นี่คือเรื่องราวจริงๆของเราเองนะ... เราอยากระบายความในใจตลอด 8 ปีที่ผ่านมาหน่ะ
เรื่องราวการตกหลุมรักของเรามันเริ่มขึ้นตอน ม 1 หน่ะ เด็กมากช่ะ? แต่เราเป็นความรักแบบเด็กๆมากนะ บริสุทธิ์จริงๆ
มันเริ่มเกิดจากการเดินทางไป รร. ในสมัยม. 1 เราต้องนั่งรถเมล์ไป เรื่องราวการตกหลุมรักครั้งนี้ไม่ได้เกิดตั้งแต่แรก
ของการเดินทางหรอก.... เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิด วันไหน เดือนไหน... แต่เราจำครั้งแรกที่เจอได้ว่าช่วงไหน....
เริ่มเลยนะ....
เช้าวันนึง.. วันที่เหมือนจะเป็นวันปกติเหมือนทุกๆวันที่ผ่านมา มอ 1 เราไป รร เช้ามาก ตี 5 เราก็ออกแล้วไปถึง รร ก็ประมาน 6 โมง
ขยันมาก 5555 วันนั้นเราขึ้นรถเมล์ไป เป็นปกติที่เราจะเลือกจับจองที่นั่งระหว่างการเดินทาง.... แต่แปลกทั้งๆที่เรานั่งต้นสาย แต่
วันนั้นดันเหลือที่นั่งที่เดียว.... คือเบาะคู่ด้านหน้ารถเมล์ ซึ่งมีคนนั่งอยู่เเล้ว 1 คน เราเลยรีบเดินไปจับจองที่นั่งทันที.....แต่เเล้ว
เราก็ได้สดุดสายกับชายคนนึง ใส่กางเกงสีกากี ซึ่งเป็นเด็กนักเรียนเช่นเดียวกับเรา ตอนนั้นเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันทำให้ใจ
เราสั่นมาก แต่ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดไรหรอกเป็นปกติที่สาวน้อย ได้เจอชายหนุ่มนั้นละ 5555 (เราไม่ได้แรดน้าาา) เราก็นั่งข้างเค้า
โดยตลอดการเดินทางนั้นเราไคอแข็งมาก ไม่กล้าหันไปมอง ไม่กล้าหลับ จากปกติการเดินทางจะถึงเร็วกับนานขึ้นเป็นพิเศษ....
ทรมานมากบอกตรงๆ 5555 อ่อ! แล้วตลอดการเดินทางนั้นชายหนุ่มคนนั้นก็นั่งก้มหน้าตลอดทางเช่นกัน แต่ในที่สุดก็ถึงจุดหมายปลายทางของเรา
เมื่อยสุดๆคะ จากที่เราบอกเราไม่กล้ามองอ่าแต่หางตาเราเห็นนะ ว่าลักษณะเค้าไปไงบ้าง ทรงผมสกินเฮรด (เหมือนจะพิมพ์ผิด 555 )
ตาตี่ ขาว 5555555 เราช๊อบชอบบบบบบบบบบ แต่เราก็ไม่ได้ไรนะ แต่ก็มาเม้าส์กะเพื่อนตามประสาผู้หญิง
และวันเวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ...หลังจากวันนั้นเชื่อไหม เราบังเอิญได้เจอเค้าเกือบทุกวัน (เน้น ว่าบังเอิญจริงๆ 55) เราเจอกันบนรถบ่อยมากๆ
จนเราเริ่มชิน เหมือนว่าเราได้รู้จักกันทางอ้อมจากการเจอ.... แต่เราไม่รู้ชื่อ ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเค้าเลย 5555 แต่ ! เรารู้ชื่อ รร เเล้วนะ 555
ในที่นี้เราขอไม่เอ่ยน้าาาา อายงะ
