รู้จักกับน้องคนหนึ่ง ผ่านแฟนของเพื่อน ครั้งแรกที่ได้เจอเขามันก้อรู้สึกดีนะ หลังจากนั้นมา ผมก้อได้ขอแลกเฟสกัน คุยกันมาสักระยะนึงเราก้อตกลงที่จะลองคบกัน แล้วเราก้อนัดเจอกันบ่อยขึ้น หลังจากที่เราคบกันมา 3-4เดือน ผมก้อรู้อยู่แก่ใจว่าเขาก้อมีคนอื่นคุยอยู่ด้วย แต่ผมก้อทำเป็นไม่รู้ ไม่เห็นอะไร จนวันนึงน้องเขาก้อได้โทไปบอกแม่เขา ที่อยู่ต่างจังหวัด ว่าเขามาอยู่กับเราช่วงเสาร์อาทิตย์ และเขาก้อโทมากำชับกับผมอีกว่าถ้าแม่เขาโทมาให้บอกว่าน้องอยู่กับเรา แต่มันไม่ใช่เลย เขาไปหาอีกคนนึงที่เขาคุยอยู่ด้วยในตอนนั้น จนเราทั้งสองได้ทะเลาะกัน แล้วตัดสินใจห่างกันสักพัก ช่วงที่ห่างกันไป2เดือน ผมยอมรับนะว่าผมยังรักเขาอยู่ ไม่รู้ทำไมถึงรัก แล้วเราทั้งสองก้อกลับมาคุยกันอีกครั้ง แล้วเขาก้อกลับมาใช้นิสัยคบซ้อนอีกแล้ว ครั้งนี้ผมก้อยอมเขานะ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่ผมนั้นยอม,, และหลังจากนั้นมาเราคบกันอีก 2วันก้อจะครบปี เขาก้อบอก "เราเป็นพี่น้องกันดีกว่านะ ตอนนี้ความรู้สึกมันมากกว่านี้ไม่ได้อะ" แล้วเขาก้อหายไปเดือนกว่าๆ หลังจากนั้นเราก้อได้เจอกันพูดคุยกันตามประสาคนเคยรู้จัก แล้วเขาก้อมาค้างด้วยที่บ้านเราเปนประจำ เราก้อมีแวะเวียนไปค้างบ้านเขาบ้าง เปนระยะเวลา4ปีกว่า บางครั้งเขาก้อทำตัวเหมือนจะห่วง แต่ผมก้อเดาไม่ถูกนะว่าเขาคิดอะไรของเขา ถ้าถามว่าตอนนี้ผมยังรักเขาอีกไหม ผมก้อยังรักเหมือนเดิมคับ อยู่มาวันนึง ผมตัดสินใจถามเขาว่า "ยังรักเราอีกไหม" แต่ที่เขาตอบ เขาบอกว่า "ไม่รู้สิ แต่ก้อรู้สึกดีที่ได้อยู่ด้วยกัน" ผมนี้ดีใจสิคับที่เขาพูดแบบนั้น แต่ ณ ปัจจุบันนี้ เขาก้อยังใช้นิสัยเดิมๆของเขาอยู่ คือคบซ้อน คุยไปหมด จนทุกวันนี้เขาก้อมีคนคุยด้วยของเขา แต่เขาก้อยังมาทำดีกับเรา ผมไม่รู้จะปรึกษาใคร ช่วยให้คำปรึกษาหน่อยคับ
ความรักไม่ผิด,,ผิดที่รักไม่ได้