สวัสดีคะ เพื่อนๆ ชาวพันธิป นี่เป็นการตั้งกระทู้ครั้งแรกของเรา แล้วเราก็ยืม ID เพื่อนมานะคะ เรื่องราวความรักของเราตอนนี้มันเหมือนวุ่นวายสับสน มันเหมือนว่าเราไม่มีทางออกอะไรแล้ว เรื่องมันเริ่มต้นเมื่อเกือบ 8 ปีที่แล้ว เราเป็นนักเรียนมอปลายโลกสวย พ่อแม่หวงคอยรับส่งมาตั้งแต่เด็ก เลี้ยงเราเหมือนไข่ในหิน เราเลยค่อนข้างจะเป็นคุณหนูอ่อนต่อโลก และใช้ชีวิตในกรอบมาตลอด เราก็มีแฟนบ้างไรบ้างตามประสาวัยรุ่น แต่ก็แค่คุยๆกันดูหนังฟังเพลงไม่มีไรมากกว่านั้น
จนวันหนึงเราได้เจอเค้า คนที่เราใช้ชีวิตมาด้วยกันมาถึง 7 ปี นาย N เค้าเป็นนักเรียนพาณิชย์ เป็นญาติห่างๆเรา ดูค่อนข้าง แบดบอย สีผิวแทนๆหน้าคมเข้ม เราตกหลุมรักเค้าทันทีตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น แต่ตอนนั้นเราก็ยังไม่มีโอกาสได้คุยกัน จนเค้าแอด hi5 เรามา แอบเอาเบอร์เรามาจากเครื่องพ่อ เพราะว่าพ่อเรากะพ่อเค้าเป็นเพื่อนกัน เป็นญาติกันด้วย พ่อเราจึงสนิทกะบ้านเค้ามาก แต่เราไม่เคยไปบ้านเค้า เพราะพ่อเราหวงลูกสาวมาก เค้าจะโทรมาทุกวันไม่ว่างจนเช้า เป็นแบบนี้ทุกๆวัน เรามีความสุขมาก ถึงจะไม่รู้สถานะว่าเราเป็นอะไรกัน แต่แค่คุยกันแล้วมีความสุข จากนั้นอยู่ๆเค้าก็หายไป เราก็เคว้งมาก ร้องไห้ทุกคืนเป็นเดือนๆ เราคิดถึงเค้ามาก จึงเขียนข้อความใส่กระดาษโน๊ตเล็กๆ ม้วนเป็นวงกลมใส่ขวดไว้ เขียนความรู้สึกต่างๆของเราลงไปในนั้น แล้วเราก็ฝากน้องเราเอาไปให้เค้า แต่เค้าก็ยังเงียบหายไป จนเราเข้าปีหนึ่ง ตอนนั้นมีคนมาจีบเราเยอะมาก แทบจะทุกคณะ แต่ใจเราก็ยังคิดถึงเค้า อยากจะให้เค้ากลับมา
จนเราได้เจอกับผู้ชายคนหนึง นาย B เค้าเป็นคนดี Take care เราดีมาก แต่เค้าเป็นคนที่ค่อนข้างเก็บตัวโลกส่วนตัวสูง เค้าจะตามติดเราตลอด ทุกเช้าเค้าจะซื้อดอกกุหลาบสีขาวให้เรา ซื้อขนมปังกะนมให้เรากินเพราะเค้ารู้ว่าเรารีบมาเรียนจะไม่ได้กินข้าวเช้า ทุกๆวันเรามีความสุขมาก เหมือนเราโดนคนคนหนึงปล่อยทิ้งให้เราตาย แต่เค้ามาชุบชีวิตให้เราใหม่ แต่เราก็ยังกลัวไม่กล้าที่จะคบกับ B เป็นแฟน เลยบอกเค้าว่าให้เราเป็นเพื่อนกันไปก่อน เค้าก็อดทนรอ แล้วก็ดูแลเราเหมือนเดิม เวลาผ่านมาได้ประมาณสามเดือน อยู่ๆ N ก็กลับมาหาเรา บอกว่ารักเราที่เราเขียนไปทุกคำ เค้าอ่านหมด พร้อมทั้งไปโพส hi5 บอกนาย N ว่า ขอเราคืนได้ไหม เค้ารักเรามาก หวังว่านายจะเข้าใจ นาย B ก็บอกว่า เค้าก็รักเรามาก คืนให้ไม่ได้เหมือนกันหวังว่าจะเข้าใจนะ เรื่องราวของเราก็กลายเป็นรักสามเศร้ายืดเยื้อกันมาหลายเดือน โดยที่นาย Bขู่ว่าจะฆ่าตัวตาย ชีวิตนาย B ไม่เหลืออะไรแล้วถ้าไม่มีเรา พร้อมกะกรีดข้อมือโชว์เรา ร้องไห้ฟูมฟาย เราเลยทนความกดดันไม่ไหว เราคิดว่าขนาดตัวเองเค้ายังไม่รักเลย แล้วตัวเราเองเค้าจะรักจริงๆหรอ ทุกวันนี้ เราก็ยังรู้สึกผิดกะนาย B เสมอมาแล้วเราก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนั้นอีกแล้ว