แล้ววันที่เรารอคอยก็มาถึง... วันนั้นเรายอมรับว่าใจเราอยากเจอเค้ามากกกกก เพราะจะรู้ชื่อให้ได้ ! ดูใจกล้ามากช่ะ ? แต่ตอนนั้นเราขึ้นมอ 2 ละน้าา
ตอนนั้นเป็นตอนกลับบ้านซึ่งรถที่เราจะกลับแน่นอน! เป็นรถสายเดียวที่เรานั่งมา รร ล่ะ ทางกลับบ้านเรามีรถหลายสายให้เลือกมาก
แต่วันนั้นเราตั้งใจจะขึ้นรถสายนี้ !! แต่มันยากนะ ที่เราจะเดาคันที่ตรงกะคันเค้าถูก และเเล้วรถสายที่เรารอก็มา..... ฮึบ คันนี้ละ
เราก้าวขึ้นรถขึ้นไป.... อห.มากคะ เด็กเสื้อแดงเต็มรถเสื้อม่วงอย่างเรานี่หัวหดเลยคะ 5555 ตอนนั้นเราลืมเป้าหมายของเราเลยอ่า 555
เราโดนดันให้เข้าไปในๆ โห้วววว แออัดว๊ากกกก! แต่เราก็ยอม 555 เรามาคนเดียวนิ แต่เราเมื่อเราเงยหน้าขึ้นมาเราก็แทบกรี๊สสสสส
เฮ้ยยยย ! นั้นมันคนๆนั้น (กรี๊สในแรงๆคะ) แต่หน้าเรานิ่งมากนะบอกเลยเก๊กคะ ตาทำมองนู้นี่ปกติ แต่แบบลำบากมากเราเตี้ยอ่ะ
แถมได้ยืน แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีโชคดีนะ 555 เรายืนเกือบข้างเค้าด้วยละ >< แต่มีคนคั่นคนนึงงงง ฟิวนั้นคือดีนะ เพราะใหล้กว่านี้
คงไม่ได้เราอาย... ตอนนั้นเราเริ่มชอบมากละ แต่ก็ไม่ได้ไรมาก 555 แล้วตาเจ้ากรรมก็ดันไปเห็นชื่อบนเสื้อพละเค้า... โอ้ยยยยยยยย
พออ่านชื่อเเล้ว อมยิ้มคนเดียวเหมือนคนบ้าเลยคะ ชื่อ ว...... ........ (ใบ้ย่อๆ 555 เราขอตั้งชื่อเค้าละกัน ว่า เพราะใจ )
ตั้งแต่เริ่มที่เราเล่าว่าเราขึ้นรถต้นสายเพราะบ้านเราอยู่ใกล้อู่รถ เราเลยลงเกือบคนท้ายๆ แต่ความโชคดีก็ยังไม่หมด เรากับ เพราะใจเหลือ 2 คน
สุดท้ายของรถ โอ้ยเราแอบมองข้างหลังเค้าตลอดทางเลย...หลังจากที่ได้นั่ง >/////< แต่เราดันลงก่อนเพราะใจ ไม่อยากลงเลยยยคะ
หลังจากวันนั้นก็เป็นเหมือนทุกๆวันนะ เจอบ้าง ไม่เจอบ้าง วันไหนไม่เจอแอบผิดหวังมาก เราว่าตอนนั้นใจเราเริ่มไม่ปกติละ แต่ถ้าไม่เจอตอนเช้า เราก็จะได้เจอกันผ่านๆจากการนั่งรถ หรือ ตอนกลับบ้านบ้าง เรื่องนี้บังเอิญมาจะเข้า ปีที่ 3 ละ ตอนนี้เรากำลังจะได้ขึ้นมอ 3 เเล้ว เรายิ่งเลื่อนชั้นก็ยิ่งไป รร สาย
ขึ้น จาก ม 1 ไป ตี 5 ม2 , ม 3 ก็เริ่มออกเรจเป็น 6 โมง กว่าๆเเล้วแต่อารมณ์ แต่เราก็ยังมีโอกาสได้เจอเค้านะ เรียกพรหมลิขิตได้ไหมมมมม
เรามีโเม้นกับเค้าเยอะมากนะ แต่ถ้าเราเล่าคงแบบเยอะมากอ่า 5 วันที่ได้ไปเรียน อย่างน้อยเราต้องได้เจอเพราะใจ 2 วันเลยนะ แล้วเป็นแบบนี้ตลอด 3ปี
