มีใครเคยถึงจุดๆนึงที่เรียกว่าท้อบ้างมั้ยคะ
หลายๆเรื่องหลายๆอย่างคือตอนนี้สับสนคิดแล้วน้ำตาไหลออกมาทุกที แต่หลักๆที่เครียดตอนนี้คือการเรียนค่ะ
จบม.6กลัวไม่ติดมหาลัย พอได้ที่เรียนมหาลัยแล้ว กลัวอีกค่ะ กลัวว่า จะเรียนไหวมั้ย เรียนได้มั้ย แต่ก็ชื่นชอบในสาขาที่เรียนนะคะ
เราได้บัญชีค่ะ เราชอบค่ะ อาจจะด้วยว่าเราเรียนสายวิทย์คณิตมาด้วย แต่ที่กลัวๆคือกลัวเรียนได้มั้ย หรือจะไหวมั้ย
กลัวการที่จะต้องเจอมิตรภาพที่ไม่จริงด้วยค่ะ คิดแล้วนึกถึงหน้าแม่ตลอดเลย ความหวังเดียวของแม่ด้วย
ส่วนเรื่องความรักก็โฟกัสนิดนึงค่ะ คบกะแฟนมาได้ปีกว่าจะสองปีแล้วค่ะ แต่ก็พอโตขึ้นเข้ามหาลัยเรียนคนละที่ค่ะ ใครๆก็บอกให้ทำใจเผื่อใจไว้บ้าง
แต่เราก็ยังยึดมั่นที่จะรักเค้าคนเดียวนะคะ คือเราแบบไม่อยากมีใครอีกแล้วค่ะ เราอยากมีคนนี้ไปนานๆ แต่ก็คงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องอนาคต
อย่างที่กล่าวค่ะ ถ้าเพื่อนพี่น้องคนไหนที่เคยท้อแล้วสู้ต่อไปได้แนะนำหน่อยนะคะ
ปล.ไม่ดราม่านะคะ อย่าด่าเค้านะ
มีใครเคยท้อบ้างไหม
หลายๆเรื่องหลายๆอย่างคือตอนนี้สับสนคิดแล้วน้ำตาไหลออกมาทุกที แต่หลักๆที่เครียดตอนนี้คือการเรียนค่ะ
จบม.6กลัวไม่ติดมหาลัย พอได้ที่เรียนมหาลัยแล้ว กลัวอีกค่ะ กลัวว่า จะเรียนไหวมั้ย เรียนได้มั้ย แต่ก็ชื่นชอบในสาขาที่เรียนนะคะ
เราได้บัญชีค่ะ เราชอบค่ะ อาจจะด้วยว่าเราเรียนสายวิทย์คณิตมาด้วย แต่ที่กลัวๆคือกลัวเรียนได้มั้ย หรือจะไหวมั้ย
กลัวการที่จะต้องเจอมิตรภาพที่ไม่จริงด้วยค่ะ คิดแล้วนึกถึงหน้าแม่ตลอดเลย ความหวังเดียวของแม่ด้วย
ส่วนเรื่องความรักก็โฟกัสนิดนึงค่ะ คบกะแฟนมาได้ปีกว่าจะสองปีแล้วค่ะ แต่ก็พอโตขึ้นเข้ามหาลัยเรียนคนละที่ค่ะ ใครๆก็บอกให้ทำใจเผื่อใจไว้บ้าง
แต่เราก็ยังยึดมั่นที่จะรักเค้าคนเดียวนะคะ คือเราแบบไม่อยากมีใครอีกแล้วค่ะ เราอยากมีคนนี้ไปนานๆ แต่ก็คงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องอนาคต
อย่างที่กล่าวค่ะ ถ้าเพื่อนพี่น้องคนไหนที่เคยท้อแล้วสู้ต่อไปได้แนะนำหน่อยนะคะ
ปล.ไม่ดราม่านะคะ อย่าด่าเค้านะ