สวัสดีค่าอิชั้นชื่อ ณัฐ นะคะ

วันนี้มีเรื่องมาเล่า  Base on true story นะคะ
อาจมีเพิ่มเติมบ้างเพื่อให้น่าสนใจบ้างเล็กน้อย อาจมีคำผิด คำวิบัติบ้างด้วยอารมณ์ค่ะ
ขอแทกอยู่สามอย่างคือ เรื่องลึกลับ เรื่องเล่าสยองขวัญ และแต่งเรื่องสั้น
ตั้งกระทู้ครั้งแรก แทกผิดต้องขออภัยมา ณ ที่นี้

***ไม่ขอดราม่านะคะ ถ้าใครจะดราม่าเหยียบไว้ให้จมดินนะคะ ถ้าเหยียบไม่ได้ แล้วจะดราม่าไปตั้งกระทู้เองค่ะ***


มันเป็นเรื่องที่ควรจะหลอนนะ แต่เราอยากเล่าให้ฮาๆ เพราะความหน้ามึน ซื่อ หรือบื้อก็ไม่รู้นะคะ

ตอนนี้อิชั้นอายุ 22 ย่าง 23 (แนะนำทำไม =8=)  คือเรื่องเกิดช่วงปิดเทอม ตุลา ของ ม.5 ประมาณ 5 ปีก่อนนั่นเอง
อิชั้นเป็นเด็กโครงการห้องเรียนพิเศษวิทย์-คณิต ของโรงเรียนแห่งหนึ่งในกาฬสินธุ์(รู้จักจังหวัดนี้กันมั๊ยคะ?)
เสาร์-อาทิตย์ สุดท้ายก่อนเปิดเรียนเราต้องไปทำแลปฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยของจังหวัดใกล้เคียง
เนื่องจากในตอนนั้นโรงเรียนเราไม่มีอุปกรณ์บางชนิด

พอไปถึงโรงแรมของมหาลัยนั้นในตอนเช้า พวกเราก็เลือกห้องกัน แบ่งห้องละ 2-3 คน
เราได้พักกัน 3 คนค่ะ มีเรา(ณัฐ) นัท(แว่น= เพราะนางสายตาสั้นสุดๆ) และบุ๋ม (วันนั้นบุ๋มมีไข้ และอ่อนเพลียมาก)

อาจารย์สุ่มให้เราได้ห้อง 106 บุ๋มบอกว่าเคยอยู่ห้องนี้ตอนมาทำแลปเมื่อปีก่อน (จารย์จับฉลากได้แม่นมาก)

ห้องเราอยู่ชั้นหนึ่ง ทางปีกซ้ายของตึก ทางเดินไปห้องเป็นระเบียงยาว มีประตูห้องต่างๆเรียงรายทางขวามือของเรา
ทางปีกซ้ายของตุก ชั้น 1-4 โรงเรียนเราเหมาหมด อีกฝั่งเป็นเด็กโอลิมปิก ทัง้ 4 ชั้น

เราเดินมาหยุดที่หน้าห้อง 106 แล้วไขประตูเข้าไป

ผ่างงง!!!! ห้องอับมากกกก เพราะไม่มีหน้าต่างที่สามารถเปิดเพื่อระบายอากาศได้

ห้องน้ำอยู่ทางซ้ายมือ ทางขวาเป็นตู้เสื้อผ้าบิ้วด์อิน ถัดตู้เป็นเค้าเตอร์ ว่างๆ ถัดไปอีกหน่อยมีทีวี
ฝั่งตงข้ามตู้ คือห้อง ติดห้องน้ำเป็นเตียงเดี่ยว 1 เตียง (ให้ชื่อว่า เตียง 1)
ถัดจากเตียง 1 คั่นด้วยโต๊ะข้างเตียง และเบาะเสริม ถัดไปเป็นเตียงเดี่ยวอีกเตียง (ชื่อเตียง2 ค่ะ )
ใกล้ผนังห้องก็เป็นโต๊ะ มีเก้าอีสองตัว วางติดผนังอยู่
พวกเราก็เลือกเตียง บุ๋มนอนเตียง 1 , นัทแว่น เตียง 2  และ อิชั้น นอนเบาะเสริม (นางเอกไงคระ ถถถ)
เราก็เอาของไปวางบนเค้าเตอร์แล้วรีบออกไปเข้าแลปกัน