เราว่าใจเราเริ่มแน่ใจละว่าเราชอบเค้าจริงๆ ทุกๆวันที่เราเจอเพราะใจ เราก็จะเอาไปเม้ากะเพื่อนทุกวันเลยละ จนเพื่อนเราชินมาก 55555
บางทีเราไม่รู้เราคิดไปเองไหม ว่าเพราะใจ ก็มองเราบ้าง เค้าจะจำเราได้บ้างไหม? เราคิดตลอดนะเเต่ไม่กล้าเข้าข้างตัวเองเลยคะ
บางทีการเจอของเรากับเพราะใจ ก็ไม่ได้เจอเพราะขึ้นรถคันเดียวกันบ่อยๆหรอก หลังๆเราเริ่มจากจากการขึ้นรถสายอื่นบ้าง สองแถวบ้าง
เย็นบ้าง เช้าบ้าง ค่ำๆบ้าง บังเอิญบ่อยเกิ๊นนนนนคะ
อ่ออออ ลืมเล่าคะ ตอนเราอยู่ ม2 เพราะใจ ใส่แว่นละนะ น่ารักมากกกคะ >< ตอนนั้นเพราะใจอยู่ ม 4 ละคะ เรารู้เพราะจากการสำรวจในทุกๆวันที่ผ่านมาคะ การแต่งตัว และดาวที่เสื้อคะ
พักแปปนะคะ 555 นี่เราย่อมากอ่า แปปๆ ผ่านมาก 3 ปีละ
เดี๋ยวจิมาต่อๆๆ
เคยตกหลุมใครแบบจริงจัง... ไหม แบบที่เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเค้าเลยด้วยซ้ำ
เรื่องราวการตกหลุมรักของเรามันเริ่มขึ้นตอน ม 1 หน่ะ เด็กมากช่ะ? แต่เราเป็นความรักแบบเด็กๆมากนะ บริสุทธิ์จริงๆ
มันเริ่มเกิดจากการเดินทางไป รร. ในสมัยม. 1 เราต้องนั่งรถเมล์ไป เรื่องราวการตกหลุมรักครั้งนี้ไม่ได้เกิดตั้งแต่แรก
ของการเดินทางหรอก.... เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิด วันไหน เดือนไหน... แต่เราจำครั้งแรกที่เจอได้ว่าช่วงไหน....
เริ่มเลยนะ....
เช้าวันนึง.. วันที่เหมือนจะเป็นวันปกติเหมือนทุกๆวันที่ผ่านมา มอ 1 เราไป รร เช้ามาก ตี 5 เราก็ออกแล้วไปถึง รร ก็ประมาน 6 โมง
ขยันมาก 5555 วันนั้นเราขึ้นรถเมล์ไป เป็นปกติที่เราจะเลือกจับจองที่นั่งระหว่างการเดินทาง.... แต่แปลกทั้งๆที่เรานั่งต้นสาย แต่
วันนั้นดันเหลือที่นั่งที่เดียว.... คือเบาะคู่ด้านหน้ารถเมล์ ซึ่งมีคนนั่งอยู่เเล้ว 1 คน เราเลยรีบเดินไปจับจองที่นั่งทันที.....แต่เเล้ว
เราก็ได้สดุดสายกับชายคนนึง ใส่กางเกงสีกากี ซึ่งเป็นเด็กนักเรียนเช่นเดียวกับเรา ตอนนั้นเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันทำให้ใจ
เราสั่นมาก แต่ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดไรหรอกเป็นปกติที่สาวน้อย ได้เจอชายหนุ่มนั้นละ 5555 (เราไม่ได้แรดน้าาา) เราก็นั่งข้างเค้า
โดยตลอดการเดินทางนั้นเราไคอแข็งมาก ไม่กล้าหันไปมอง ไม่กล้าหลับ จากปกติการเดินทางจะถึงเร็วกับนานขึ้นเป็นพิเศษ....
