เคยอ่านของคนอื่นมาก็เยอะ พอเจอกับตัวรู้สึกไปไม่เป็นเลยทีเดียว
เรื่องมีอยู่ว่า เรารู้จักกันเพราะ เราเข้าปี1มาพร้อมกัน เราเรียนห้องเดียวกัน
ตอนแรกเราก็เห็นเค้าเป็นเพื่อนคนนึงไม่ได้คิดอะไร
ช่วงเดือนแรกที่รู้จักกัน เราคุยกันทุกวันค่ะ จนบางที จขกท. ก็แอบคิดว่าจะจีบหรือเปล่า
พอเข้าเดือนที่สอง เริ่มมีการไปรับส่งหอบ้าง เช่นถ้าเลิกเย็นมาก เค้าเห็นเราเดินกลับคนเดียวเค้าก็อาสาขับรถไปส่งบ้าง
ยอมรับว่าในใจก็แอบรู้สึกดีค่ะ แต่ก็ยังไม่ได้อะไร แต่ตอนนั้นเค้าก็เสมอต้นเสมอปลายดี ไม่มีอะไรที่เราถึงขนาดจะรับไม่ได้คะ
พอเข้าเดือนที่สามที่สี่ ด้วยความที่หน้าตาเค้าก็ไม่ได้หน้าเกลียดอะไร ก็เลยมีรุ่นพี่ในสาขามาติดพัน
เราก็เลยแซวๆไปว่า พี่คนนู้นคนนึ้ชอบหรอ เค้าก็บอกว่าเปล่าพี่น้องกันไรงี้
ในช่วงเดือนที่4อ่ะ เราเริ่มเปิดใจคุยกัน ผลที่ได้คือ คุยกันแบบนี้ไปก่อน ในฐานะคนคุยกัน
เค้าให้เหตุผลเราว่า ถ้าเป็นแฟนกันสักวันก็ต้องเลิก อยู่แบบนี้อ่ะดีแล้ว ตอนนั้นเราก็โอเคนะ
แต่บอกก่อนว่าเพื่อนของเราและเค้า รับรู้นะว่าเราคุยกันอยู่ แต่เราสองคนเวลาออกไปไหนกันก็ไม่อยากเจอคนรู้จักเท่าไร เพราะ ขี้เกียจตอบคำถาม
พอดีวันนั้นโป๊ะ!แตก เจอเพื่อนเค้า ดูหนังรอบเดียวกัน นั่งติดกันอีก คุณพระ! ใครจะเชื่อ
เพื่อนเค้าก็บอกว่า ร้ายนักนะ แอบมากันสองคน เราก็เขินนะ อยู่ๆมาเจอกัน
หลังจากนั้นพอเข้าเดือนที่หก ก็มีปัญหาเรื่องผู้หญิงเข้ามา เรามารู้ว่าเค้าแอบไปส่งผู้หญิงคนอื่นที่หอมา 2-3ครั้ง
โดยคนที่มันไปส่งก็รุ่นพี่ที่เราเคยแซวมันนั้นแหล่ะ มันก็บอกให้เราเชื่อใจ โอเคเราก็เชื่อใจ เรื่องนี้จบไป
พอเดือนที่เจ็ด เริ่มไปไหนมาไหนก็น้อยลง เราน้อยใจบ้างนะ แต่ก็เข้าใจเพราะเพื่อนเราก็ไม่ชอบเค้าเท่าไร เพราะเค้าทำเราเสียใจหลายครั้ง
แต่แม้จะไม่ได้เจอกัน เค้าบอกเราเสมอให้ดูแลตัวเองนะ รักนะ คิดถึงนะ เราก็เลยรู้สึกว่าเราก็ไม่ได้ห่างกันเท่าไร
พอเดือนที่แปดถึงเก้า ทะเลาะกันทุกวันเรื่องไม่เป็นเรื่อง หามาทะเลาะได้หมด เราทำอะไรก็แย่ ไม่ดีไปหมด ดูเหมือนเราทำอะไรก็ผิดซะทุกอย่าง
จนเราเริ่มท้อเริ่มชินชากับการกระทำของเค้า
จนเมื่อวานนี้ เราก็คุยกันในไลน์ปกติ จนเรากดเข้าไปดูสถานะในไลน์เค้า ชื่อของคนคนนึงที่ไม่ใช่เรา เราก็เงิบดิ เห้ยอะไร เกิดอะไรขึ้น
เค้าก็ไลน์มา ถามว่าเป็นอะไรเงียบๆ เราก็ตอบไปแบบปกติเหมือนไม่รู้ ก็คุยกันจนเค้าบอกว่าเค้าคิดถึงเรานะ เราก็ถามเป็นไรก็ไม่ตอบ
จนวันนี้เห็นเค้าตั้งสถานะในทามไลน์ของไลน์ ถึงผู้หญิงอีกคน เราก็เลยไปถามเพื่อนเค้า เพื่อนเค้าก็เหมือนไม่อยากบอก
สรุปแล้ว เค้ามีแฟนเป็นตัวเป็นตน
ทิ้งให้เราโง่มานานแค่ไหนก็ไม่รู้ เพราะเชื่อใจมากไป
ขอบคุณที่เข้ามาทำให้เรารู้ว่า ตอนที่มีความสุขมากๆมันเป็นยังไงนะ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะค่ะ ยาวไปนิด
เกือบปีกับความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก
เรื่องมีอยู่ว่า เรารู้จักกันเพราะ เราเข้าปี1มาพร้อมกัน เราเรียนห้องเดียวกัน
ตอนแรกเราก็เห็นเค้าเป็นเพื่อนคนนึงไม่ได้คิดอะไร
ช่วงเดือนแรกที่รู้จักกัน เราคุยกันทุกวันค่ะ จนบางที จขกท. ก็แอบคิดว่าจะจีบหรือเปล่า
พอเข้าเดือนที่สอง เริ่มมีการไปรับส่งหอบ้าง เช่นถ้าเลิกเย็นมาก เค้าเห็นเราเดินกลับคนเดียวเค้าก็อาสาขับรถไปส่งบ้าง
ยอมรับว่าในใจก็แอบรู้สึกดีค่ะ แต่ก็ยังไม่ได้อะไร แต่ตอนนั้นเค้าก็เสมอต้นเสมอปลายดี ไม่มีอะไรที่เราถึงขนาดจะรับไม่ได้คะ
พอเข้าเดือนที่สามที่สี่ ด้วยความที่หน้าตาเค้าก็ไม่ได้หน้าเกลียดอะไร ก็เลยมีรุ่นพี่ในสาขามาติดพัน
เราก็เลยแซวๆไปว่า พี่คนนู้นคนนึ้ชอบหรอ เค้าก็บอกว่าเปล่าพี่น้องกันไรงี้
ในช่วงเดือนที่4อ่ะ เราเริ่มเปิดใจคุยกัน ผลที่ได้คือ คุยกันแบบนี้ไปก่อน ในฐานะคนคุยกัน
เค้าให้เหตุผลเราว่า ถ้าเป็นแฟนกันสักวันก็ต้องเลิก อยู่แบบนี้อ่ะดีแล้ว ตอนนั้นเราก็โอเคนะ
แต่บอกก่อนว่าเพื่อนของเราและเค้า รับรู้นะว่าเราคุยกันอยู่ แต่เราสองคนเวลาออกไปไหนกันก็ไม่อยากเจอคนรู้จักเท่าไร เพราะ ขี้เกียจตอบคำถาม
พอดีวันนั้นโป๊ะ!แตก เจอเพื่อนเค้า ดูหนังรอบเดียวกัน นั่งติดกันอีก คุณพระ! ใครจะเชื่อ
เพื่อนเค้าก็บอกว่า ร้ายนักนะ แอบมากันสองคน เราก็เขินนะ อยู่ๆมาเจอกัน
หลังจากนั้นพอเข้าเดือนที่หก ก็มีปัญหาเรื่องผู้หญิงเข้ามา เรามารู้ว่าเค้าแอบไปส่งผู้หญิงคนอื่นที่หอมา 2-3ครั้ง
โดยคนที่มันไปส่งก็รุ่นพี่ที่เราเคยแซวมันนั้นแหล่ะ มันก็บอกให้เราเชื่อใจ โอเคเราก็เชื่อใจ เรื่องนี้จบไป
พอเดือนที่เจ็ด เริ่มไปไหนมาไหนก็น้อยลง เราน้อยใจบ้างนะ แต่ก็เข้าใจเพราะเพื่อนเราก็ไม่ชอบเค้าเท่าไร เพราะเค้าทำเราเสียใจหลายครั้ง
แต่แม้จะไม่ได้เจอกัน เค้าบอกเราเสมอให้ดูแลตัวเองนะ รักนะ คิดถึงนะ เราก็เลยรู้สึกว่าเราก็ไม่ได้ห่างกันเท่าไร
พอเดือนที่แปดถึงเก้า ทะเลาะกันทุกวันเรื่องไม่เป็นเรื่อง หามาทะเลาะได้หมด เราทำอะไรก็แย่ ไม่ดีไปหมด ดูเหมือนเราทำอะไรก็ผิดซะทุกอย่าง
จนเราเริ่มท้อเริ่มชินชากับการกระทำของเค้า
จนเมื่อวานนี้ เราก็คุยกันในไลน์ปกติ จนเรากดเข้าไปดูสถานะในไลน์เค้า ชื่อของคนคนนึงที่ไม่ใช่เรา เราก็เงิบดิ เห้ยอะไร เกิดอะไรขึ้น
เค้าก็ไลน์มา ถามว่าเป็นอะไรเงียบๆ เราก็ตอบไปแบบปกติเหมือนไม่รู้ ก็คุยกันจนเค้าบอกว่าเค้าคิดถึงเรานะ เราก็ถามเป็นไรก็ไม่ตอบ
จนวันนี้เห็นเค้าตั้งสถานะในทามไลน์ของไลน์ ถึงผู้หญิงอีกคน เราก็เลยไปถามเพื่อนเค้า เพื่อนเค้าก็เหมือนไม่อยากบอก
สรุปแล้ว เค้ามีแฟนเป็นตัวเป็นตน
ทิ้งให้เราโง่มานานแค่ไหนก็ไม่รู้ เพราะเชื่อใจมากไป
ขอบคุณที่เข้ามาทำให้เรารู้ว่า ตอนที่มีความสุขมากๆมันเป็นยังไงนะ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะค่ะ ยาวไปนิด