เราแอบชอบรุ่นพี่คนหนึ่งในตอนนั้นเขาอยู่ม.2 เราอยู่ ม.1 พึ่งเข้าไป แต่รู้จักเพราะเป็นนักกีฬาของโรงเรียนเหมือนกัน ตอนนั้นเรายังไม่รู้สึกอะไรเพราะเราก็คบอยู่กับเพื่อนเขา จนแบบเวลาผ่านไปนานเข้านานเข้า เรารู้สึกว่าพี่คนที่เราคบยุเขาไม่ได้รักเรา เราเลยชิงบอกเลิกก่อน แต่เราก็ยังคุยกันแบบพี่น้องมากกว่า เพราะเราแอบชอบเพื่อนของแฟนเรา// แต่ไม่แน่ใจว่าชอบจึงไหม //
จนเราขึ้นม.2 พี่เขาอยู่ ม.3 เทอมแรกของเราเปิดมาวันแรกเราก่ไปหาพี่เขาเหมือนก่อนๆที่ผ่านมาแต่เรากับรู้สึกดีกับพี่คนนึ่งที่ไม่ได้น่ารักอะไรเลยแต่เขาดูมีค่าสำหรับเรามาก เรานั่งเล่นนั่นคุยกันมาตลอด
** เหตุการณ์ที่ทำให้เราแน่ใจว่าเราชอบเขาก็คือ **
เรานั่งอยู่บนโต๊ะนักเรียน
พี่เขานอนอยู่ตรงหน้าเราที่เป็นเก้าอี้เอามาต่อเรียงกันยาวๆ พี่เขาก็นอนคุยกับเราปกติ จนพี่เขาลุกขึ้นมานั่ง แล้ว เขาหนังยุตรงหน้าเราพอดี ( นึกภาพตอนนั้นฟินเลย555 ) แล้วหน้าม้าพี่เขามันทิ้มตาอยู่ เราเอามือไปปัดผมหน้าม้าพี่เขา หัวใจเรามันเต้นแรกมากก เต้นแบบมันหวั่นๆด้วย เราเลยแน่ใจว่าเราชอบพี่เขาเข้าแล้ว จนผ่านไปๆ พี่เขาเป็นคนกลับบ้านเย็น เขากลับประมาณ4 โมงเย็น เราก็กลับเย็นเพราะเราตั้งซ้อมดนตรี | เราเป็นเด็กวงโย รร | แต่เราก็โดดซ้อมไปยุกะกลุ่มพี่เขาตลอด เราโดนทำโทษทุกวันเพราะรุ่นพี่เขาไม่เจอหน้าเรา เราเข้าวงอีกทีก็ตอนเขาเลิกซ้อมแล้ว เรายุกับพี่เขามาแบบนี้แทบทุกครั้ง จนเวลาเนิ่นนานไปผ่านไปจนพี่เขาจบ ม.3
เราขึ้น ม.3 มา เราก็ยังเจอพี่คนนั้นอยู่เพราะพี่เขายังต่อม.4 รร เดิม แต่เราไม่ค่อยเจอกันเลยเพราะพี่เขากับเราพักไม่ตงกันเวลาเรียนก็ไม่เท่ากัน บางคาบเรียนเรียนใกล้ๆกันมีทักทายกันแต่ก็ไม่ได้คุยกันเยอะ เฟซบุคทักไปบ้างไม่ทักบ้างเพราะกลัวว่าพี่เขาจะรำคาน
พอเราขึ้นม.4 พี่เขายุ ม.5 ทุกอย่างตรงกันหมด เราเจอเขาเรานั่งกินข้าวโตะตรงข้ามกันแทบทุกครั้ง นั่งมองหน้ากัน เราแอบมองพี่เขาตลอด จนครั้งนึงเหมือนกับว่าพี่เขาจะรู้ว่าเราแอบชอบเขา ( เราไม่รู้ว่าใคบอกหรือเปล่า ) พี่เขาตีตัวออกห่างเราอย่างเห้นได้ชัด เจอหน้าก็ไม่คคุย ไม่ยิ้มให้เหมือนแต่ก่อน