ทรมานมากบอกตรงๆ 5555 อ่อ! แล้วตลอดการเดินทางนั้นชายหนุ่มคนนั้นก็นั่งก้มหน้าตลอดทางเช่นกัน แต่ในที่สุดก็ถึงจุดหมายปลายทางของเรา
เมื่อยสุดๆคะ จากที่เราบอกเราไม่กล้ามองอ่าแต่หางตาเราเห็นนะ ว่าลักษณะเค้าไปไงบ้าง ทรงผมสกินเฮรด (เหมือนจะพิมพ์ผิด 555 )
ตาตี่ ขาว 5555555 เราช๊อบชอบบบบบบบบบบ แต่เราก็ไม่ได้ไรนะ แต่ก็มาเม้าส์กะเพื่อนตามประสาผู้หญิง
และวันเวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ...หลังจากวันนั้นเชื่อไหม เราบังเอิญได้เจอเค้าเกือบทุกวัน (เน้น ว่าบังเอิญจริงๆ 55) เราเจอกันบนรถบ่อยมากๆ
จนเราเริ่มชิน เหมือนว่าเราได้รู้จักกันทางอ้อมจากการเจอ.... แต่เราไม่รู้ชื่อ ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเค้าเลย 5555 แต่ ! เรารู้ชื่อ รร เเล้วนะ 555
ในที่นี้เราขอไม่เอ่ยน้าาาา อายงะ
แล้ววันที่เรารอคอยก็มาถึง... วันนั้นเรายอมรับว่าใจเราอยากเจอเค้ามากกกกก เพราะจะรู้ชื่อให้ได้ ! ดูใจกล้ามากช่ะ ? แต่ตอนนั้นเราขึ้นมอ 2 ละน้าา
ตอนนั้นเป็นตอนกลับบ้านซึ่งรถที่เราจะกลับแน่นอน! เป็นรถสายเดียวที่เรานั่งมา รร ล่ะ ทางกลับบ้านเรามีรถหลายสายให้เลือกมาก
แต่วันนั้นเราตั้งใจจะขึ้นรถสายนี้ !! แต่มันยากนะ ที่เราจะเดาคันที่ตรงกะคันเค้าถูก และเเล้วรถสายที่เรารอก็มา..... ฮึบ คันนี้ละ
เราก้าวขึ้นรถขึ้นไป.... อห.มากคะ เด็กเสื้อแดงเต็มรถเสื้อม่วงอย่างเรานี่หัวหดเลยคะ 5555 ตอนนั้นเราลืมเป้าหมายของเราเลยอ่า 555
เราโดนดันให้เข้าไปในๆ โห้วววว แออัดว๊ากกกก! แต่เราก็ยอม 555 เรามาคนเดียวนิ แต่เราเมื่อเราเงยหน้าขึ้นมาเราก็แทบกรี๊สสสสส
เฮ้ยยยย ! นั้นมันคนๆนั้น (กรี๊สในแรงๆคะ) แต่หน้าเรานิ่งมากนะบอกเลยเก๊กคะ ตาทำมองนู้นี่ปกติ แต่แบบลำบากมากเราเตี้ยอ่ะ
แถมได้ยืน แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีโชคดีนะ 555 เรายืนเกือบข้างเค้าด้วยละ >< แต่มีคนคั่นคนนึงงงง ฟิวนั้นคือดีนะ เพราะใหล้กว่านี้
