ความในใจของลูกผู้ชายคนหนึ่ง 'ที่จะได้เห็นดวงดาวอีกแค่ไม่กี่วัน'

กระทู้สนทนา
เอ่อสวัสดีครับ ตัวผมเองนั้นก้อายุแค่ 22 ปีครับ ผมไม่ได่จะไปตายหรอกนะครับ แต่ว่าผมจะต้องเข้าไปใช้ชีวิตในที่ๆไม่มีใครอยากไป นั่นก้คือ 'เรือนจำครับ'


ผมก็เป็นแค่เด็กบ้านนอกคนนึงที่เกเรมากที่สุด ตีรันฟันแทง  นี่ผมชนหมดครับไม่เคยกลัวใคร ผมมีพี่สาวยุคนนึง ที่ผมไม่เคยมองว่ามันเป็นพี่สาวผมเลย เพราะมันชอบบ่นผม ชอบด่าผม ทำให้เราต้องทะเลาะกันตลอด และผมไม่ค่อยชอบขร้หน้ากัน


เรื่องมันก้มียุว่า ผมได้เข้าเรียนมหาลัยที่หนึ่งครับ แถวปริมณฑล ส่วนตัวผมจบ ปวช ในกทมนะครับ เด็กช่างก้ว่าได้ แต่แลัวก้ตอนเรียนมหาลัยก้คิดว่าจะปลงทุกๆอย่างเพื่อตั้งใจเรียนครับ แต่สุดท้ายก้ทำไม่ได้ครับ เพื่อนไปไหนเราก้ไปกันไม่ทิ้งกันยุแล้ว แต่ครี้งนี้ผมไม่รอดครับ ถูก ตำรวจ จับ ครับ คนแรกครับ ที่ผมเหนหน้า คือพี่สาวแท้ๆของผมเอง มาถามผมว่า

'เป็นยังไงบ้าง เหนื่อยไหม มีอะไรทำไมไม่บอกพี่ ไม่เป็นไร เด่วพี่ช่วยเอง น้องชายคนเดียวพี่ช่วยได้ยุแล้ว '


ผมได้ฟังคำนี้น้ำตาผมนี่ไหลเลยครับ นี่หรอ คนที่คอยสอนแต่ผมไม่ฟัง คนที่คอยด่าแต่ผมไม่เคยรับ คนที่คอบทำงานหนักเพื่อเรา แต่ผมดันเอาเงินไปกินเหล้า
มันเปนคนแรกที่มาหาผมครับ และก้เปนมันนั้นอีกละครับ  จนผมได้ประกันตัวออกมา คิดว่าผมจะกลับตัวใช่ไหมครับ ป่าวเลย ผมดันยิ่งกว่าเดิมซะอีก ไม่เคยเหนความสำคัญของพี่สาวผมเลย ตอนนั้นผมคบกับแฟนใหม่ๆติดแฟนมากครับ ไม่เคยสนใจครอบครัวตัวเองเลย มีแต่ความรักที่โง่หัวไม่ขึ้นในตอนนั้น จนวุดท้ายครับ

ศาลชั้นต้น ติดสิน จำคุก 7 ปี 10 เดือนครับ ก้มีมันอีกแหละครับ ที่คอยเดินเรื่องให้ตลอด ทำทุกอย่างเพื่อให้น้องชายเลวๆอย่างเราได้ออกมาอีกครั้ง แต่ไหนแฟนเราละครับ ไม่เหนแม้กระทั่งเงา ไม่เหนแม้แต่จะถามกับพี่สาวเรา ว่าเราเปนไงบ้าง ตอนนั้นก้ความโง่ครอบงำครับ จนสุดท้ายเราก้ได้ออกมาอีกครั้ง เหมือนเดิมครับ ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยในตัวผม โง่ครับ รักแฟนหังปักหัวปำ จนสุดท้าย มันก้หลอกเราและก้ทิ้งเราไป จนตอนนั้นแทบจะเปนบ้าไปเลยก้ว่าได้ แต่ใครอีกละครับ พี่สาวผมอีกหละ ที่คอยสอน คอยปลอบ ผมมาตลอดจนถึงทุกวันนี้ แต่ตัวผมเองผมไม่เคยทำดีเพื่อพี่ผมเลย แต่มันกลับดีกับผมทุกอย่าง ดูแลผมทุกอย่าง ทำทุกอย่างเพื่อให้น้องชายอย่างเราได้สบาย ไม่ลำบาก แต่เปนตัวผมเอง ที่ผมไม่เคยคิดถึงสิ่งที่มันทำให้ผมเลย. วันๆได้แต่ผลาญมันไปวันๆ
จนคนภายนอกไม่รู่เลยด้วยซ้ำว่าเราเป็นพี่น้องกัน


