ปัญหาโลกแตก

อึดอัดมากที่ต้องอยู่ ต้องนอนห้องเดียวกับน้องต่างแม่ พ่อมีภรรยามีลูกใหม่ ซึ้งเราเหมือนคนนอก ยิ่งน้องต่างแม่โต เรารู้สึกเราอยู่ที่บ้านร่วมกับเค้ายิ่งอยู่ยาก น้องคนนี้หัวสูง พูดจาไม่เคยมี สำมาคาระวะ คิดแต่ว่าพ่อจะเข้าข้าง เราทำตัวไม่ถูก แค่น้องเดินเข้าห้องมายังไม่อยากเห็นหน้านางเลยค่ะ อย่าว่าหนูเลยนะค่ะ ตั้งแต่เล็กจนโต พ่อไม่เคยเห็นหนูดีเลย ทำอะไรผิดมาก็คอยแต่จะซ้ำเติม ไม่เคยให้กำลังใจหรือชื่นชม อะไรๆ ก็น้อง แล้วหนูหละ เป็นพี่ต้องยอมต้องเสียสละให้ตลอดใช่ไหม เป็นพี่แล้วไม่มีหัวใจอย่างงั้นหรอค่ะ เวลาที่หนูน้อยใจ ก็จะแอบร้องไห้คนเดียว นางน้องเนี่ยชอบทำหน้าหยิ่งใส่ ชอบทำหน้าเหมือนไม่พอใจ ทั้งๆที่หนูไม่ได้ทำอะไรให้ เวลาพูดกับเราก็เหมือน แสร้งทำ พูด ไม่ได้คิดไปเองนะ นางถูกตามใจจนเคยตัวยิ่งพ่อยิ่งรักนางมาก เพราะนางเป็นเด็กเรียนเก่งอยู่บ้านจะเป็นคน นิ่งๆ ไม่พูดมาก!! แต่จะทำกริยาท่าทาง..แต่ตอนนางอยู่กับเพื่อน พูดกู เหมือนเป็นหัวโจก กล้าแสดงออก บางทีเราตอบโต้ มากไป มันก็ไปตกม้าตาย.. ตอนเห็นหน้าพ่อ คือเกรงใจพ่อ เห็นแก่หน้าพ่อ บางทีคิดในใจ!! เวลานางหลับ นางต้องไป รร รีบเข้านอน ส่วนเรายังไม่นอน ทำนู้นนี่นั่น .แต่ในใจมันรุสึกเกรงใจ!! นางนะ เออ ทำไมต้องเป็นแบบนั้นด้วย!! แต่พอนางไม่ได้ไป รร เรายังไม่ตื่น นางตื่นก่อน นางก็เดินเข้าเดินออก เปิดปิดประตูเสียงดัง  อึดอัดใจเหลือเกินค่ะ T T  นางอยู่ ม4  ห่างจากเราเป็น  เจ็ดแปดปี ...แต่เด็กสมัยนี้โตเร็ว !! ความคิดความอ่านก็เร็วใช่ย่อย เห้ออ