ขอย้อนอดีตไปเมื่อสี่ปีก่อนคัดบอลโลกไปบราซิล (อ่านข้ามไปได้)
ตอนนั้นไม่หวังอะไรมาก หวังแบบริบหรี่ ขอให้ได้เข้าไปรอบสี่ บอกตามตรงคนที่ฝากความหวังแบบเป็นชิ้นเป็นอันได้ตอนนั้นก็มีแต่ผู้ชายชื่อ ธีรศิลป์ แดงดา กับหวังแบบเผื่อฟลุ๊คกับ ผู้ชายชื่อ ดัสกร ทองเหลา
ตอนนั้นไทยอยู่กลุ่มเดียวกับ โอมาน ซาอุดิอาระเบีย ออสเตรเลีย แค่ดูรายชื่อทีมในกลุ่มก็เริ่มรู้สึกหมดแรงแล้ว
นัดแรกเจอออสเตรเลีย พี่มุ้ยกดลูกแรกไปหนึ่งศูนย์ ดีใจมากครับ เค้าทำได้จริงๆ สุดยอดกองหน้าไทย ยิงออสเตรเลียได้ถึงถิ่นความหวังมาเต็มเปี่ยม
เราอาจชนะออสเตรเลียได้ในบ้านเค้า ให้ร้ายก็ขอเสมอละกัน...... สุดท้ายแล้ว ไทยแพ้ไป 2-1 เดินทางกลับประเทศมือเปล่า
นัดสองไทยชนะโอมานในบ้านไป 3-0 พี่มุ้ยเรายิงได้อีกแล้ว เริ่มเห็นลำแสงสดใสขึ้นมา....
แล้วนัดต่อๆมาก็เสมอซาอุดิอาระเบียในบ้าน สมัยนั้นซาอุดิอาระเบียไม่ได้เก่งเหมือนสมัยนู้นนนน แต่แล้วพอไปเล่นบ้านเค้าก็แพ้ไป 3-0......นัดรองสุดท้ายเจอออสเตรเลียในบ้าน ไทยถูกบีบให้ต้องชนะ ตัดสินใจไปเชียร์ที่สนาม แข่งที่สนามศุภชลาศัย บอลไทยตอนนู้นไม่ได้บูมแบบตอนนี้ ซื้อตั๋วง่ายมาก คนดูไม่เต็มสนาม ลุ้นไปมาแบบลุ้นไม่ค่อยขึ้น แพ้ไปตามระเบียบ 0-1
นัดสุดท้ายไปเยือนโอมาน แทบไม่มีผลแล้ว ก็แพ้ไปอีก 0-2.... ปิดเส้นทางสู่บราซิลลงด้วยรอบสาม ชนะหนึ่ง เสมอหนึ่ง ที่เหลือแพ้หมด
อารมณ์ตอนนั้น เท่าที่จำได้ คนก็ไม่ได้ด่าทีมชาติไทยเท่าไหร่ มันน่าจะออกแนวว่า มันก็น่าจะแพ้อยู่แล้ว ก็ไม่เคยคิดว่าจะผ่านไปรอบถัดไปเท่าไหร่... ตัวที่จะฝากความหวังได้ก็ดูจะมีแต่มุ้ย (ช่วงนั้นน่าจะเป็นช่วงพีคของมุ้ยด้วย)...ตัวที่จะมีคนให้ด่ามีมากมาย แฟนบอลไทยเลยอาจจะไม่รู้จะด่าใครดี ฮ่าๆๆ
มาปีนี้ ตั้งแต่แบ่งกลุ่ม แอบรู้สึกว่าไทยมีโชคดี กลุ่มเราถือว่ายังไม่หนักมาก ทีมเราก็พัฒนาขึ้นมากด้วย ดูบอลสนุกกว่าเมื่อก่อน
ครั้งนี้ส่วนตัวตั้งเป้าไว้เหมือนเดิม เข้ารอบสิบทีมสุดท้ายเอเซีย อยากให้ทีมชาติได้แข่งเยอะๆ เจอทีมระดับเอเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ etc.
