แค่อยากระบาย

ไม่รู้ว่าควรคบต่อ หรือจบแค่นี้ดี เราคบกันมาได้สามปีถามว่าสุขไหม ตอบได้เลยว่าสุขไม่ใช่น้อยเลย แต่ก็ทุกข์ไม่ต่างกัน ทุกครั้งที่มีปัญหาฉันก็พยายามคิดนะว่าความรักก็ต้องมีทั้งสุขและทุกข์ปนกันไป พยายามมองสิ่งที่ดีๆของเขา มองระยะเวลาดีๆที่เราสร้างกันมา มันก็ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นได้เยอะเลยล่ะ  แต่วันนี้เหลืออดจริงๆ กับผู้ชายคนนี้
เรื่องเริ่มเกิดตั้งแต่สี่เดือนที่เราคบกัน
คือช่วงที่เราคบกันนั้นเขาเรียนอยู่ปีสี่ซึ่งกำลังฝึกงานอยู่ส่วนฉันเรียนปีสามหลังจากที่เราคบกันได้ประมาณสามเดือนเขาก็กลับมหาวิทยาลัยเพื่อทำเรื่องจบ (เขากับฉันเรียนคนละทีกัน) ช่วงนั้นเราก็ไม่ค่อยได้คุยกันอีกเพราะเขาต้องทำโปรเจตส่วนฉันก็ติดสอบ(บ่อยมาก ฉันเรียนสายสุขภาพเลยมาหนักที่ปีสามน่ะ) หลังเขากลับมอไปได้เดือนนึงเขาก็เปลี่ยนไป จากที่คุยวันละครึ่งชั่วโมงก็ไม่คุยโทรไปก็ไม่ว่าง ไม่พบโทรศัพท์ บางทีก็เหมือนแอบคุย(เสียงเขาเบามาก) พอถามก็บอกว่าอยู่ห้องสมุดมั่งไปทำงานห้องเพื่อน ลืมโทรศัพท์ ไว้ที่หอ บางครั้งติดต่อไม่ได้เป็นอาทิตย์ก็มี พอฉันถามเขาก็ว่าฉันไม่ไว้ใจเขา เขาบอกบอกกับฉันว่าให้เราคุยกันน้อยลงก็ได้ไม่จำเป็นต้องคุยบ่อยไว้ใจกันไม่ไว้ใจจะเรียกว่ารักหรอ ตอนนั้นฉันก็เชื่อเขาทุกอย่างนะ พยายามเข้าใจเขา จนถึงเดือนเกิดของเขาซึ่งช่วงนั้นเขาก็ทำเรื่องจบเสร็จแล้ว เขาเลยมาหาฉันเรานัดกันว่าจะไปฉลองวันเกิดกัน  ฉันจองร้านฉลองเรียบร้อยแต่เขาก็ไม่มาเลยต้องยกเลิกไป อีกคืนเขาก็โทรมาบอกให้ไปรับที่บขส. ฉันเลยไปรับเขา วันรุ่งขึ้นเขาถอดเสื้ออาบน้ำฉันเห็นรอยดูดที่คอและหน้าอกเต็มไปหมดเลย ตอนนั้นฉันทั้งอึ้งทั้งปวดใจจนพูดอะไรไม่ออกเลยทีเดียว นิ่งอยู่ครู่นึงรอเขาอาบน้ำเสร็จเลยถามว่ารอยดูดนั้นได้มายังไง เขาบอกฉันว่าเพื่อนกระเทยทำให้ฉันไม่อยากจะเชื่อแต่ก็ไม่อยากเซ้าซี้เขา เลยนิ่งไว้พอตกบ่ายเลยพูดเล่นๆกับเขาว่า พี่มีอะไรกับผช.ด้วยกันหรอ ฉันจะรับได้มั้ยเนี่ย... เขาหัวเราะยิ้ม เขาเลยบอกว่าที่จริงไม่ใช่กระเทยแต่เป็นผญ.ในผับ แค่นั้นล่ะฉันก็ไม่เชื่อคำพูดเขาอีกเลยซักไซ้คำถามเขา จนได้คำตอบคือเขามีผญ.คนอื่นจริงๆ ตอนนั้นฉันโกรธมาก เสียใจจนพูดไม่ออกเลยไม่ด่าเขาซักคำร้องไห้อย่างเดียว. รู้ไหมช่วงเวลาที่ฉันร้องไห้เขาพูดประโยคนึงฉันจำจนถทุกวันนี้คือ น้องร้องไห้แค่นี้ยังน้อยไปกว่าน้องบี น้องเขาเสียใจกว่าน้องอีก.  ถ้ายังไม่หยุดร้องไห้แล้วมาคุยกัน พี่ไปแล้วนะ (แล้วเขาก็ไปจริงๆ) ปล่อยฉันร้องไห้จนหลับไปตื่นมาอีกทีก็ทุ่มกว่า มองหาทั่วหอก็ไม่เจอเขาเลยโทรศัพท์เขา เลยรู้ว่าเขาอยู่หน้ามหาวิยาลัยให้ฉันไปรับไม่งั้นเขาจะไม่กลับ ไม่รู้ทำไมตอนนั้นฉันถึงโง่นัก ทั้งที่เขาทำฉันเจ็บแต่ก็ยังเป็นห่วงไปรับเขากลับมาแถมยังพาเขาไปเลี้ยงฉลองวันเกิดย้อนหลังอีก(ฉันจ่าย) อีกวันถัดมาน้องบีโทรมาหาเขาฉันเลยรู้ว่าเขาสองคนคบกันมาได้สองเดือนแล้ว (สรุปที่ผ่านมาฉันโง่เอง เชื่อคำพูดโกหกหลอกลวงเขา) เลยตั้งใจว่าจะเลิกกับเขา พอกลับบ้านฉันเลยโทรบอกเลิกเขาเขาไม่ยอมเลิกโวยวายใหญ่เลยจะขับรถออกมาขอขมาฉันให้ได้ เพื่อขอโอกาสอีกครั้ง จนเรื่องถึงแม่ของเขา ฉันเลยลองให้โอกาสเขาอีกครั้งนึง
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่