คงไม่ได้เราอาย... ตอนนั้นเราเริ่มชอบมากละ แต่ก็ไม่ได้ไรมาก 555 แล้วตาเจ้ากรรมก็ดันไปเห็นชื่อบนเสื้อพละเค้า... โอ้ยยยยยยยย
พออ่านชื่อเเล้ว อมยิ้มคนเดียวเหมือนคนบ้าเลยคะ ชื่อ ว...... ........ (ใบ้ย่อๆ 555 เราขอตั้งชื่อเค้าละกัน ว่า เพราะใจ )
ตั้งแต่เริ่มที่เราเล่าว่าเราขึ้นรถต้นสายเพราะบ้านเราอยู่ใกล้อู่รถ เราเลยลงเกือบคนท้ายๆ แต่ความโชคดีก็ยังไม่หมด เรากับ เพราะใจเหลือ 2 คน
สุดท้ายของรถ โอ้ยเราแอบมองข้างหลังเค้าตลอดทางเลย...หลังจากที่ได้นั่ง >/////< แต่เราดันลงก่อนเพราะใจ ไม่อยากลงเลยยยคะ
หลังจากวันนั้นก็เป็นเหมือนทุกๆวันนะ เจอบ้าง ไม่เจอบ้าง วันไหนไม่เจอแอบผิดหวังมาก เราว่าตอนนั้นใจเราเริ่มไม่ปกติละ แต่ถ้าไม่เจอตอนเช้า เราก็จะได้เจอกันผ่านๆจากการนั่งรถ หรือ ตอนกลับบ้านบ้าง เรื่องนี้บังเอิญมาจะเข้า ปีที่ 3 ละ ตอนนี้เรากำลังจะได้ขึ้นมอ 3 เเล้ว เรายิ่งเลื่อนชั้นก็ยิ่งไป รร สาย
ขึ้น จาก ม 1 ไป ตี 5 ม2 , ม 3 ก็เริ่มออกเรจเป็น 6 โมง กว่าๆเเล้วแต่อารมณ์ แต่เราก็ยังมีโอกาสได้เจอเค้านะ เรียกพรหมลิขิตได้ไหมมมมม
เรามีโเม้นกับเค้าเยอะมากนะ แต่ถ้าเราเล่าคงแบบเยอะมากอ่า 5 วันที่ได้ไปเรียน อย่างน้อยเราต้องได้เจอเพราะใจ 2 วันเลยนะ แล้วเป็นแบบนี้ตลอด 3ปี
เราว่าใจเราเริ่มแน่ใจละว่าเราชอบเค้าจริงๆ ทุกๆวันที่เราเจอเพราะใจ เราก็จะเอาไปเม้ากะเพื่อนทุกวันเลยละ จนเพื่อนเราชินมาก 55555
บางทีเราไม่รู้เราคิดไปเองไหม ว่าเพราะใจ ก็มองเราบ้าง เค้าจะจำเราได้บ้างไหม? เราคิดตลอดนะเเต่ไม่กล้าเข้าข้างตัวเองเลยคะ
บางทีการเจอของเรากับเพราะใจ ก็ไม่ได้เจอเพราะขึ้นรถคันเดียวกันบ่อยๆหรอก หลังๆเราเริ่มจากจากการขึ้นรถสายอื่นบ้าง สองแถวบ้าง
เย็นบ้าง เช้าบ้าง ค่ำๆบ้าง บังเอิญบ่อยเกิ๊นนนนนคะ
อ่ออออ ลืมเล่าคะ ตอนเราอยู่ ม2 เพราะใจ ใส่แว่นละนะ น่ารักมากกกคะ >< ตอนนั้นเพราะใจอยู่ ม 4 ละคะ เรารู้เพราะจากการสำรวจในทุกๆวันที่ผ่านมาคะ การแต่งตัว และดาวที่เสื้อคะ
พักแปปนะคะ 555 นี่เราย่อมากอ่า แปปๆ ผ่านมาก 3 ปีละ
เดี๋ยวจิมาต่อๆๆ