จากนั้นเรากะนาย N ก็ได้คบกัน เราคบกันแบบเพื่อน มีไรเราคุยกันได้หมด เวลาผ่านไปมีความสุขมาก จนช่วงปีสองเค้าก็เริ่มเปลี่ยนไป ทำตัวห่างเหิน บอกขอเวลาสักพักขออยู่คนเดียว เราก็เริ่มรู้สึกแล้วว่าเค้ามีคนอื่น เค้าไปเที่ยวกลับดึก ปิดเครื่องไม่โทรหา เราก็รอเค้าจนเช้า รอจนตีสี่ตีห้า รอไปร้องไห้ไป แล้วเค้าก็หายไปเดือนหนึง ตอนนั้นก็มีคนเข้ามาคุยกะเราสองคน แต่เราคุยไปเราก็ตัดหมด เราก็รอแต่เค้าถึงจะต้องร้องไห้ทุกคืนจนเช้า
ตอนนั้นเป็นช่วงตกต่ำของชีวิตมาก ทรมานหัวใจอยู่ตลอดเวลา หวังให้เค้ากลับมาเป็นเหมือนเดิม จนเพื่อนๆเราก็ปลอบบอก เราหาได้ดีกว่านี้เยอะ แต่เราก็ยังรักและก็รอเค้าคนเดียว จนเราเห็นไม่เหลือหนทางอะไรให้เค้ากลับมาแล้ว เราเลยบอกพ่อ ว่าเราคบกับเค้าแล้ว เค้าก็ทิ้งเราไป พ่อเราตกใจมาก โกรธเค้ามาก สั่งเราว่าห้ามไปยุ่งกะนาย N อีก แล้วเราก็บอกนาย N ว่าพ่อเรารู้เรื่องแล้ว ขอเราเจอเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม เราก็เขียนกระดาษใส่ขวดไปให้เค้าเหมือนเดิม เค้าก็ทำหน้าแบบลำบากใจ ด่าว่าเราว่าเราบอกพ่อทำไม แต่เค้าก็จำใจกลับมาหาเรา
เราก็อยู่กันมาแบบเรื่อยๆ ทะเลาะกันบ้างดีกันบ้าง แต่ที่ทะเลาะกันบ่อยๆ คือเรื่องเงิน เราเป็นออกค่าใช้จ่ายทุกๆอย่าง ไม่ว่าจะเป็นกินข้าวดูหนัง อะไรก็แล้วแต่ เค้าก็จะชอบแบบไปดูหนัง แล้วก็ชอบกินป๊อปคอร์นด้วย ซึ่งเราก็เป็นคน pay ทุกอย่าง เรื่องที่พีคที่สุดคือ เค้าจะเอาเงินไปทำรถ ขอให้เราขายทองให้มันเป็นความฝันของเค้า อยากให้เราทำฝันเค้าให้เป็นจริง เราก็เลยยอมขายให้ แต่บอกว่าทำงานแล้วต้องซื้อใช้เรานะ นอกจากนี้เรายังเคยจะเก็บเงินร่วมกัน ใส่ธนาคาร เดือนละสองพัน แต่สุดท้ายก็ไปจบกับรถ บางทีเราก็สงสัยเวลาไปไหนด้วยกันเค้าบอกไม่มีเงินไม่เคยออกอะไรเลย แต่ทำไมมีเงินไปแต่งรถ
จนเราเรียนจบ ครอบครัวเราสองคนก็รับรู้ทั้งสองฝ่าย ครอบครัวเค้าชอบเรามาก แต่ครอบครัวเราไม่ชอบเค้าเลย อยากให้เรามีคนใหม่ พ่อเราถึงกับขนาดบอกว่า ถ้าจะแต่งกะคนนี้ รอให้พ่อตายก่อน เค้าคอยดูแลเราขับรถไปรับไปส่งเราที่ทำงานทุกวัน ในช่วงเราทำงานปีแรกๆ อาจจะมีบ่นๆบ้าง ว่าเราเป็นภาระ แต่เค้าก็มารับ เค้าเป็นคนอารมณ์ร้อน เวลาโกรธ จะด่าเราเสียๆหายๆ ด่าคำหยาบๆ ซึ่งเราถูกเลี้ยงมาแบบดี เราเลยรับไม่ค่อยได้แต่เราก็ทน เวลาทะเลาะกันเราจะเป็นฝ่ายเงียบนิ่ง ร้องไห้ ไม่ค่อยตอบโต้ เค้ามักจะไปไหนมาไหนกะเราแล้วก็ครอบครัวเราเสมอ พ่อเรามีไรก็เรียกใช้เค้า จนเราก็เริ่มคิดว่า พ่อเราเริ่มจะใจอ่อนกะเค้าแล้ว พอมาหลังๆ เค้าเริ่มทำงานเล็กๆน้อยๆ เก็บเงินได้ก็มาใส่บัญชีเราไว้ เอาเงินมาซื้อทอง เพื่อเก็บเงินแต่งงานกัน แต่เค้าก็ชอบมายุ่งกะเงินเดือนเรา พอเงินเดือนออกเค้าก็จะถามว่าได้เท่าไหร่ๆ โอทีเท่าไหร่ แล้วก็จะหักเงินเราไปใส่บัญชีแยกเก็บไว้ อะไรที่เราอยากได้เราก็ไม่ได้ซื้อ อะไรที่เราอยากกินก็ไม่ได้กิน เค้าจะว่ามันแพงสิ้นเปลือง เค้าก็เริ่มเครียดๆกะเรื่องเรียนเรื่องงาน พอเวลาเจอกันก็จะทำหน้าเครียด เราก็เครียดไปด้วยพาลให้ทะเลาะกัน ตลอด
พอมาถึงเวลานี้เราได้มาทำงานอีกที เรารู้สึกเริ่มโตขึ้น มีมุมมองแบบผู้ใหญ่มากขึ้น เราก็เริ่มคิดว่า ทำไมเราต้องมาทนกะคนคนนี้ ทั้งที่เราก็มีครอบครัวที่ดี ฐานะทางบ้านก็โอเค การศึกษาหน้าที่การงานเราก็ดีกว่าเค้าทุกอย่าง ส่วนเค้ายังเรียนไม่จบสักที งานก็ไม่ได้ทำสักที แถมยังชอบดูถูกเราว่าเราโง่ ดูถูกหน้าที่การงานเรา เราเลยเริ่มไม่เห็นอนาคตกับเค้า เราก็เริ่มค่อยๆหมดความอดทนเรื่อยๆ ที่เค้าด่าเค้าว่าเราเวลาทะเลาะ จนใจเราด้านชา ไร้ความรู้สึกว่ารักเค้าไปแล้ว แต่เราก็ยังสงสารเค้ารอเวลาให้เค้าเรียนจบ มีงานทำชีวิตดีกว่านี้เราถึงจะไปจากเค้า
แล้วเราก็ได้พบกับ C ตอนแรกเรา กะ C ก็รู้สึกเฉยๆ แต่เพื่อนร่วมงาน แต่ไม่รู้ทำไม เวลาเจอกันแล้วใจมันเต้น เหมือนมีแรงดึงดูดเข้าหากัน เหมือนคุ้นเคยกันมานาน เรารักกัน เค้าก็บอกเค้ารู้สึกแบบนั้นกะเราเหมือนกัน ทั้งๆที่เราแทบจะไม่ค่อยได้พูดกัน วันหนึงพูดกันไม่กี่ประโยค เราก็กะจะปล่อยให้เรื่องราวของเรา กะ C เป็นไปแบบนี้ รอวันที่ N ชีวิตดี โอเคกว่านี้ แต่แล้ว N ก็รู้เรื่องของเรากับ C N ให้เราเลือก เราก็บอกว่าเรารัก C เราเลือก C
C รู้ว่าเราคบกับ N มานานถึง 7 ปี C ก็รับได้ บอกแค่ให้เรามี C คนเดียว เราก็คบกับ C ไป จนวันหนึง N ขอให้เราไปเจอเป็นครั้งสุดท้ายเราก็เลยไป เค้าบอกมีสิ่งที่อยากทำให้เรา แต่ไม่เคยกล้าทำ แล้วเค้าก็ให้แหวนเพชรเรามา เค้าขอให้เรารับไว้ มันเป็นสิ่งแทนใจเค้า เราเลยยอมๆรับมา แต่เราไม่ได้ใส่ N ก็จะคอยมาดูแลเราเอาข้าวเช้ามาให้ที่บ้าน ทั้งที่แทบไม่เคยทำมาก่อน สัญญาว่าจะกลับตัวเป็นคนดี ขอแค่เราให้โอกาส เราก็ยังไม่ให้โอกาสเค้า เพราะตอนนี้เราเป็นแฟนกะ C อยู่ แล้วเราก็มีความสุขดีกะ C แต่ก็มีที่ N โทรมาบ้างมาเจอบ้าง ก็ร้องไห้ฟูมหายให้เราเห็นบ้าง บอกไม่อยากอยู่ อยากตาย อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเรา มันทำให้เรารู้สึกผิด จนวันหนึงมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ป้าของ N ที่เรารู้จักเสียชีวิต เราเลยอยากไปไว้อาลัยเป็นครั้งสุดท้าย เราเลยไปซื้อเสื้อไปงานกะ N แล้ว C จับเราได้ C เลยขอเลิกกับเรา
