เคยคิดถึงใคร เพียงแค่เห็นสายฝนก็ร้องไห้ไหมค่ะ?

ใครเป็นบ้างค่ะ เวลาที่ฝนตกทีไร และเวลาเราอยู่ในห้องเงียบๆคนเดียว มันก็รู้สึกเหงามากๆ บางทีก็แอบร้องไห้ออกมา เพราะไม่มีคนคุยด้วยเหมือนเมื่อก่อน "ย้อนไป5 เดือนที่แล้ว"ตอนม. 6 เรามีแฟนอยู่คนนึง ชื่อนาย เล่าก่อนว่าก่อนที่จะเป็นแฟนกัน คือเราสองคนไม่ถูกกันเลย นายเป็นเด็กใหม่ย้ายมาจากอีกจังหวัดนึง ซึ่งมาวันแรกทุกคนก็พากันกรี๊ด พากันชอบ ด้วยมาดที่ดูเหมือนคุณหนู ตัวสูง ผมยาว ตาตี๋  ผิวแทน แต่เราเห็นครั้งแรกก็รู้สึกไม่ถูกชะตาแล้วอะ มันหน้าตาดูกวนๆ หยิ่ง เพื่อนเราก็มากระซิบข้างหูว่า ไอเด็กคนนี้ไงที่มันมาจากนานชาติ  เราก็คิดในใจ อย่าอยู่ห้องเดียวกันเลยเพี้ยงง! หน้าตามันดูไม่ถูกชะตา ไหนๆก็จะจบม. 6ละ ขอใช่ชีวิตแบบราบรื่นหน่อย  แต่เหตุการณ์พลิกผัน-.- คือคุณครูประจำชั้น บอกว่าวันนี้เราจะมีเด็กใหม่มาจากนานาชาตินะ เรานี่เซงเลย... แต่ก็ทำไงได้-*-  ตอนเช้า เรากับเพื่อนก็เม้าท์กันอย่างเมามันตามประสา พอเข้าห้องมา คือเด็กใหม่นั่งโต๊ะเรา..  พร้อมกับเอาปากกาวาดการ์ตูนตัวโปรดบนโต๊ะเต็มไปหมด เรานี่งืดดดดด! เลย นี่มันโต๊ะตัวโปรดของฉันนะะะะ! เรานี่โมโหเลยค่ะ เราเดินเข้าไปแล้วตบโต๊ะ ปัง! (ทุกคนในห้องหันมา) นี่ นาย มาเขียนโต๊ะคนอื่นได้ไง?!  มันเงยหน้ามาแล้วบอกว่า โต๊ะเธอหรอ? (หน้าตานี่กวนโอ้ยจนเราอยากชกหน้าเลยอะ !) เรา: ก็ใช่อะดิ!/  นาย: ใครจะไปรู้ไม่เห็นเขียนชื่อไว้ ว่ามีเจ้าของ/ เรา: อย่ากวน_ได้ป่ะ! /นาย:ไม่รู้ดิ ก็เขียนไปแล้วอะ /เรานี่กระชากเสื้อมันเลยคะ คือเป็นผญ. สายโหดมาก-*- เอะอะชกต่อย จึงไม่ค่อยมีเพื่อนผญ. ก่อนที่จะต่อยหน้ามัน ดีเพื่อนในห้องมาห้ามไว้ก่อน. เหตุการณ์นั้นจบไปมาตอนเย็น ฝนตกหนักมากก คือตอนกลับบ้านเราจะรอสักพักให้นักเรียนคนอื่นกลับหมดก่อนเพราะไม่อยากวุ่นวาย-*- ผ่านไปซักพักเราเลยเดินลงมาจากบนห้องเพื่อกลับบ้าน ฝนก็ยังคงตกหนัก- -' เรารีบวิ่งไปหน้า รร. กลัวไม่ทันรถสองแถว และระหว่างที่จะข้ามถนน ไปรอรถ  มีรถคันนึงขับมาและจอดให้เราวิ่งข้ามไปก่อน เราจึงรีบเดินข้ามไปอีกฝัง แต่อยู่ๆ รถคันนั้นก็ขับพุ่งมา! เราตกใจจนล้ม..  หนังสือในมือตกหมดเลย แต่ดีที่รถคันนั้นไม่ชนเรา แต่สภาพเราตอนนี้คือ เปียกไปทั่งตัวกับมีรอยถลอกที่ข้อศอก เรารีบเก็บหนังสือแล้วพยายามลุกขึ้น แล้วก็ก้มหัวสองครั้งไปที่รถคันนั้น ประมาณว่า ขอโทษนะค่ะที่หนูวิ่งข้ามมา แล้วรีบเดินไปอีกฝัง โดยระหว่างเดินมีเสียงแตรจากรถคันนั้น เราจึงหันไป พร้อมกับจังหวะนั้นกระจกในรถเลื่อนลง ปรากฏว่าเป็น นาย  ที่เป็นคนขับรถคันนั้น นายมองมาที่เราพร้อมกับยิ้มมุมปาก  เรานี่โกรธมาก และน้ำตามันก็ไหลมาโดยอัตโนมัติเจ็บแขนก็เจ็บ เสื้อผ้าก็สกปรก ทำไมต้องกันขนาดนี้ TT เรารีบหันหลัง เดินไปขึ้นรถสองแถว. (พักร่างกายแปปนึง เดี๋ยวมาเล่าต่อนะค่ะะ)