เมื่อก่อนเวลาดูบอล มันออกแนวว่า หวังลมๆแล้งๆ แข่งไปไม่คิดว่าจะชนะตั้งแต่แรก แต่ก็ตามเชียร์ไป...ครั้งนี้มีคนที่ฝากความหวังได้มากมาย ทั้งเด็กรุ่นใหม่ รุ่นเก่า
มาครานี้ สิ่งหนึ่งที่แอบเสียดายตั้งแต่เริ่มทัวร์นาเมนต์คือ รู้สึกตำแหน่งอื่นๆในทีมชาติ เริ่มดูดี ฝากความหวังผลงานได้เป็นชิ้นเป็นอัน ทุกอย่างดูพร้อมแล้ว
แต่ไปๆมาๆ ขาดก็แต่กองหน้าอันดับหนึ่งของไทยที่ฟอร์มดรอปลงไปมาก (ด้วยอะไรหลายๆอย่าง) กองหน้าคนอื่นก็ยังดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่
แอบเชียร์มุ้ย อยากให้คืนฟอร์มกลับไปเหมือนสมัยก่อน ทีมไทยจะเป็นอะไรที่น่าเกรงขามมาก
มาคราวนี้ นัดแรกเจอเวียดนาม รูปเกมส์ดูเป็นต่อมาก บุกตลอดๆ แต่ไม่อาจทำประตูได้ ไทยบุกเพลินๆ เกือบโดนเวียดนามสวนได้ประตูสองครั้ง ต้องขอบคุณโกล์เราที่ออกมาตัดบอลได้ สุดท้ายชนะไป 1-0 ผมรู้สึกว่าถึงแม้ว่าจะบุกตลอด แต่ก็มีโอกาสเสมอหรือแพ้ตอนโดนสวนกลับได้ตลอด
มุ้ยดูเริ่มเล่นดีขึ้นกว่านัดก่อนๆ ช่วยทีมได้ แต่ในฐานะกองหน้า ก็ยังไม่ถือว่าทำอะไรคู่แข่งได้เท่าไหร่ มีแอสซิสหนึ่งลูก (แฟนบอลก็บอกมันจ่ายง่ายๆ) มีลูกยิงโด่งทำให้โดนคนด่าอีก บางคนบอกให้มุ้ยไปพัก บางคนบอกรู้ดีมากขนาดตามส่องดูหน้ามุ้ย บอกได้ถึงอารมณ์ของมุ้ยต่างๆนาๆ เรียกได้ว่าไม่ใช่แค่โค้ชคีย์บอร์ด แต่ออกแนวหมอดูคีย์บอร์ดด้วย
มาเมื่อวานนี้ มุ้ยจัดไปสองลูก ลูกแรกยิงได้เต็มเหนี่ยวสุดยอดมากครับ ยิงได้หนักหน่วงสะใจ ตอนเข้าไปดีใจมาก ไม่ใช่ว่าดีใจที่ไทยได้ประตู แต่ดีใจที่มุ้ยทำได้ รู้สึกว่ามุ้ยกลับมาแล้ว ลูกสองมุ้ยทำได้อีก ต้องขอให้เครดิตคนจ่ายด้วย ผมคิดว่า มุ้ยคงทำให้พวกโค้ชคีย์บอร์ดสงบได้ เข้ามาคงมีแต่คนชม นี่เข้ามาดูบอร์ด.......เพลียยย
ไม่รู้คนอื่นเห็นอย่างที่ผมเป็นรึเปล่า
1. คุณสมบัติของกองหน้าคือ โอกาสมาต้องคว้าไว้ได้...เท่าที่ผมดู มุ้ยดูมีโอกาสประมาณสามครั้ง ทำประตูได้สองครั้ง ยิงออกข้ามคานไปหนึ่ง คือมันสุดยอดมากแล้ว (ถ้าทีมไทยสมัยก่อน จนถึงตอนนี้ หลุดเดียวยังต้องมานั่งลุ้นอยู่เลยว่าจะเข้าไม่เข้า) แล้วจังหวะหลุด ผมก็ว่ามันไม่ใช่ว่าจะทำประตูกันง่ายๆนะ
2. มุ้ยดึงกองหลังได้เยอะมาก สองถึงสามคนถึงสี่คน มีจังหวะจะแหวกสวยๆด้วย
3. มุ้ยเกือบไปลุ้นแฮตทริคแล้วด้วย มีจังหวะนึงที่เพื่อนจ่ายไป แต่บอลดันแรงไปนิด
4. ผมนั่งดูกับเพื่อนต่างชาติ บอกเค้าว่ามุ้ยคนนี้มีแต่คนด่ามากมาย เพื่อนผมบอกว่าคนนี้เค้าดูเก่งมาก...
