จขกท.ปัจจุบันเรียนอยู่ม.2ในสถานศึกษาที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงแห่งนึงค่ะ
ด้วยเหตุที่ตัวจขกท.เรียนอยู่ห้องพิเศษและทำคะแนนได้ค่อนข้างดีมากในตอนม.1และม.2ทำคะแนนได้ค่อนข้างน่ากังวลในวิชาหลักอย่างวิชาคณิตศาสตร์2/4รหัสวิชา.จขกท.คิดจะไปลงเรียนพิเศษเพิ่มค่ะ แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี แต่ตัวจขกท.ก็พยายามอ่านหนังสือทบทวนทำโจทย์แล้วเช่นกันแต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ ที่บ้านเริ่มมีปัญหากัน สุขภาพร่างกายที่ย่ำแย่ ปัญหาทางด้านอารมณ์ สภาพแวดล้อมทางสังคมและอะไรอีกหลายๆอย่างทำให้ตัวจขกท.รู้สึกจิตตกวิตกกังวลตึงเครียดและสับสนมากๆค่ะ. แต่ก็ไม่แน่ใจเช่นกันว่าตนเป็นภาวะเครียดเหมือนตอนม.1แต่มีอาการมากขึ้น(ไม่ได้รับการบำบัดอย่างจริงจังค่ะ) โรคไบโพล่าหรือโรคซึมเศร้า. ที่สมมุติฐานไว้ว่าอาจะเป็นโรคไบโพล่าได้เพราะว่าประมาณทุกๆ2เดือนจขกท.จะมีการเปลี่ยนแปลงทางด้านอารมณ์จากระยะเวลาที่สังเกตุมาเป็นเวลาประมาณ 6 เดือนค่ะ. ตัวจขกท.ไม่อยากให้พ่อแม่หรือคนในครอบครัวต้องลำบากใจและญาติเข้ามายุ่งเกี่ยวค่ะ แต่ถ้าจขกท.จะปฎิบัติตามนั้นก็อาจยากกว่าที่คิด. เพราะตัวจขกท.รู้จัก,สามารถเดินทางไปได้แค่2โรงพยาบาลค่ะ โดยโรงพยาบาล A ที่ไปรักษาเป็นประจำ(อยู่แผนกกุมารเวชค่ะ) ก็เกรงว่าคุณหมอและคุณพยาบาลจะนำไปแจ้งให้คุณแม่ทราบเพราะจขกท.ไม่ชอบปกปิดหรือโกหกเท่าไหร่ค่ะ และจขกท.ก็ไม่ค่อยทราบขั้นตอนด้วยค่ะเพราะตอนที่ไปโรงพยาบาลครั้งแรกได้แอดมิดจากโรงพยาบาล B ที่คุณพ่ออยู่ไปที่โรงพยาบาลA อีกทีค่ะ และไม่ทราบว่าต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ โดยปกติจขกท.ไม่ค่อยชอบออกจากบ้านในวันเสาร์อาทิตย์ค่ะ แต่วันเสาร์จะต้องไปเรียนพิเศษซึ่งจะไม่มีตารางตายตัวตลอดแล้วมีเวลาอยู่ได้ไม่เกิน4ชม.รวมเวลาเดินทาง. จขกท.ควรทำยังไงดีคะ? ตอนนี้ลำบากใจ จิตตกและเครียดมากๆจนส่งผลกระทบต่อร่างกายเลยทีเดียวค่ะ แต่ก็ไม่ต้องการให้คนอื่นทุกข์ใจเพราะความทุกข์ของตัวเองที่แพร่กระจายสู่กันได้ด้วย
ปล. กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของจขกท.ค่ะ หากผิดพลาดประการใดหรือทำให้ท่านใดขุ่นข้องใจก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
- จขกท.ไม่แน่ใจว่าจขกท.เล่ายืดเยื้อไปรึเปล่าแต่ก็ขอให้รับฟังจขกท.ทีนะคะ ที่จขกท.หันมาตั้งกระทู้นี้เพราะไม่รู้จะพึ่งใครแล้วจริงๆ. ก่อนหน้าที่จะเริ่มเขียนกระทู้จขกท.ยังคิดจะรับประทานยาเกินขนาดอยู่เลยค่ะ และจขกท.ก็อดไม่ไปช่วยเพื่อนอีกคนที่ค่อนข้างเก็บกดและโลกส่วนตัวสูงมากไม่ได้ด้วย
- ถึงผู้ที่มีอาการแบบเดียวกับจขกท.ค่ะ การระบายออกมาทางใดทางหนึ่งมันทำให้เรารู้สึกดีขึ้นนะคะ
- ขออนุญาติแท็กห้องพัฒนาการเด็กนะคะ เพราะจขกท.ไม่แน่ใจว่าต้องแท็กห้องอะไรค่ะ
- หรือหากถ้าจขกท.ควรบอกคุณพ่อคุณแม่ควรจะบอกยังไงดีคะ. จขกท.ไม่อยากให้ท่านไม่สบายใจน่ะค่ะ