ทักเฟซทักไลน์ไปก็ไม่อ่าน เราทักไปมากๆเขาก็โพสว่ารำคาน เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเราไปทำอะไรผิดนักหนา เขาถึงไม่มองหน้า ไม่คุยด้วย เราทรมานมากๆตั้งแต่นั้นมาเรารู้สึกว่าเราทำผิดมาก เราไม่อยากไปเจอหน้าเขา เราทำอะไรผิดไปก็ไม่รู้ เราไปปรึกษาเพื่อนสนิทเขาตอนม.ต้น ได้คำตอบเดิมๆคือให้เงียบๆไปก่อน
จนเนินนานผ่านไปเราก็เก็บความรู้สึกที่เราชอบเขามาตลอดเวลา
ผ่านไปจน พี่เขาจบ ม.6 เราอยู่ ม.5 เราเอาดอกไม้ไปให้เขา เขาพูดกับเราว่า "ให้กูหรอ" เราบอกว่า"ใช่ แล้วเราชอบเขา" เขาพูดกับเราประโยคสุดท้ายว่า "รู้แล้ว" คำสุดท้ายจริงๆ เราดีใจมากที่วันนั้นเขาคุยกับเรา
หลังจากวันนั้นเขาก็ไม่คุยกับเราอีกเลย เราทักไลน์ไป ทักเฟสไปก็ไม่อ่านไม่ตอบ แต่ก็โพส ว่ารำคานอย่างนู้นอย่างนี้ เราก็รู้ว่าเขาหมายถึงเรา เพราะเราทักเฟซไป สักพักแจ้งเตือนเราก็ขึ้นว่าเขาอัพสถานะ เราไม่รู้หรอกว่าเราผิดอะไร เราแค่อยากได้คำตอบว่าเพราะอะไรถึงเมินหน้ากันขนาดนี้
ปัจจุบันเราอยู่ม.6 แล้ว พี่เขาขึ้น มหาลัยแล้วมั้ง แต่ก้ยังติดต่ามเขาอยู่ตลอดเวลา เรายังชอบเขาตลอด
เวลาผ่านไป เกือบๆ 5 ปี ><
#ใครช่วยตอบเราทีว่าที่เขาไม่คุยกับเรามันเพราะสาเหตุอะไร?
#เราผิดมากไหมที่เราชอบเขา?
การที่เราแอบชอบรุ่นพี่มานานมันผิดไหม.?
จนเราขึ้นม.2 พี่เขาอยู่ ม.3 เทอมแรกของเราเปิดมาวันแรกเราก่ไปหาพี่เขาเหมือนก่อนๆที่ผ่านมาแต่เรากับรู้สึกดีกับพี่คนนึ่งที่ไม่ได้น่ารักอะไรเลยแต่เขาดูมีค่าสำหรับเรามาก เรานั่งเล่นนั่นคุยกันมาตลอด
** เหตุการณ์ที่ทำให้เราแน่ใจว่าเราชอบเขาก็คือ **
เรานั่งอยู่บนโต๊ะนักเรียน
พี่เขานอนอยู่ตรงหน้าเราที่เป็นเก้าอี้เอามาต่อเรียงกันยาวๆ พี่เขาก็นอนคุยกับเราปกติ จนพี่เขาลุกขึ้นมานั่ง แล้ว เขาหนังยุตรงหน้าเราพอดี ( นึกภาพตอนนั้นฟินเลย555 ) แล้วหน้าม้าพี่เขามันทิ้มตาอยู่ เราเอามือไปปัดผมหน้าม้าพี่เขา หัวใจเรามันเต้นแรกมากก เต้นแบบมันหวั่นๆด้วย เราเลยแน่ใจว่าเราชอบพี่เขาเข้าแล้ว จนผ่านไปๆ พี่เขาเป็นคนกลับบ้านเย็น เขากลับประมาณ4 โมงเย็น เราก็กลับเย็นเพราะเราตั้งซ้อมดนตรี | เราเป็นเด็กวงโย รร | แต่เราก็โดดซ้อมไปยุกะกลุ่มพี่เขาตลอด เราโดนทำโทษทุกวันเพราะรุ่นพี่เขาไม่เจอหน้าเรา เราเข้าวงอีกทีก็ตอนเขาเลิกซ้อมแล้ว เรายุกับพี่เขามาแบบนี้แทบทุกครั้ง จนเวลาเนิ่นนานไปผ่านไปจนพี่เขาจบ ม.3