5. มุ้ยเป็นกองหน้าทำประตู มุ้ยลงมาช่วงเชื่อมเกมส์แดนกลาง พักบอลต่อบอล สร้างเกมส์ มุ้ยลงมาช่วยเกมส์รับ...เฮ้ย มันจะเยอะไปแล้ว ไม่มีมุ้ยคงไม่ชนะ
ตอนนี้แอบดีใจ ที่ทีมไทยได้สุดยอดกองหน้าที่ฝากความหวังได้ กลับมาแล้ว (เหมือนจะดีใจกว่าที่บอลชนะอีก) เหมือนจิ๊กซอว์ตัวสุดท้าย นี่เดี๋ยวถ้าได้น้องๆจากซีเกมส์มารวมทีมกัน จะสุดยอดมากครับ คัดบอลโลกคราวนี้ สองนัดหกคะแนน ...สู้ต่อไป ไทยแลนด์ ปู๊นๆ
ปล. รูปเกมส์เมื่อวานครึ่งหลัง ผมว่าแผนของซิโก้เน้นการครองบอล รูปเกมส์เลยดูเนือยๆ ซึ่งก็ถือว่าทำถูกแล้ว นำ 2-0 เล่นก็เล่นบ้านเค้า ไม่ต้องเอาใจคนดูมาก เสียงเชียร์ในสนามก็ไม่ค่อยมี...จะแอบตำหนิก็แต่กองหลังดูมีจังหวะพลาดหลายครั้ง ถ้ากองหน้าเค้าคมๆ ก็มีโอกาสโดนได้ เหมือนตอนนัดเจอเวียดนาม บุกๆไป เจอสวนมาหลายครั้ง ทีมไทยเอาจริงๆ ก็ยังไม่ได้สุดยอดขนาดนั้น
มุ้ย~คัดบอลโลกตอนนู้น ตอนนี้
ตอนนั้นไม่หวังอะไรมาก หวังแบบริบหรี่ ขอให้ได้เข้าไปรอบสี่ บอกตามตรงคนที่ฝากความหวังแบบเป็นชิ้นเป็นอันได้ตอนนั้นก็มีแต่ผู้ชายชื่อ ธีรศิลป์ แดงดา กับหวังแบบเผื่อฟลุ๊คกับ ผู้ชายชื่อ ดัสกร ทองเหลา
ตอนนั้นไทยอยู่กลุ่มเดียวกับ โอมาน ซาอุดิอาระเบีย ออสเตรเลีย แค่ดูรายชื่อทีมในกลุ่มก็เริ่มรู้สึกหมดแรงแล้ว
นัดแรกเจอออสเตรเลีย พี่มุ้ยกดลูกแรกไปหนึ่งศูนย์ ดีใจมากครับ เค้าทำได้จริงๆ สุดยอดกองหน้าไทย ยิงออสเตรเลียได้ถึงถิ่นความหวังมาเต็มเปี่ยม
เราอาจชนะออสเตรเลียได้ในบ้านเค้า ให้ร้ายก็ขอเสมอละกัน...... สุดท้ายแล้ว ไทยแพ้ไป 2-1 เดินทางกลับประเทศมือเปล่า
นัดสองไทยชนะโอมานในบ้านไป 3-0 พี่มุ้ยเรายิงได้อีกแล้ว เริ่มเห็นลำแสงสดใสขึ้นมา....