อยากไปพบจิตแพทย์(เฉพาะทาง)แต่ไม่อยากให้พ่อแม่ลำบากใจ
ด้วยเหตุที่ตัวจขกท.เรียนอยู่ห้องพิเศษและทำคะแนนได้ค่อนข้างดีมากในตอนม.1และม.2ทำคะแนนได้ค่อนข้างน่ากังวลในวิชาหลักอย่างวิชาคณิตศาสตร์2/4รหัสวิชา.จขกท.คิดจะไปลงเรียนพิเศษเพิ่มค่ะ แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี แต่ตัวจขกท.ก็พยายามอ่านหนังสือทบทวนทำโจทย์แล้วเช่นกันแต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ ที่บ้านเริ่มมีปัญหากัน สุขภาพร่างกายที่ย่ำแย่ ปัญหาทางด้านอารมณ์ สภาพแวดล้อมทางสังคมและอะไรอีกหลายๆอย่างทำให้ตัวจขกท.รู้สึกจิตตกวิตกกังวลตึงเครียดและสับสนมากๆค่ะ. แต่ก็ไม่แน่ใจเช่นกันว่าตนเป็นภาวะเครียดเหมือนตอนม.1แต่มีอาการมากขึ้น(ไม่ได้รับการบำบัดอย่างจริงจังค่ะ) โรคไบโพล่าหรือโรคซึมเศร้า. ที่สมมุติฐานไว้ว่าอาจะเป็นโรคไบโพล่าได้เพราะว่าประมาณทุกๆ2เดือนจขกท.จะมีการเปลี่ยนแปลงทางด้านอารมณ์จากระยะเวลาที่สังเกตุมาเป็นเวลาประมาณ 6 เดือนค่ะ. ตัวจขกท.ไม่อยากให้พ่อแม่หรือคนในครอบครัวต้องลำบากใจและญาติเข้ามายุ่งเกี่ยวค่ะ แต่ถ้าจขกท.จะปฎิบัติตามนั้นก็อาจยากกว่าที่คิด. เพราะตัวจขกท.รู้จัก,สามารถเดินทางไปได้แค่2โรงพยาบาลค่ะ โดยโรงพยาบาล A ที่ไปรักษาเป็นประจำ(อยู่แผนกกุมารเวชค่ะ) ก็เกรงว่าคุณหมอและคุณพยาบาลจะนำไปแจ้งให้คุณแม่ทราบเพราะจขกท.ไม่ชอบปกปิดหรือโกหกเท่าไหร่ค่ะ และจขกท.ก็ไม่ค่อยทราบขั้นตอนด้วยค่ะเพราะตอนที่ไปโรงพยาบาลครั้งแรกได้แอดมิดจากโรงพยาบาล B ที่คุณพ่ออยู่ไปที่โรงพยาบาลA อีกทีค่ะ และไม่ทราบว่าต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ โดยปกติจขกท.ไม่ค่อยชอบออกจากบ้านในวันเสาร์อาทิตย์ค่ะ แต่วันเสาร์จะต้องไปเรียนพิเศษซึ่งจะไม่มีตารางตายตัวตลอดแล้วมีเวลาอยู่ได้ไม่เกิน4ชม.รวมเวลาเดินทาง. จขกท.ควรทำยังไงดีคะ? ตอนนี้ลำบากใจ จิตตกและเครียดมากๆจนส่งผลกระทบต่อร่างกายเลยทีเดียวค่ะ แต่ก็ไม่ต้องการให้คนอื่นทุกข์ใจเพราะความทุกข์ของตัวเองที่แพร่กระจายสู่กันได้ด้วย
ปล. กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของจขกท.ค่ะ หากผิดพลาดประการใดหรือทำให้ท่านใดขุ่นข้องใจก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
- จขกท.ไม่แน่ใจว่าจขกท.เล่ายืดเยื้อไปรึเปล่าแต่ก็ขอให้รับฟังจขกท.ทีนะคะ ที่จขกท.หันมาตั้งกระทู้นี้เพราะไม่รู้จะพึ่งใครแล้วจริงๆ. ก่อนหน้าที่จะเริ่มเขียนกระทู้จขกท.ยังคิดจะรับประทานยาเกินขนาดอยู่เลยค่ะ และจขกท.ก็อดไม่ไปช่วยเพื่อนอีกคนที่ค่อนข้างเก็บกดและโลกส่วนตัวสูงมากไม่ได้ด้วย
- ถึงผู้ที่มีอาการแบบเดียวกับจขกท.ค่ะ การระบายออกมาทางใดทางหนึ่งมันทำให้เรารู้สึกดีขึ้นนะคะ
- ขออนุญาติแท็กห้องพัฒนาการเด็กนะคะ เพราะจขกท.ไม่แน่ใจว่าต้องแท็กห้องอะไรค่ะ
- หรือหากถ้าจขกท.ควรบอกคุณพ่อคุณแม่ควรจะบอกยังไงดีคะ. จขกท.ไม่อยากให้ท่านไม่สบายใจน่ะค่ะ