จนมาถึงวันนี้ ผมก้เหลือเวลาแค่ 10 วันครับ ที่จะตัดสินคดีในชั้นอุธรณ์ ผมขอให้มันหยุดทำเพื่อผม ผมขอไปชดใช้เวรกรรมทีผมทำมาข้างในนั้น ผมไม่อยากให้มันต้องลำบากไปกับผมมากกว่านี้ มันพูดกับผมแค่ว่า



'ถ้าผมเลือกแบบนั้นมันก้จะไม่ขัด มันจะเก็บเงินรอให้น้องออกมาเรียนต่อให้จบ ให้น้องออกมาเปนคนดี ดูแลพี่และแม่ในวันข้างหน้าบ้าง '



คำนี้หละครับ ที่ทำให้ผมน้ำตาตก พี่สาวผมไม่เคยโกรธผมเลย มีแต่มันจะยุข้างๆเราเสมอ มันไม่เคยทิ้งเรา ขนาดแฟนที่เรารักมันที่สุด สุดท้ายมันก้ยังไปครับแต่พี่สาวผมไม่เคยไปไหนเลย ผมจะช่วยเหลือผมตลอดเมื่อผมต้องการขอ


ผมอยากฝากข้อคิดถึงวัยรุ่นนะครับ  การที่เราจะทำอะไร โปรดคิดถึงคนข้างหลังเราบ้างครับ เพราะถ้ามันพลาด มันจะไม่มีโอกาสให้ได้รู้จักกับคำว่า  แก้ตัว  เลยนะครับ ไม่มีครอบครัวคนไหนที่จะไม่ช่วยเวลาเรามีปัญหา เราควรคิดถึงพวกเค้าบ้าง เค้าด่าเค้าสอนอะไรฟังไว้เถอะครับ เพราะเค้าหวังดี เพราะสุดท้ายถ้าคุณทำได้ ผลดีก้ตกกับตัวคุณเองครับ


ผมสัญญากับตัวเองตลอด ว่าผมพ้นโทษมาเมื่อไหร่ ผมจะกลับมาตั้งใจตอบแทนบุญคุณ แม่ละพี่สาวของผมบ้างในฐานะผู้ให้ ผมได้เปนผู้รับมาตลอด ผมก้อยากทำอะไรดีๆเพื่อเค้า ไม่ว่าวันข้างหน้าผมจะเป็นยังไง ผมจะสู้เพื่อครอบครัวครับ


ผมอยากจะขอโทษพี่นะที่ไม่เคยทำดีเลย ตลอดตั้งแต่เล็กจนโต ไม่เคยฟังพี่เลย ไม่เคยสนใจพี่เลย ไม่เคยรู้เลยว่าพี่ทำงานหนักแค่ไหนเพื่อน้องชายเลวๆคนนี้ได้ยุสุขสบาย พี่ต้องเสียการเสียงานเพราะผม เสียเงินเพราะผมตลอด ผมสัญญาผมพ้นโทษออกมา ผมจะดูแลพี่เองครับ ผมจะไม่มีทางทำให้พี่ต้องเหนื่อยใจเพราะผมอีกต่อไปครับ


ตอนนี้พี่สาวผมได้เป็นนักข่าวเต็มตัวละครับ มันได้ทำตามฝันของมัน มีแต่น้องเลวๆอย่างผมนี่หละครับ ที่
ยังไม่ได้ดีกับเค้าสักที

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่