เราขึ้น ม.3 มา เราก็ยังเจอพี่คนนั้นอยู่เพราะพี่เขายังต่อม.4 รร เดิม แต่เราไม่ค่อยเจอกันเลยเพราะพี่เขากับเราพักไม่ตงกันเวลาเรียนก็ไม่เท่ากัน บางคาบเรียนเรียนใกล้ๆกันมีทักทายกันแต่ก็ไม่ได้คุยกันเยอะ เฟซบุคทักไปบ้างไม่ทักบ้างเพราะกลัวว่าพี่เขาจะรำคาน
พอเราขึ้นม.4 พี่เขายุ ม.5 ทุกอย่างตรงกันหมด เราเจอเขาเรานั่งกินข้าวโตะตรงข้ามกันแทบทุกครั้ง นั่งมองหน้ากัน เราแอบมองพี่เขาตลอด จนครั้งนึงเหมือนกับว่าพี่เขาจะรู้ว่าเราแอบชอบเขา ( เราไม่รู้ว่าใคบอกหรือเปล่า ) พี่เขาตีตัวออกห่างเราอย่างเห้นได้ชัด เจอหน้าก็ไม่คคุย ไม่ยิ้มให้เหมือนแต่ก่อน ทักเฟซทักไลน์ไปก็ไม่อ่าน เราทักไปมากๆเขาก็โพสว่ารำคาน เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเราไปทำอะไรผิดนักหนา เขาถึงไม่มองหน้า ไม่คุยด้วย เราทรมานมากๆตั้งแต่นั้นมาเรารู้สึกว่าเราทำผิดมาก เราไม่อยากไปเจอหน้าเขา เราทำอะไรผิดไปก็ไม่รู้ เราไปปรึกษาเพื่อนสนิทเขาตอนม.ต้น ได้คำตอบเดิมๆคือให้เงียบๆไปก่อน
จนเนินนานผ่านไปเราก็เก็บความรู้สึกที่เราชอบเขามาตลอดเวลา
ผ่านไปจน พี่เขาจบ ม.6 เราอยู่ ม.5 เราเอาดอกไม้ไปให้เขา เขาพูดกับเราว่า "ให้กูหรอ" เราบอกว่า"ใช่ แล้วเราชอบเขา" เขาพูดกับเราประโยคสุดท้ายว่า "รู้แล้ว" คำสุดท้ายจริงๆ เราดีใจมากที่วันนั้นเขาคุยกับเรา
หลังจากวันนั้นเขาก็ไม่คุยกับเราอีกเลย เราทักไลน์ไป ทักเฟสไปก็ไม่อ่านไม่ตอบ แต่ก็โพส ว่ารำคานอย่างนู้นอย่างนี้ เราก็รู้ว่าเขาหมายถึงเรา เพราะเราทักเฟซไป สักพักแจ้งเตือนเราก็ขึ้นว่าเขาอัพสถานะ เราไม่รู้หรอกว่าเราผิดอะไร เราแค่อยากได้คำตอบว่าเพราะอะไรถึงเมินหน้ากันขนาดนี้
ปัจจุบันเราอยู่ม.6 แล้ว พี่เขาขึ้น มหาลัยแล้วมั้ง แต่ก้ยังติดต่ามเขาอยู่ตลอดเวลา เรายังชอบเขาตลอด
เวลาผ่านไป เกือบๆ 5 ปี ><
#ใครช่วยตอบเราทีว่าที่เขาไม่คุยกับเรามันเพราะสาเหตุอะไร?
#เราผิดมากไหมที่เราชอบเขา?