หากวันนี้คุณสามารถบอก พูดคุย กับตัวคุณเองในอดีต 10 ปี ก่อน คุณจะบอกอะไรกับเขา

หากวันนี้คุณสามารถบอก พูดคุย กับตัวคุณเองในอดีต 10 ปี ก่อน คุณจะบอกอะไรกับเขา
สำหรับผมจะบอกว่าให้ฝึกเก็บอารมณ์ พูดน้อยลง แคร์ความรู้สึกคนอื่นให้มากว่านี้ และเลือกเรียน
ในสาขาที่ตัวเองถนัดหรือชอบ ไม่ต้องไปเรียนตามที่พ่ออยากให้เรียน พยายามให้แม่เลิกเหล้า
ออกไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนบ้าง อยากหมกตัวเองอยู่ในบ้านอย่างเดียว โลกภายนอกมีอะไร
มากมายกว่าที่พ่อแม่สอนเยอะ .......แล้วทุกคนละครับ จะบอกอะไร

แก้ไขเพิ่มเติม ณ 21.58 น. 26/6/58
ทุกคำตอบล้วนมีความหมายในตัว จะตอบทีเล่น ที่จริงก็ไม่เป็นไร  ครับ วันหลังจะมาบอกว่า
คำถามที่ผมถามไป คืออะไร......

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เพิ่มเติม ณ ๑๙.๐๐ น. วันที่ ๒๗ มิ.ย. ๒๕๕๘
                ๑.อันที่จริงเมื่อ ๑๐ ปีก่อนหน้านี้ มันก็เคยเป็นปัจจุบันแบบตอนนี้ละครับ มองดูเราในวันนี้ เรากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้หรอกครับ แต่เราสามารถทำวันนี้ให้ดีที่สุดเผื่อว่า ต่อไปเรามองย้อนเวลาไปเราจะได้ไม่เสียดายกับโอกาสที่เราเสียไป เสียดายกับสิ่งที่ไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้อีกแล้ว และอนาคตที่ยังมาไม่ถึง เราเองก็ไม่รู้หรอกว่าจะเจออะไรอีก แต่เราก็สามารถปูพื้นฐานด้วยการทำวันนี้ให้ดีไว้รอรับอนาคตที่น่าตื่นเต้น
               ๒. สังเกตใหมว่า สิ่งที่เราจะบอกกับตัวเองเมื่อสิบปีก่อน จะเป็นความจริง เราไม่โกหกตัวเราเองครับ เราจะบอกสิ่งที่เราพลาดไปในอดีต ควาามเสียดาย การตัดสินใจที่ผิดพลาด ทราบหรือเปล่าครับว่า คำตอบเหล่านี้มาจากจิตใต้สำนึกของเราเอง ผมได้แนวคิดนี้มาจากการสารภาพบาป ของชาวคริสต์ (ผมนับถือศาสนาคริสต์แต่เรียนโรงเรียนพุทธครับ)
               ๓. วันนี้คือ ผลกรรมของก่อนหน้านี้ และอนาคตก็คือผลกรรมของวันนี้ อยากให้พรุ่งนี้เป็นแบบใหนก็ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

........แรกเริ่มเดิมที่ผมเป็นคนที่ประสบความล้มเหลวในชีวิตอย่างหนัก มีหนี้สินรุงรัง มีปัญหากับที่ทำงาน ครอบครัว จนมันมาถึงจุดพีกสุด ในเช้าวันนึงผมตื่นขึ้นมา ไม่ไปทำงาน บอกตัวเองว่าหลับแล้วอย่าตื่นเลย เพราะวันนี้มันช่างไม่หน้าอยู่เอาซะเลย พ่อแม่ พี่น้องเป็นภาระ ไม่ได้เป็นที่พึงอะไรเลย หนีที่ทำฟาร์มตอนใช้เงินใช้ด้วยกัน แต่ตอนจ่ายดันจ่ายคนเดียว ที่ทำงานก็ใช้เราหนักกว่ายังกะเงินเดือนเป็นล้าน สักพักผมก็คิดว่าเราสามารถเดินทางไปบอกตัวเราเองได้เมือสิบปีก่อนคงจะดี ผมหลับต่อแล้วก็ได้เจอตัวเองจริงๆ ในฝัน ผมบอกทุกอย่างที่อยากให้แก้ไข เด็กคนนั้นไม่ได้ฟังอะไรครับ ตีหน้ามึนๆ ใส่อีก สักพัก มีผู้ชายอีกคน คือตัวผมเอง แต่แก่กว่า เดิมมาบอกผมว่า ให้ออกกำลังกาย อย่างเครียดเห็นใหมเป็นมะเร็งแล้ว คนอื่นก็ลำบากเหมือนเราบางคนลำบากว่าเราอีก ผมหันกลับมามองเด็กหน้ามึนคนนี้อีกรอบ ผมตื่นมาแบบงงๆ ตอนแรกว่าจะไปหาดูว่าเลขเด็ดอะไร ฝันแปลกดี แต่เอาเข้าจริงๆ ผมกลับรู้สึกว่า มันคือบทสรุป การใช้ชิวิตที่เข้าใจง่ายที่สุดละ กรรม หรือการกระทำ เป็นตัวกำหนดผลของกรรม ผลของกรรมคือตัวตีกรอบโชคชะตา ไม่ต้องหาข้ออ้างเรื่องว่าเราจน พ่อแม่ติดเหล้า พี่ติดยา ที่ทำงานเห็นแก่ตัว เพราะเราเปลี่ยนอะไรเค้าไม่ได้หรอก เราเปลี่ยนทีใจเราดีกว่า คิดซะว่าชึวิตคือละคร และเราเป็นตัวเอง เล่นให้หล่อๆ เข้าไว้เดียวก็ดีเอง.........นับจากวันนั้นก็เกือบปีละ ผมปลดหนี้สิ้นได้เกินห้าสิบเปอร์เซ็น (มีหนี้สามแสนประมาณนี้) อาจเก็บเงินได้ไม่เยอะ แต่ก็ไม่ได้ลำบากไปยืมใคร ชักหนัาชักหลังอีก ผมบันทึกสิ่งที่จะต้องทำแต่ละวันเพื่อกำหนดวันนี้ และสรุปผลการทำภาระกิจของทุกวันเพื่อดูความสำเร็จ ตอนนี้งานหนักกลายเป็นสิ่งท้าทาย การตัดสินใจเรียนผิดสาขา กลายเป็นออฟชั้นเสริมให้ชีวิต (เพิ่มความเทพในคุณ) รักครั้งเก่าที่ทิ้งไป กลายเป็นแรงบันดาลใจให้เราเพื่อสร้างรักครั้งใหม่ที่ดีกว่าเดิม หนี้สิ้นกลายเป็นแบบฝึกหัดให้เรารู้จักอยู่กับรายได้อันน้อยนิด ลองคิดดุสิ ขนาดเราโดนหักเงืนเดือนขนาดนี้ยังอยู่ได้สบาย ถ้าได้รับเงินเดือนเต็มๆ มันจะน่าสนุกขนาดใหน ชิวิตดีกว่าเก่าเยอะครับ
...สุดท้าย อดีตคือสิ่งเตือนให้เราทำวันนี้เพื่อสร้างอนาคตที่ดี ไม่ได้เอาไว้ให้เราจมอยู่กับมันนะครับ
ขอบคุณครับ