การไปเอง

ของเราเราโดนทิ้งเหมือนกันค่ะ คบมา8ปี เมื่อปีที่แล้วเค้าไปเปนทหาร1ปี เราก็รอวันที่เค้ากลับมา แต่วันที่เค้ากลับมามันเป็นวันที่เราเลิกกัน เค้าไม่รู้สึกอะไรกับเราอีกต่อไปแล้ว เราพยายามคุยกับเค้าหลังจากเค้าบอกว่าของเลิกกับเรา แต่เค้าไม่เปลี่ยนใจ เค้าไม่ยอมรับว่ามีใครอีกคนแล้วแต่รารู้ดีค่ะว่าเค้ารักคนอื่นแล้ว เาเลยยอมเดินออกมา โดยไม่โทร และติดต่อเค้าอีกไม่ว่าทางไหน  ตั้งแต่วันที่เราเลิกกันจนถึงวันนี้เราไม่เคยติดต่อเค้าไปอีกเลยและไม่คิดจะติดต่อด้วย ถึงเราจะยังรักเค้าก็ตาม แต่เราสัญญากับตัวเองว่าจะไม่รักเค้ามากขึ้นกว่านี้ เราจะรักเค้าเท่าเดิมและให้วันเวลาที่ไม่มีเค้ายู่ค่อยๆทำให้ความรักของเราลดลงไปเรื่อยๆ ในขณะเดียวกันเราก็จะเดินต่อไป มีความสุขด้วยตัวเอง ทำงาน อยู่กับครอบครัว ทำสิ่งที่รัก เราจะเดินต่อไปให้ไกลจนวันนึงถึงเราจะอยากกลับไปจุดเดิมที่เคยอยู่กับเค้าเราก็ไม่สามารถกลับไปได้อีกค่ะ ตอนนี้เราดีขึ้นมากแล้ว 2 เอือนที่เราจากกัน เวลาไม่ได้ผ่านไปช้านะค่ะ เราว่ามันผ่านไปเร็วมาก เพราะมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายกับชีงิตเรา เราเข้มแข็งได้เพราะเค้าทิ้งเราไป เราขอบคุณมาก ช่วงเวลาดีดีที่เคยมีให้กันมันดีมาก แต่อย่าเสียดายเวลาเลยค่ะ เพราะถ้าย้อนกลับไปได้เราก็จะยังรักเค้าแม้ว่าอีก8ปีต่อมาเค้าจะทิ้งเราอย่างเจ็บปวดแบบนี้ก็ตาม ในเมื่อเราไม่สามารถสร้างความสุขให้เค้าได้อีกต่อไป เราก็ต้องปล่อยค่ะ และปล่ยเค้าออกจากใจด้วย  สู้ๆนะคั จขกท.^^