แล้วนัดต่อๆมาก็เสมอซาอุดิอาระเบียในบ้าน สมัยนั้นซาอุดิอาระเบียไม่ได้เก่งเหมือนสมัยนู้นนนน แต่แล้วพอไปเล่นบ้านเค้าก็แพ้ไป 3-0......นัดรองสุดท้ายเจอออสเตรเลียในบ้าน ไทยถูกบีบให้ต้องชนะ ตัดสินใจไปเชียร์ที่สนาม แข่งที่สนามศุภชลาศัย บอลไทยตอนนู้นไม่ได้บูมแบบตอนนี้ ซื้อตั๋วง่ายมาก คนดูไม่เต็มสนาม ลุ้นไปมาแบบลุ้นไม่ค่อยขึ้น แพ้ไปตามระเบียบ 0-1
นัดสุดท้ายไปเยือนโอมาน แทบไม่มีผลแล้ว ก็แพ้ไปอีก 0-2.... ปิดเส้นทางสู่บราซิลลงด้วยรอบสาม ชนะหนึ่ง เสมอหนึ่ง ที่เหลือแพ้หมด
อารมณ์ตอนนั้น เท่าที่จำได้ คนก็ไม่ได้ด่าทีมชาติไทยเท่าไหร่ มันน่าจะออกแนวว่า มันก็น่าจะแพ้อยู่แล้ว ก็ไม่เคยคิดว่าจะผ่านไปรอบถัดไปเท่าไหร่... ตัวที่จะฝากความหวังได้ก็ดูจะมีแต่มุ้ย (ช่วงนั้นน่าจะเป็นช่วงพีคของมุ้ยด้วย)...ตัวที่จะมีคนให้ด่ามีมากมาย แฟนบอลไทยเลยอาจจะไม่รู้จะด่าใครดี ฮ่าๆๆ
มาปีนี้ ตั้งแต่แบ่งกลุ่ม แอบรู้สึกว่าไทยมีโชคดี กลุ่มเราถือว่ายังไม่หนักมาก ทีมเราก็พัฒนาขึ้นมากด้วย ดูบอลสนุกกว่าเมื่อก่อน
ครั้งนี้ส่วนตัวตั้งเป้าไว้เหมือนเดิม เข้ารอบสิบทีมสุดท้ายเอเซีย อยากให้ทีมชาติได้แข่งเยอะๆ เจอทีมระดับเอเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ etc.
เมื่อก่อนเวลาดูบอล มันออกแนวว่า หวังลมๆแล้งๆ แข่งไปไม่คิดว่าจะชนะตั้งแต่แรก แต่ก็ตามเชียร์ไป...ครั้งนี้มีคนที่ฝากความหวังได้มากมาย ทั้งเด็กรุ่นใหม่ รุ่นเก่า
มาครานี้ สิ่งหนึ่งที่แอบเสียดายตั้งแต่เริ่มทัวร์นาเมนต์คือ รู้สึกตำแหน่งอื่นๆในทีมชาติ เริ่มดูดี ฝากความหวังผลงานได้เป็นชิ้นเป็นอัน ทุกอย่างดูพร้อมแล้ว
แต่ไปๆมาๆ ขาดก็แต่กองหน้าอันดับหนึ่งของไทยที่ฟอร์มดรอปลงไปมาก (ด้วยอะไรหลายๆอย่าง) กองหน้าคนอื่นก็ยังดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่
แอบเชียร์มุ้ย อยากให้คืนฟอร์มกลับไปเหมือนสมัยก่อน ทีมไทยจะเป็นอะไรที่น่าเกรงขามมาก
มาคราวนี้ นัดแรกเจอเวียดนาม รูปเกมส์ดูเป็นต่อมาก บุกตลอดๆ แต่ไม่อาจทำประตูได้ ไทยบุกเพลินๆ เกือบโดนเวียดนามสวนได้ประตูสองครั้ง ต้องขอบคุณโกล์เราที่ออกมาตัดบอลได้ สุดท้ายชนะไป 1-0 ผมรู้สึกว่าถึงแม้ว่าจะบุกตลอด แต่ก็มีโอกาสเสมอหรือแพ้ตอนโดนสวนกลับได้ตลอด