พอทำแลปไปสักพักใหญ่ เราสังเกตเห็นว่าบุ๋มหน้าซีดมาก ปากม่วงๆ ดูตัวสั่นๆ แลดูไม่ไหวแล้ว
เราเลยถามบุ๋มว่า "ไปพักไหม" บุ๋มตอบตกลง เราเลยไปแจ้งอาจารย์ให้ แล้วบุ๋มก็กลับไปพักที่โรงแรม

วันนั้นเราทำแลปจนเสร็จโดยไม่มีบุ๋ม  เราเลยโทรไปถามบุ๋มว่าจะเอาอะไรไหมจะซื้อเข้าไปให้ บุ๋มบอกไม่เอา
เราเลยชวนนัทแว่นไปที่โรงชาย เพื่อหาของกินกัน  เราได้ซูชิ กับ น้ำเฉาก๊วยมาเป็นมื้อเย็น

พอมาถึงห้อง.... เราเคาะประตู  ก๊อก ก๊อก ก๊อก

บุ๋มมาเปิดให้ เราสองคนตกใจมาก เพราะบุ๋มเปิดที่วีเสียงดังสุดๆๆ
ปกติห้องโรงแรงเล็กๆ ระดับ 7-8 ก็ดังมากแล้ว แต่บุ๋มเปิด 20 กว่าเกือบ 30 ก็เงิบไปดิค่ะ
อิชั้นกับนัทแว่นก็เข้ามาในห้องแล้วถามบุ๋ม "ทำไมเปิดดังจัง?"
บุ๋มก็ตอบแค่ว่า "มันเงียบไป  เค้าอยู่คนเดียวตอนกลางวันหนะ" (แหงหละ..ทั้งตึกแทบไม่มีใครอยู่สักห้องไง)
เราก็พยักหน้าหงึกๆ แล้วก็มานั่งกินข้าวกัน บุ๋มเลยขอตัวออกไปหาอะไรกินข้างนอก เพราะนอนพักมาพอแล้ว

เราก็กินข้าวกันไปสองคน เราหันหน้าหาเตียง นัทแว่นหันหน้าหาทีวี กินไปฝอยไป เม้ามอยตามประสาอิสตรี
สักพักนัทเอาแว่นขึ้นแล้วขยี้ตา เป็นอยู่สองสามรอบ เราเลยถามว่า"นัทแกเป็นไร?"      นัทก็บอกแค่"เปล่า"


กินข้าวกันเสร็จสรรพ บุ๋มก็กลับมา แล้วก็อาบน้ำนอนพักต่อ เราก็ดูทีวี ฝอยกับนัทแว่นต่อ สักพักใหญ่ๆ เราเลยไปดูบุ๋ม
ปรากฏว่าไข้สูงมา เราเลยรีบไปตามอาจารย์อีกรอบแล้วพาบุ๋มไปโรงพยาบาล

ระหว่างรอบุ๋มกลับเข้ามา อิชั้นเลยบอกนัทว่า "ขอตัวไปอาบน้ำ"
ระหว่างที่อาบ เรารู้สึกว่ามีคนมองตลอด
หันซ้าย หันขวา ดูตามซอก ฝ้า พัดลมระบายอากาศ ไม่มีกล้องน้าาาา  
แต่ทำไมรู้สึกถูมองตลอดเวฯ (ดูดู๊.. สำคัญตัวว่าสวย หุ่นดีแค่ไหน)
เอาเหอะ รีบแต่งตัวรีบออกไป
ทีนี้นัทเข้ามาอาบต่อ ก็ไม่มีไร สักแปปบุ๋มก็กลับมาจากโรงพยาบาล
เราก็แปะแผ่นคูลฟีเวอร์ให้ แล้วก็มาสรุปแล้วกับนัทแว่น
สัก 4-5 ทุ่มเราก็นอนกัน เพราะเมื่อเช้าต้องตื่นแต่เช้ามากเพื่อเดินทางมาที่มหาลัยนี้
เราปิดไฟเพดาน เหลือแค่โคมไฟข้างเตียงที่เปิดอยู่  พวกเราแต่ละคนก็หลับไป...........