C ไม่โทรมาหาเราเลย ทั้งวัน โพสเฟสนัดเที่ยวกะผู้หญิง เราเลยคิดว่าเรื่องของเราคงจบแล้วจริงๆ N คิดว่า C ไปแล้ว เลยรีบเร่งรัด ไปคุยกะญาติผู้ใหญ่ให้มาขอเรา กลายเป็นเรื่องใหญ่มาก เราก็เกรงใจญาติผู้ใหญ่ กลัวพ่อแม่เสียหน้าเรารู้สึก กดดันสับสนมาก เราคิดว่าเราต้องทำตามหน้าที่ ของลูกที่ดี คือการรักษาหน้าพ่อแม่ เราควรจะต้องแต่งงาน กะ N เราเลยนัด C มาเพื่อบอกลา เรารู้เลยว่าเรารักเค้ามากขนาดไหน น่าแปลกทำไมคนเพิ่งเจอกัน เค้าแทบจะไม่ทำไรให้เราไม่ได้ดูแลไรเราเลย แต่เรากลับรักเค้ามากขนาดนี้ หัวใจมันยังเต้นรัวที่เจอเค้า พอตอน C ไปเราปล่อยโฮเลย รีบเดินไปดูเค้าเป็นเค้าสุดท้าย เราก็เห็นเค้านั่งรถไป มองไปที่ที่เรานั่งก่อนแยกกัน เค้าก็อยากเห็นเราเป็นครั้งสุดท้ายเหมือนกัน เราคิดว่าเราต้องปล่อยเค้าไปจริงๆ เราไม่เห็นหนทางที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน
พอเรากลับมาบ้าน พ่อแม่ก็รอคุยกะเราอยู่เรื่องแต่งงาน พ่อแม่บอกไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ไม่ได้ไปขอใครกิน ขอให้เราเจอกับคนดีๆก็พอ แล้วนี่ญาติผู้ใหญ่เค้ามาดูถูกพ่อแม่ มาบอกจะให้เท่านี้ๆ ทั้งที่ต้องให้ฝ่ายเราเป็นคนเรียก พ่อบอกว่า พ่อไม่ได้ขายลูกกิน บ้านเราก็มีฐานะ พอควร รถที่พ่อซื้อให้เรายังแพงกว่าค่าสินสอดเราอีก เค้าอยากให้เราเจอคนดีๆ อยู่กะคนที่เรารัก ก็พอ เราเลยบอกว่า ตอนนี้เรารู้สึกแล้ว N ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว พ่อก็บอกเรื่องนี่เราต้องแก้ด้วยตัวเอง รักษาระยะห่างไว้ พอเราคุยกะพ่อแม่เสร็จ เราเลยรีบโทรไปหา C บอก C ว่าเราเห็นทางที่เราจะได้อยู่ด้วยกันแล้ว เราขอโทษที่เราตัดสินใจแบบนั้น เราไม่รู้ว่ามันยังทันอยู่รึเปล่า แต่ C บอกว่ามันสายไปแล้วมันไม่ทันแล้ว เราไม่มีทางเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว
ทุกวันนี้เราก็โทรไปหา C ส่งไลน์ไปง้อเค้าตลอด แต่เค้าก็ยังใจแข็งกะเรา เค้าอยากให้เราตัด N ให้ขาดแต่เราก็ยังทำไม่ได้ เราสงสาร N เราก็พยายามดึงคนที่เรารักกลับมา แต่ C บอกเราเป็นคนเห็นแก่ตัว คนใหม่ก็ยื้อ คนเก่าก็ตัดไม่ขาด เราก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี เราควรจะหาทางไปหาคนที่เรารัก คือ C หรือเราควรจะกลับมาให้โอกาส N คนที่บอกว่ารักเรา จะปรับปรุงตัวเพื่อเราดี เพราะตอนนี้เหมือนเราวิ่งตาม C แล้ว N ก็วิ่งตามเรา เราเหนื่อยหัวใจไปหมดแล้ว....
