เรากับแฟนคบกันมาเกือบ 2 ปีแล้วค่ะ ปกติแฟนเราจะเป็นคนที่ติดเรามาก เราไปไหน ไปเที่ยวกับเพื่อน เค้าก็จะตามไปด้วยตลอด เค้าคอยดูแลเราอย่างดีค่ะ คุยกันทุกวัน เราเป็นคนที่เค้าให้ความสำคัญมาก แต่พอมาช่วงหลังๆสัก 2 เดือนที่ผ่านมา เป็นช่วงที่เรากำลังจะเรียนจบ งานก็เยอะมาก เลยทำให้เค้าไม่มีเวลา แม้แต่จะคุยกันยังน้อยเลยค่ะแต่เราแอบเห็นแฟนเราเค้าคุยกับเพื่อนเราเยอะกว่าคุยกับเราอีก เป็นธรรมดาเราก็ต้องน้อยใจใช่มั้ยคะ ก็เลยเคยมีปัญหากันแต่ก็เคลียร์กันได้ เราเชื่อใจเพื่อนเรากับแฟนเราว่าเค้าไม่ได้คิดอะไรกัน แต่เราแค่น้อยใจที่แฟนเราเค้าสนใจเราน้อยลง มันเลยทำให้เรารู้สึกเหมือนมีช่องว่างเกิดขึ้น พอเรียนจบเราก็มาทำงานเลยค่ะ แต่แฟนเราเค้าเรียนต่อ ซึ่งเค้าเรียนในกรุงเทพ เราทำงานต่างจังหวัด เค้าเรียนหนักมากกก เราก็เข้าใจที่คุยกันน้อยลง วันๆนึงคุยกันสองสามประโยคได้ เราก็ไม่ได้น้อยใจอะไรเพราะเราเข้าใจ แต่พอมีเวลาว่างเสาร์อาทิตย์ เราก็จะเข้ากรุงเทพไปเจอเพื่อนกับอยากเจอแฟนด้วย แต่พอเราเจอแฟน เค้ากลับไม่ได้แสดงท่าทางว่าดีใจที่ได้เจอเรา แถมออกมาเจอแต่ละทีก็ต้องฟิคเวลาแน่นอนเพราะต้องกลับไปอ่านหนังสือ เราก็ยังโอเคอยู่ กลายเป็นว่าถ้าเค้าออกมาเจอเรา เค้าก็จะกังวลว่าไม่ได้อ่านหนังสือ แต่หลังจากเจอเรา ตอนเย็นเค้าก็จะไปเตะบอลกับเพื่อน อีกครั้งที่เราไปเค้าก็มีเวลาไปทำเนื้อย่างกินกับเพื่อนที่บ้าน คือเราไม่เข้าใจว่าเค้าก็รู้อยู่แล้วว่าเราจะไปหา นานๆเจอกันซักที เค้าจะยกเลิกโปรแกรมการเตะบอลกับการทำอาหารกินกับเพื่อนไม่ได้เลยหรอ เพื่อนเค้าก็อยู่บ้านติดกัน มีโอกาสเจอกันทุกวัน บอลก็เตะทุกวันแล้ว จะงดกิจกรรมบางอย่างเพื่ออยู่กับเรา กินข้าวกับเราสักไม่กี่ชั่วโมงไม่ได้เลยหรอ เพราะเราจะไปกรุงเทพแค่เดือนละ2ครั้ง เราก็แบบเสียใจ ที่เค้าให้ความสำคัญเราน้อยลง เราเลยคิดว่ามันอาจจะถึงจุดอิ่มตัว เค้าอาจจะไม่ได้รักเราแล้ว เราเลยขอห่างกับเค้าสักพัก ไม่คุยกัน เพราะเราก็อยากรู้ว่าจริงๆแล้วเค้ายังคิดถึงเราอยู่มั้ย แล้วเราก็มานั่งเสียใจ มันรู้สึกเหมือนเราบอกเลิกเค้าไปเลย ตอนนี้เราก็ไม่รู้ว่าเราทำถูกมั้ย แต่เราแค่อยากได้ความชัดเจน ถ้าไม่ได้รักกันแล้วจะคบกันไปทำไม เราก็ไม่รู้ว่าเราคิดมากไปเองหรือป่าว แต่พอเราโดนลดความสำคัญลง มันก็เริ่มรู้สึกเอง เราควรทำยังไงดี ??