มุ้ยดูเริ่มเล่นดีขึ้นกว่านัดก่อนๆ ช่วยทีมได้ แต่ในฐานะกองหน้า ก็ยังไม่ถือว่าทำอะไรคู่แข่งได้เท่าไหร่ มีแอสซิสหนึ่งลูก (แฟนบอลก็บอกมันจ่ายง่ายๆ) มีลูกยิงโด่งทำให้โดนคนด่าอีก บางคนบอกให้มุ้ยไปพัก บางคนบอกรู้ดีมากขนาดตามส่องดูหน้ามุ้ย บอกได้ถึงอารมณ์ของมุ้ยต่างๆนาๆ เรียกได้ว่าไม่ใช่แค่โค้ชคีย์บอร์ด แต่ออกแนวหมอดูคีย์บอร์ดด้วย
มาเมื่อวานนี้ มุ้ยจัดไปสองลูก ลูกแรกยิงได้เต็มเหนี่ยวสุดยอดมากครับ ยิงได้หนักหน่วงสะใจ ตอนเข้าไปดีใจมาก ไม่ใช่ว่าดีใจที่ไทยได้ประตู แต่ดีใจที่มุ้ยทำได้ รู้สึกว่ามุ้ยกลับมาแล้ว ลูกสองมุ้ยทำได้อีก ต้องขอให้เครดิตคนจ่ายด้วย ผมคิดว่า มุ้ยคงทำให้พวกโค้ชคีย์บอร์ดสงบได้ เข้ามาคงมีแต่คนชม นี่เข้ามาดูบอร์ด.......เพลียยย
ไม่รู้คนอื่นเห็นอย่างที่ผมเป็นรึเปล่า
1. คุณสมบัติของกองหน้าคือ โอกาสมาต้องคว้าไว้ได้...เท่าที่ผมดู มุ้ยดูมีโอกาสประมาณสามครั้ง ทำประตูได้สองครั้ง ยิงออกข้ามคานไปหนึ่ง คือมันสุดยอดมากแล้ว (ถ้าทีมไทยสมัยก่อน จนถึงตอนนี้ หลุดเดียวยังต้องมานั่งลุ้นอยู่เลยว่าจะเข้าไม่เข้า) แล้วจังหวะหลุด ผมก็ว่ามันไม่ใช่ว่าจะทำประตูกันง่ายๆนะ
2. มุ้ยดึงกองหลังได้เยอะมาก สองถึงสามคนถึงสี่คน มีจังหวะจะแหวกสวยๆด้วย
3. มุ้ยเกือบไปลุ้นแฮตทริคแล้วด้วย มีจังหวะนึงที่เพื่อนจ่ายไป แต่บอลดันแรงไปนิด
4. ผมนั่งดูกับเพื่อนต่างชาติ บอกเค้าว่ามุ้ยคนนี้มีแต่คนด่ามากมาย เพื่อนผมบอกว่าคนนี้เค้าดูเก่งมาก...
5. มุ้ยเป็นกองหน้าทำประตู มุ้ยลงมาช่วงเชื่อมเกมส์แดนกลาง พักบอลต่อบอล สร้างเกมส์ มุ้ยลงมาช่วยเกมส์รับ...เฮ้ย มันจะเยอะไปแล้ว ไม่มีมุ้ยคงไม่ชนะ
ตอนนี้แอบดีใจ ที่ทีมไทยได้สุดยอดกองหน้าที่ฝากความหวังได้ กลับมาแล้ว (เหมือนจะดีใจกว่าที่บอลชนะอีก) เหมือนจิ๊กซอว์ตัวสุดท้าย นี่เดี๋ยวถ้าได้น้องๆจากซีเกมส์มารวมทีมกัน จะสุดยอดมากครับ คัดบอลโลกคราวนี้ สองนัดหกคะแนน ...สู้ต่อไป ไทยแลนด์ ปู๊นๆ
ปล. รูปเกมส์เมื่อวานครึ่งหลัง ผมว่าแผนของซิโก้เน้นการครองบอล รูปเกมส์เลยดูเนือยๆ ซึ่งก็ถือว่าทำถูกแล้ว นำ 2-0 เล่นก็เล่นบ้านเค้า ไม่ต้องเอาใจคนดูมาก เสียงเชียร์ในสนามก็ไม่ค่อยมี...จะแอบตำหนิก็แต่กองหลังดูมีจังหวะพลาดหลายครั้ง ถ้ากองหน้าเค้าคมๆ ก็มีโอกาสโดนได้ เหมือนตอนนัดเจอเวียดนาม บุกๆไป เจอสวนมาหลายครั้ง ทีมไทยเอาจริงๆ ก็ยังไม่ได้สุดยอดขนาดนั้น