เรื่องมันอาจจะยาวไปหน่อย เรียงหน้ากระดาษ อาจไม่โอเค ขอโทดด้วยนะคะ
เลิกกับแฟนเก่ามาคบแฟนใหม่แต่ยังตัดแฟนเก่าไม่ได้แฟนใหม่เลยทิ้งไป ทำยังไงดีคะ
จนวันหนึงเราได้เจอเค้า คนที่เราใช้ชีวิตมาด้วยกันมาถึง 7 ปี นาย N เค้าเป็นนักเรียนพาณิชย์ เป็นญาติห่างๆเรา ดูค่อนข้าง แบดบอย สีผิวแทนๆหน้าคมเข้ม เราตกหลุมรักเค้าทันทีตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น แต่ตอนนั้นเราก็ยังไม่มีโอกาสได้คุยกัน จนเค้าแอด hi5 เรามา แอบเอาเบอร์เรามาจากเครื่องพ่อ เพราะว่าพ่อเรากะพ่อเค้าเป็นเพื่อนกัน เป็นญาติกันด้วย พ่อเราจึงสนิทกะบ้านเค้ามาก แต่เราไม่เคยไปบ้านเค้า เพราะพ่อเราหวงลูกสาวมาก เค้าจะโทรมาทุกวันไม่ว่างจนเช้า เป็นแบบนี้ทุกๆวัน เรามีความสุขมาก ถึงจะไม่รู้สถานะว่าเราเป็นอะไรกัน แต่แค่คุยกันแล้วมีความสุข จากนั้นอยู่ๆเค้าก็หายไป เราก็เคว้งมาก ร้องไห้ทุกคืนเป็นเดือนๆ เราคิดถึงเค้ามาก จึงเขียนข้อความใส่กระดาษโน๊ตเล็กๆ ม้วนเป็นวงกลมใส่ขวดไว้ เขียนความรู้สึกต่างๆของเราลงไปในนั้น แล้วเราก็ฝากน้องเราเอาไปให้เค้า แต่เค้าก็ยังเงียบหายไป จนเราเข้าปีหนึ่ง ตอนนั้นมีคนมาจีบเราเยอะมาก แทบจะทุกคณะ แต่ใจเราก็ยังคิดถึงเค้า อยากจะให้เค้ากลับมา
จนเราได้เจอกับผู้ชายคนหนึง นาย B เค้าเป็นคนดี Take care เราดีมาก แต่เค้าเป็นคนที่ค่อนข้างเก็บตัวโลกส่วนตัวสูง เค้าจะตามติดเราตลอด ทุกเช้าเค้าจะซื้อดอกกุหลาบสีขาวให้เรา ซื้อขนมปังกะนมให้เรากินเพราะเค้ารู้ว่าเรารีบมาเรียนจะไม่ได้กินข้าวเช้า ทุกๆวันเรามีความสุขมาก เหมือนเราโดนคนคนหนึงปล่อยทิ้งให้เราตาย แต่เค้ามาชุบชีวิตให้เราใหม่ แต่เราก็ยังกลัวไม่กล้าที่จะคบกับ B เป็นแฟน เลยบอกเค้าว่าให้เราเป็นเพื่อนกันไปก่อน เค้าก็อดทนรอ แล้วก็ดูแลเราเหมือนเดิม เวลาผ่านมาได้ประมาณสามเดือน อยู่ๆ N ก็กลับมาหาเรา บอกว่ารักเราที่เราเขียนไปทุกคำ เค้าอ่านหมด พร้อมทั้งไปโพส hi5 บอกนาย N ว่า ขอเราคืนได้ไหม เค้ารักเรามาก หวังว่านายจะเข้าใจ นาย B ก็บอกว่า เค้าก็รักเรามาก คืนให้ไม่ได้เหมือนกันหวังว่าจะเข้าใจนะ เรื่องราวของเราก็กลายเป็นรักสามเศร้ายืดเยื้อกันมาหลายเดือน โดยที่นาย Bขู่ว่าจะฆ่าตัวตาย ชีวิตนาย B ไม่เหลืออะไรแล้วถ้าไม่มีเรา พร้อมกะกรีดข้อมือโชว์เรา ร้องไห้ฟูมฟาย เราเลยทนความกดดันไม่ไหว เราคิดว่าขนาดตัวเองเค้ายังไม่รักเลย แล้วตัวเราเองเค้าจะรักจริงๆหรอ ทุกวันนี้ เราก็ยังรู้สึกผิดกะนาย B เสมอมาแล้วเราก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนั้นอีกแล้ว
