี เราเป็นเหมือนเดิมได้ใช่มั้ย เป็นพี่น้องกันได้ใช่มั้ย
                  เรา : อื้ม แน่นอน ได้เสมอ (แต่ในใจนี่จุกเลยค่ะ คิดในใจว่าที่ผ่านมาคืออะไรกันแน่)

  หลังจากนั้นเราก็ไม่เคยคุยกันอีกเลย ไม่แม้แต่จะมองหน้ากันเวลาเดินผ่าน เหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เรานี่ทรมานสุดๆไปเลย กว่าจะผ่านแต่ละคืนโดยไม่ได้คุยกันมาได้   จนเมื่อวันเสาร์น้องเค้ากลับโทรมาหาเรา  พอเรารับน้องเค้าก็ตัดสายทิ้งเราเลยโทรกลับไปถามว่าโทรผิดหรอ น้องเค้าบอกว่าตั้งใจโทรผิดครับแล้วน้องเค้าคุยปกติเหมือนที่เคยคุยกับเราเมื่อก่อน แล้วก็ถามเราบ้างว่าตอนไม่ได้คุยกันเราดูแลตัวเองดีรึป่าว อยู่โรงเรียนทำไมไม่มองหน้ากัน หันหลังให้ทำไม บลาๆ   สรุปแล้วน้องเค้าคิดกับเรายังไงกันแน่ เราไม่อยากคิดไปเองคนเดียว มีอีกหลายอย่างที่น้องเค้าทำกับเราเหมือนแฟนกันเลยก่อนหน้านี้ แต่ว่ามันไม่ใช่    เราควรจะทำยังไงต่อไปดี