สวีสดีค่ะ คือเสียใจมากค่ะ บางคนอาจดูเป็นเรื่องเล็กเนอะ นานาจิตตังนะคะ
(ขอนุญาติตั้งกระทู้คำถามนะคะ รอยืนยันตัวตนนานแล้วจะตั้งกระทู้สนทนาค่ะ แต่ไม่อยากรอแล้วค่าา แห่ะๆ)

บทสนทนากับคุณแฟนทางเฟสนะคะ

แฟน:คุณโทรมาหาผมดิ
แฟน:ไวไว

*ฉันก็รีบโทรไปค่ะนึกว่าจะเป็นจะตายอะไร*
เมื่อแฟนรับสายนะคะ  
แฟน:คุณโทรหาพี่ให้หน่อยดิ

ฉันรีบวางค่ะเพราะไม่สะดวกจะเปิดลำโพง
เอาเบอร์มาโทร

ฉันก็ทักเฟสไปค่ะ"
ฉัน:เอาเบอร์มา
ฉัน:ยุโรงบาล
ฉัน:เอ้า
ฉัน:=*=
แฟน:0xxxxxxxxx ประชุมนะ

ฉันก็โทรให้ค่ะประชุมเสร็จสรรพ พี่เขาวางไป
(พี่เขาวางแต่แฟนยังอยู่ในสายค่ะ)
ฉัน:มีแค่นี้ใช่ไหม?
แฟน:ใช่มีแค่นี้
ฉัน:งั้นแค่นี้ (น้ำเสียงเรียบๆค่ะ)


คือความรู้สึกอะ จะถามสักคำว่าไปโรงพยาบาลทำไม ไม่ได้?
ไม่เคยห่วงหรือ อะไรเลย แย่อ่ะค่ะ เห็นแก่ตัวมาก
ความรู้สึกคือเสียความรู้สึกมากน้ำตาจะไหลทั้งที่คน
ในโรงพยาบาลเนี่ยเต็มไปหมดค่ะ ฉันพยายามตั้งสติ
ลองโทรไปอีกรอบซิ รู้ไหมเขาว่าไง

แฟน:เมื่อกี้วางทำไม
ฉัน:เอ้า ก็บอกแค่นี้ไม่ใช่ไง
แฟน:ไม่ใช่ผมอยากคุยกับคุณอีกแต่หมายถึงมีเรื่องพี่แค่นี้
ฉัน:หรอ?ไม่เห็นจะโทรกลับ ทักเฟสหรือไรมาเลยนี่
แฟน:มึน(ฉันคิดในใจข้ออ้างสิไม่ว่า)
ฉัน:หึ บอกยุโรงบาลไม่เห็นถามสักคำไม่เคยห่วงหรอกเห็นแก่ตัว
แฟน:บอกตอนไหน
ฉัน:ในเฟสไง ไม่เห็นไงตาบอดหรอ? อันอื่นยังเห็นนี่
แฟน:แล้วไปทำไม(ถามแบบซ้ำสองสามรอบ)
ฉัน:ไม่บอก(ฉันก็ตอบแบบเดิมค่ะ
แฟน:อย่าบ้าดิ่
ฉัน:เพิ่งจะมาถามเหอะ
แฟน:แค่นี้แหละจะลงไปข้างล่าง

ฉันก็วางค่ะ แต่ความรู้สึกคือมันเสียไปมากแล้ว
ถ้ามีแฟนแล้วต้องรู้สึกแย่ชนาดนี้ก็ไม่อยากมีค่ะ
เผอิญว่าเป็นคนsensitive มากก นิดหน่อยๆร้อง
แค่อยากระบายนะคะ ไม่ต้องการคำขอโทษ
ไม่ต้องการข้ออ้างใดใด อย่าทำให้รู้สึกแย่แบบนี้
อีกได้ก็จะดีมากก แต่คงยากอะนะ 😏😏

ปล.แก้ไขเพิ่มเติมแล้วนะคะจากคอมเม้นบอกว่า งง ขอโทษจริงๆนะคะ เล่าเรื่องราวไม่เก่งเท่าไหร่ 5555 ภาษาถูกบ้างผิดบ้างขออภัยนะคะ พิมพ์ในโทรศัพท์บางทีก็พิมพ์ลำบาก เข้าใจกันเนอะ