จากนั้นเรากะนาย N ก็ได้คบกัน เราคบกันแบบเพื่อน มีไรเราคุยกันได้หมด เวลาผ่านไปมีความสุขมาก จนช่วงปีสองเค้าก็เริ่มเปลี่ยนไป ทำตัวห่างเหิน บอกขอเวลาสักพักขออยู่คนเดียว เราก็เริ่มรู้สึกแล้วว่าเค้ามีคนอื่น เค้าไปเที่ยวกลับดึก ปิดเครื่องไม่โทรหา เราก็รอเค้าจนเช้า รอจนตีสี่ตีห้า รอไปร้องไห้ไป แล้วเค้าก็หายไปเดือนหนึง ตอนนั้นก็มีคนเข้ามาคุยกะเราสองคน แต่เราคุยไปเราก็ตัดหมด เราก็รอแต่เค้าถึงจะต้องร้องไห้ทุกคืนจนเช้า
ตอนนั้นเป็นช่วงตกต่ำของชีวิตมาก ทรมานหัวใจอยู่ตลอดเวลา หวังให้เค้ากลับมาเป็นเหมือนเดิม จนเพื่อนๆเราก็ปลอบบอก เราหาได้ดีกว่านี้เยอะ แต่เราก็ยังรักและก็รอเค้าคนเดียว จนเราเห็นไม่เหลือหนทางอะไรให้เค้ากลับมาแล้ว เราเลยบอกพ่อ ว่าเราคบกับเค้าแล้ว เค้าก็ทิ้งเราไป พ่อเราตกใจมาก โกรธเค้ามาก สั่งเราว่าห้ามไปยุ่งกะนาย N อีก แล้วเราก็บอกนาย N ว่าพ่อเรารู้เรื่องแล้ว ขอเราเจอเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม เราก็เขียนกระดาษใส่ขวดไปให้เค้าเหมือนเดิม เค้าก็ทำหน้าแบบลำบากใจ ด่าว่าเราว่าเราบอกพ่อทำไม แต่เค้าก็จำใจกลับมาหาเรา
เราก็อยู่กันมาแบบเรื่อยๆ ทะเลาะกันบ้างดีกันบ้าง แต่ที่ทะเลาะกันบ่อยๆ คือเรื่องเงิน เราเป็นออกค่าใช้จ่ายทุกๆอย่าง ไม่ว่าจะเป็นกินข้าวดูหนัง อะไรก็แล้วแต่ เค้าก็จะชอบแบบไปดูหนัง แล้วก็ชอบกินป๊อปคอร์นด้วย ซึ่งเราก็เป็นคน pay ทุกอย่าง เรื่องที่พีคที่สุดคือ เค้าจะเอาเงินไปทำรถ ขอให้เราขายทองให้มันเป็นความฝันของเค้า อยากให้เราทำฝันเค้าให้เป็นจริง เราก็เลยยอมขายให้ แต่บอกว่าทำงานแล้วต้องซื้อใช้เรานะ นอกจากนี้เรายังเคยจะเก็บเงินร่วมกัน ใส่ธนาคาร เดือนละสองพัน แต่สุดท้ายก็ไปจบกับรถ บางทีเราก็สงสัยเวลาไปไหนด้วยกันเค้าบอกไม่มีเงินไม่เคยออกอะไรเลย แต่ทำไมมีเงินไปแต่งรถ
จนเราเรียนจบ ครอบครัวเราสองคนก็รับรู้ทั้งสองฝ่าย ครอบครัวเค้าชอบเรามาก แต่ครอบครัวเราไม่ชอบเค้าเลย อยากให้เรามีคนใหม่ พ่อเราถึงกับขนาดบอกว่า ถ้าจะแต่งกะคนนี้ รอให้พ่อตายก่อน เค้าคอยดูแลเราขับรถไปรับไปส่งเราที่ทำงานทุกวัน ในช่วงเราทำงานปีแรกๆ อาจจะมีบ่นๆบ้าง ว่าเราเป็นภาระ แต่เค้าก็มารับ เค้าเป็นคนอารมณ์ร้อน เวลาโกรธ จะด่าเราเสียๆหายๆ ด่าคำหยาบๆ ซึ่งเราถูกเลี้ยงมาแบบดี เราเลยรับไม่ค่อยได้แต่เราก็ทน เวลาทะเลาะกันเราจะเป็นฝ่ายเงียบนิ่ง ร้องไห้ ไม่ค่อยตอบโต้ เค้ามักจะไปไหนมาไหนกะเราแล้วก็ครอบครัวเราเสมอ พ่อเรามีไรก็เรียกใช้เค้า จนเราก็เริ่มคิดว่า พ่อเราเริ่มจะใจอ่อนกะเค้าแล้ว พอมาหลังๆ เค้าเริ่มทำงานเล็กๆน้อยๆ เก็บเงินได้ก็มาใส่บัญชีเราไว้ เอาเงินมาซื้อทอง เพื่อเก็บเงินแต่งงานกัน แต่เค้าก็ชอบมายุ่งกะเงินเดือนเรา พอเงินเดือนออกเค้าก็จะถามว่าได้เท่าไหร่ๆ โอทีเท่าไหร่ แล้วก็จะหักเงินเราไปใส่บัญชีแยกเก็บไว้ อะไรที่เราอยากได้เราก็ไม่ได้ซื้อ อะไรที่เราอยากกินก็ไม่ได้กิน เค้าจะว่ามันแพงสิ้นเปลือง เค้าก็เริ่มเครียดๆกะเรื่องเรียนเรื่องงาน พอเวลาเจอกันก็จะทำหน้าเครียด เราก็เครียดไปด้วยพาลให้ทะเลาะกัน ตลอด
พอมาถึงเวลานี้เราได้มาทำงานอีกที เรารู้สึกเริ่มโตขึ้น มีมุมมองแบบผู้ใหญ่มากขึ้น เราก็เริ่มคิดว่า ทำไมเราต้องมาทนกะคนคนนี้ ทั้งที่เราก็มีครอบครัวที่ดี ฐานะทางบ้านก็โอเค การศึกษาหน้าที่การงานเราก็ดีกว่าเค้าทุกอย่าง ส่วนเค้ายังเรียนไม่จบสักที งานก็ไม่ได้ทำสักที แถมยังชอบดูถูกเราว่าเราโง่ ดูถูกหน้าที่การงานเรา เราเลยเริ่มไม่เห็นอนาคตกับเค้า เราก็เริ่มค่อยๆหมดความอดทนเรื่อยๆ ที่เค้าด่าเค้าว่าเราเวลาทะเลาะ จนใจเราด้านชา ไร้ความรู้สึกว่ารักเค้าไปแล้ว แต่เราก็ยังสงสารเค้ารอเวลาให้เค้าเรียนจบ มีงานทำชีวิตดีกว่านี้เราถึงจะไปจากเค้า
แล้วเราก็ได้พบกับ C ตอนแรกเรา กะ C ก็รู้สึกเฉยๆ แต่เพื่อนร่วมงาน แต่ไม่รู้ทำไม เวลาเจอกันแล้วใจมันเต้น เหมือนมีแรงดึงดูดเข้าหากัน เหมือนคุ้นเคยกันมานาน เรารักกัน เค้าก็บอกเค้ารู้สึกแบบนั้นกะเราเหมือนกัน ทั้งๆที่เราแทบจะไม่ค่อยได้พูดกัน วันหนึงพูดกันไม่กี่ประโยค เราก็กะจะปล่อยให้เรื่องราวของเรา กะ C เป็นไปแบบนี้ รอวันที่ N ชีวิตดี โอเคกว่านี้ แต่แล้ว N ก็รู้เรื่องของเรากับ C N ให้เราเลือก เราก็บอกว่าเรารัก C เราเลือก C
C รู้ว่าเราคบกับ N มานานถึง 7 ปี C ก็รับได้ บอกแค่ให้เรามี C คนเดียว เราก็คบกับ C ไป จนวันหนึง N ขอให้เราไปเจอเป็นครั้งสุดท้ายเราก็เลยไป เค้าบอกมีสิ่งที่อยากทำให้เรา แต่ไม่เคยกล้าทำ แล้วเค้าก็ให้แหวนเพชรเรามา เค้าขอให้เรารับไว้ มันเป็นสิ่งแทนใจเค้า เราเลยยอมๆรับมา แต่เราไม่ได้ใส่ N ก็จะคอยมาดูแลเราเอาข้าวเช้ามาให้ที่บ้าน ทั้งที่แทบไม่เคยทำมาก่อน สัญญาว่าจะกลับตัวเป็นคนดี ขอแค่เราให้โอกาส เราก็ยังไม่ให้โอกาสเค้า เพราะตอนนี้เราเป็นแฟนกะ C อยู่ แล้วเราก็มีความสุขดีกะ C แต่ก็มีที่ N โทรมาบ้างมาเจอบ้าง ก็ร้องไห้ฟูมหายให้เราเห็นบ้าง บอกไม่อยากอยู่ อยากตาย อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเรา มันทำให้เรารู้สึกผิด จนวันหนึงมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ป้าของ N ที่เรารู้จักเสียชีวิต เราเลยอยากไปไว้อาลัยเป็นครั้งสุดท้าย เราเลยไปซื้อเสื้อไปงานกะ N แล้ว C จับเราได้ C เลยขอเลิกกับเรา
C ไม่โทรมาหาเราเลย ทั้งวัน โพสเฟสนัดเที่ยวกะผู้หญิง เราเลยคิดว่าเรื่องของเราคงจบแล้วจริงๆ N คิดว่า C ไปแล้ว เลยรีบเร่งรัด ไปคุยกะญาติผู้ใหญ่ให้มาขอเรา กลายเป็นเรื่องใหญ่มาก เราก็เกรงใจญาติผู้ใหญ่ กลัวพ่อแม่เสียหน้าเรารู้สึก กดดันสับสนมาก เราคิดว่าเราต้องทำตามหน้าที่ ของลูกที่ดี คือการรักษาหน้าพ่อแม่ เราควรจะต้องแต่งงาน กะ N เราเลยนัด C มาเพื่อบอกลา เรารู้เลยว่าเรารักเค้ามากขนาดไหน น่าแปลกทำไมคนเพิ่งเจอกัน เค้าแทบจะไม่ทำไรให้เราไม่ได้ดูแลไรเราเลย แต่เรากลับรักเค้ามากขนาดนี้ หัวใจมันยังเต้นรัวที่เจอเค้า พอตอน C ไปเราปล่อยโฮเลย รีบเดินไปดูเค้าเป็นเค้าสุดท้าย เราก็เห็นเค้านั่งรถไป มองไปที่ที่เรานั่งก่อนแยกกัน เค้าก็อยากเห็นเราเป็นครั้งสุดท้ายเหมือนกัน เราคิดว่าเราต้องปล่อยเค้าไปจริงๆ เราไม่เห็นหนทางที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน
พอเรากลับมาบ้าน พ่อแม่ก็รอคุยกะเราอยู่เรื่องแต่งงาน พ่อแม่บอกไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ไม่ได้ไปขอใครกิน ขอให้เราเจอกับคนดีๆก็พอ แล้วนี่ญาติผู้ใหญ่เค้ามาดูถูกพ่อแม่ มาบอกจะให้เท่านี้ๆ ทั้งที่ต้องให้ฝ่ายเราเป็นคนเรียก พ่อบอกว่า พ่อไม่ได้ขายลูกกิน บ้านเราก็มีฐานะ พอควร รถที่พ่อซื้อให้เรายังแพงกว่าค่าสินสอดเราอีก เค้าอยากให้เราเจอคนดีๆ อยู่กะคนที่เรารัก ก็พอ เราเลยบอกว่า ตอนนี้เรารู้สึกแล้ว N ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว พ่อก็บอกเรื่องนี่เราต้องแก้ด้วยตัวเอง รักษาระยะห่างไว้ พอเราคุยกะพ่อแม่เสร็จ เราเลยรีบโทรไปหา C บอก C ว่าเราเห็นทางที่เราจะได้อยู่ด้วยกันแล้ว เราขอโทษที่เราตัดสินใจแบบนั้น เราไม่รู้ว่ามันยังทันอยู่รึเปล่า แต่ C บอกว่ามันสายไปแล้วมันไม่ทันแล้ว เราไม่มีทางเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว
ทุกวันนี้เราก็โทรไปหา C ส่งไลน์ไปง้อเค้าตลอด แต่เค้าก็ยังใจแข็งกะเรา เค้าอยากให้เราตัด N ให้ขาดแต่เราก็ยังทำไม่ได้ เราสงสาร N เราก็พยายามดึงคนที่เรารักกลับมา แต่ C บอกเราเป็นคนเห็นแก่ตัว คนใหม่ก็ยื้อ คนเก่าก็ตัดไม่ขาด เราก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี เราควรจะหาทางไปหาคนที่เรารัก คือ C หรือเราควรจะกลับมาให้โอกาส N คนที่บอกว่ารักเรา จะปรับปรุงตัวเพื่อเราดี เพราะตอนนี้เหมือนเราวิ่งตาม C แล้ว N ก็วิ่งตามเรา เราเหนื่อยหัวใจไปหมดแล้ว....
เรื่องมันอาจจะยาวไปหน่อย เรียงหน้ากระดาษ อาจไม่โอเค ขอโทดด้วยนะคะ